hoofdluis
Beeld: Pexels

Jeuken aan je hoofd tot je een ons weegt en kleine, rode bultjes in je nek: hoofdluis is geen pretje. Helaas krijgen veel kinderen regelmatig bezoek van de kleine luizen en ook volwassenen zijn soms de klos. Zo behandel je deze kleine maar hardnekkige jeukertjes. 

Bijna ieder kind krijgt er vroeg of laat mee te maken, dus: iedere ouder hakt ook vroeg of laat met het luizenbijltje. Vooral onder de jongere (schoolgaande) kinderen komt hoofdluis vaak voor. Daarom: alles dat je moet weten over de behandeling ervan.

More content below the advertising

 

Hoe constateer je het?

Vaak kom je er pas redelijk 'laat' achter. Na een besmetting is er pas na één tot twee weken sprake van jeuk. Dan zijn de neten van de eerste luis namelijk volwassen, en die kleine rakkertjes van zo'n 3 millimeter groot prikken een paar keer per dag in de hoofdhuid om zich vol te zuigen met bloed. En dat jeukt. Het krabben aan het hoofd, is dus waarschijnlijk het eerste wat jou opvalt bij je kind. 

Als je vervolgens overgaat tot een nadere inspectie met een plastic luizenkam, zie je waarschijnlijk neten zitten. Dit zijn de eitjes van de hoofdluis. Ze zijn erg klein (zo'n 1 millimeter) en wit/grijs van kleur - en daardoor lastig te spotten in blond haar. Luizen zitten graag op vochtige, warme plekken zoals achter de oren of in de nek. Zie je allemaal kleine, rode bultjes in de nek van je kind? Bingo. Luizen wonen trouwens ook graag in schoon haar. Het hebben van hoofdluis zegt dus niets over iemands persoonlijke hygiëne. 

 

Hoe raken kinderen ermee besmet?

Helaas is niemand veilig voor hoofdluis. De kleine parasieten zijn onschuldig, maar wel superbesmettelijk. Vooral kinderen tot 12 jaar lopen veel kans op besmetting. Deze kinderen werken en spelen namelijk intensief samen, waarbij ze met de hoofden tegen elkaar zitten. Dat is een uitgelezen kans voor een luis om op een andere gastheer of -dame over te stappen. In tegenstelling tot wat vaak gedacht wordt springen luizen niet over, maar ze lopen. Er is dus nauw contact nodig om besmet te raken. Als één kind besmet is, zijn andere gezinsleden meestal ook de klos. 

 

Hoe behandel je hoofdluis?

Als het kwaad is geschied, zit er maar één ding op: kammen, kammen en nog eens kammen. Dit doe je met een luizenkam met metalen tanden. En het liefst zo snel mogelijk, want de besmetting gaat razendsnel. Wees consequent: twee weken lang was je elke dag het haar met shampoo en conditioner. Kam het haar van achteren naar voren met de luizenkam dicht tegen de schedel gedrukt. Veeg tussendoor de kam schoon met een tissue of spoel 'm uit onder de kraan. 

Je kunt ook zwaarder geschut inzetten. Een andere behandelmethode van hoofdluis is namelijk het gebruik van speciale haarlotions en shampoos. Vaak bevatten deze producten de stof Dimeticon, dat de luizen en neten verstikt. Je verdeelt de lotion over de hoofdhuid en laat het een geruime tijd inwerken (lees de gebruiksaanwijzing voor een tijdsindicatie, want deze verschilt per product). Daarna spoel je het uit. Dit herhaal je nog 7 dagen, en dan nog eens na 7 dagen. 

 

Lees ook
VIDEO: Kinderen over hoofdluis >

 

Moet je verder nog iets doen?

In 2011 presenteerde het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu een nieuw hoofdluisprotocol. En daar kunnen we heel blij mee zijn, want uit dit nieuwe advies blijkt dat ouders niet meer als een dolle het hele huis hoeven te stofzuigen of alle jassen en beddengoed in de kookwas te gooien. Volgens wetenschappelijk onderzoek is de kans op besmetting via jassen, kammen, mutsen minimaal. Het enige wat je kunt doen tegen besmetting is regelmatig de haardos van je kinderen controleren. 
 

Dit artikel is al een keer eerder gepubliceerd.

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >