"Heel dun." "Een ovaal rondje met van die pootjes." "Een klein spinnetje." "Zwart!" "Geel!" Bijna alle kinderen hebben wel eens hoofdluis, maar wat weten ze er eigenlijk van? In dit schattige filmpje vertellen ze erover. Kijk maar even. Zitten wij intussen middenin een flashback naar Dinges met Frank Masmeijer.
Nu het nieuwe schooljaar (bijna) is begonnen, is de kans dat je kind hoofdluis krijgt ook weer aanwezig. (Lees: veel kinderen op een kluitje). Uit onderzoek van hoofdluisexpert Prioderm blijkt dat bijna 37 procent van de Nederlandse gezinnen het afgelopen jaar één keer te maken heeft gehad met een hoofdluisbesmetting.
Twintig procent van de gezinnen kreeg zelfs twee keer in eén jaar tijd te maken de kriebelende, jeukende beestjes. Hoog tijd om er weer aandacht aan te besteden, vindt Prioderm. Het merk maakte daarom dit geinige filmpje, waarin ze kinderen de hemd van het lijf vragen over luizen.
En dan hebben we ook nog een paar interessante luizenfacts voor je. Niet per se leuk, maar wel handig om te weten. Al denken we liever niet al te vaak aan nummer 3. Brrr…
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Je vraagt één keer of je kind z’n schoenen wil aantrekken, en vijf minuten later zit-ie nog steeds op de grond met één sok aan en een LEGO-poppetje in z’n hand. Herkenbaar, want jonge kinderen zijn nu eenmaal niet altijd kampioen luisteren. Gelukkig zijn er slimme manieren om ervoor te zorgen dat wat jij zegt […]