Het is weer (zo goed als) voorbij, die mooie zomer… En dus moeten we kinderen weer naar school. Op tijd naar bed, en weer vroeg uit de veren. Hoe krijg je je kinderen weer in het juiste slaapritme?
Lees verder onder de advertentie
Wanneer beginnen
Lekker lang uitslapen, ’s middags een siësta doen in de schaduw op het strand en ’s avonds laat opblijven: ook kinderen verleggen tijdens de vakantie hun ritme. Maar als het ‘gewone’ leven begint en ze weer naar school of de opvang moeten, dan is het handig als alles weer terug naar het oude ritme gaat (om knikkebollende, bloedchagrijnige kinderen te voorkomen). Probeer zeker een week voordat alle verplichtingen weer beginnen, beetje bij beetje jullie oude ritme op te pakken. Breng je kinderen elke avond iets eerder (bijvoorbeeld steeds met een kwartier vroeger) naar bed, zodat ze weer wennen aan hun oorspronkelijke bedtijd.
Je kinderen steeds iets vroeger naar bed brengen is dus een aanrader. Leg je kinderen ook duidelijk uit waarom je dit doet. Kinderen hebben een ander tijdsbesef dan volwassenen (daarom leken die zomervakanties vroeger ook eindeloos te duren, weet je nog?). School of de opvang lijkt nog mijlenver weg. Maak een kalender waarop ze de nachtjes kunnen weg strepen totdat school weer begint. Zo wordt het concreter voor ze en snappen ze dat de vakantie toch echt binnenkort afgelopen is. Probeer de uitgebreide middagslaapjes overdag ook weer te beperken. Door deze iets korter te houden (maximaal een uur) zal je kind ’s avonds meer lang keten in bed en sneller gaan slapen.
Lees verder onder de advertentie
Als slapen moeilijk gaat
Het ene kind is flexibeler dan het andere kind. Sommigen pakken dus weer snel het oude ritme op, maar anderen kunnen meer moeite hebben om ’s avonds in slaap te vallen. Dat kan ook komen doordat het ’s avonds nog lang licht is – het bioritme raakt dan in de war. Zorg dus voor goede verduisterende gordijnen op de kinderkamer. Een vast bedtijdritueel helpt ook: douchen of in bad op een vast tijdstip, dan een verhaaltje lezen en een liedje zingen of even kletsen. Vermijd een uur voor bedtijd de tv of iPad, dit kan bij sommige kinderen ook voor onrust zorgen.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Suzes oudste zoon mag sinds kort zelfstandig van school naar huis, maar komt de laatste tijd steeds laat uit school. Als ze op een middag besluit te kijken waar hij blijft, ontdekt ze de reden voor zijn dagelijkse vertraging.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.