Steeds vaker gaan scholen over op een continurooster. Maar wat houdt het precies in en wat zijn de voor- en nadelen?
Lees verder onder de advertentie
Wat is het?
Een continurooster wil eigenlijk zeggen dat basisschoolkinderen tussen de middag niet meer naar huis gaan om te lunchen. Ze blijven op school, maar de pauze die ze op school krijgen is korter dan normaal. Daardoor zijn de kinderen dan meestal tussen 14.00 uur en 14.45 uur vrij. Ze beginnen hun dag meestal rond 8.00 uur of 8.30 uur. Woensdag is altijd een kortere dag: dan zijn de kinderen ’s middags vrij.
Lees verder onder de advertentie
Waarom?
Sinds 2007 moeten scholen verplicht zorgen voor vóór-, tussen- en naschoolse opvang. Maar de tussentijdse opvang is steeds lastiger te regelen door het tekort aan leerkrachten die op kunnen letten in de middag en omdat ouders steeds vaker langere dagen werken. Ook zij kunnen hun kinderen dan niet van school halen in de middag. Bij een continurooster is de leerkracht meestal aanwezig in de ingekorte pauze.
Het is aan de school om te kiezen voor dit type rooster of niet. Als een school kiest, dan ben je verplicht je hier aan te houden. Ouders hebben vaak wel een stem bij het wijzigen van het schoolrooster, dus een grote verandering zal niet zomaar doorgevoerd worden. De school kan het schoolrooster niet wijzigen of vaststellen zonder instemming van de leerkrachten en ouders die in de medezeggenschapsraad zitten.
Lees verder onder de advertentie
Voor- en nadelen
Voordelen
Het is duidelijk voor iedereen: alle kinderen blijven in de grote pauze op school. Het is niet meer zo dat het ene kind wel thuis eet en het andere niet.
Kinderen hebben kortere schooldagen.
Het is makkelijker voor ouders, omdat zij nu niet meer tussen de middag thuis hoeven te zijn.
Het is veiliger: kinderen hoeven minder vaak heen en weer naar school en het verkeer door.
Er is na school meer tijd voor sport of hobby’s.
Nadelen
De kosten van de naschoolse opvang gaan wellicht omhoog, omdat kinderen hier met zo’n rooster langer heen moeten.
Voor sommige ouders is het niet handig dat kinderen eerder uit zijn.
Kinderen kunnen in de grote pauze niet even wat rust pakken thuis, als ze dat nodig hebben.
Ook is er geen keuze meer voor moeders en vaders die het juist een gezellig moment vinden op de dag, om samen te lunchen.
Sinds de verhuizing naar Spanje heeft de familie Jelies allesbehalve stilgezeten. Inmiddels wonen ze alweer bijna drie jaar in Pinoso, waar ze hun leven opnieuw hebben opgebouwd. Naast het genieten van het Spaanse leven zijn ze ook druk bezig met een nieuw project: een eigen winkel.
Sommige gezinnen passen niet in een standaardplaatje en dat hoeft ook niet. De familie Blom is daar een goed voorbeeld van: met acht kinderen is het huis zelden stil, maar wel altijd vol leven.
Josine (43) is opvoedcoach en woont met haar man en twee dochters (9 en 11) in New York. Met haar oudertrainingen begeleidt ze ouders die met hun gezin in het buitenland wonen of van plan zijn die stap te maken. In haar columns schrijft ze eerlijk over de uitdagingen waar zijzelf en andere expatgezinnen tegenaan […]
Soms zit achter een ogenschijnlijk vanzelfsprekend gezinsverhaal een traject waarbij veel meer komt kijken dan je van buiten ziet. André Hazes deelt in zijn podcast openhartig hoe de komst van zijn zoon Dré niet vanzelf ging, maar het resultaat was van een bewust medisch traject dat hij samen met Monique Westenberg doorliep.
Na een periode van plannen, schuiven en geduld is het moment daar voor Vinenzo Wildeman: hij staat op het punt om zijn ouderlijk huis te verlaten. Een mijlpaal waar het gezin al een tijd naartoe leefde en die nu eindelijk concreet wordt.
Het superpopulaire programma Een Huis Vol is terug met een emigratiespecial. Daarin zien we hoe de familie Jelies en de familie Kraan hun geluk zoeken in het buitenland. Janneke en Johan Jelies verhuizen daarbij met hun negen kinderen naar Spanje.