Beeld: Canva
Amy (27), werkt in de thuiszorg, heeft sinds kort weer een relatie, en is moeder van twee dochters van 4 en anderhalf. “Ik ben nog net niet seksverslaafd, maar het zit ertegenaan”, vertelt ze over haar dildo liefde.
Amy: “Als ik boodschappen doe of vergader met de roeivereniging, vind ik het spannend een trilspeeltje in te hebben. Dat kunnen metalen balletjes zijn die de clitoris stimuleren. Of een toy die je via je mobieltje bedient. Mijn vriend zit bij de marine. Hij vindt het geweldig om mij vanaf de andere kant van de wereld tot een hoogtepunt te brengen. Zit ik te vergaderen, laat hij het tril-ei op volle kracht draaien.
Ik ben nog net niet seksverslaafd, maar het zit ertegenaan. Vijf jaar geleden verhuisde ik voor de liefde van Utrecht naar het hoge noorden. Ik besloot thuisparty’s in seksartikelen te gaan geven, zogenaamde dildo-party’s. Zo kon ik van mijn hobby mijn beroep maken. Inmiddels geef ik vier tot zes van zulke avonden per maand.
Ik ben zelf de grootste afnemer. Ik schat dat mijn privécollectie uit zo’n 25 verschillende soorten seksspeeltjes bestaat. Van huis-tuin-en keukenvibrators tot tepelklemmen en handboeien. Laatst hoorde ik iets trillen in de speelhoek, kwam mijn vierjarige dochtertje met mijn Womanizer aanzetten. Had ze gevonden in mama’s schatkist, verstopt onder het bed.
Praten over seks is nog best een taboe. De gordijnen gaan dicht als ik bij iemand thuiskom. Als consulente speel ik vooraf een stout, stouter, stoutst-spel. Dan stel ik vragen en peil de interesse van de groep. Als er weinig ja-vingers zijn, weet ik dat ik die avond hooguit wat smaakjescondooms zal verkopen en weinig anale speeltjes.”
Kun je ook wel wat spice in de slaapkamer gebruiken? Ouders delen hun beste geheimen om hun seksleven actief te houden na kinderen, je leest het hier.
Dit artikel heeft eerder in Kek Mama gestaan.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Je vraagt één keer of je kind z’n schoenen wil aantrekken, en vijf minuten later zit-ie nog steeds op de grond met één sok aan en een LEGO-poppetje in z’n hand. Herkenbaar, want jonge kinderen zijn nu eenmaal niet altijd kampioen luisteren. Gelukkig zijn er slimme manieren om ervoor te zorgen dat wat jij zegt […]
