Samen spelen, samen delen gaat voor blogger Renee niet op. Haar kinderen mogen hun speelgoed altijd zélf houden als ze dat willen.
Op Scary Mommy geeft ze vijf redenen waarom.
Ze zijn nog jong, maar dat betekent niet dat ze geen rechten hebben. Kinderen zijn geen poppen die ons gehoorzamen: het is juist onze taak om ze aan te moedigen hun eigen keuzes te maken. Niemand kan ze dwingen om iets te doen waar ze zich niet fijn bij voelen. Je hebt een keuze, je hebt het recht om ‘nee’ te zegen.
Forceren is forceren, klaar. Door kinderen te verplichten om iets te delen terwijl ze dat niet willen, respecteer je hun gevoelens niet.
Lees ook
Je kind leren delen: hoe doe je dat? >
Heb jij in het echte leven wel eens zomaar iets van iemand anders gepakt, alleen omdat je het zelf wilde? Het is niet goed als je je kind leert dat hij zomaar dingen van anderen af kan nemen. Eigendommen van anderen respecteer je, punt.
Vooral jonge kinderen snappen het gewoon nog niet. Waarom verwachten we dat een kind van de een op andere dag verandert van een egoïstische peuter naar een volledig rationeel, emotioneel persoon die begrijpt hoe belangrijk het is om vrijgevig en onbaatzuchtig te zijn? We moeten accepteren dat kinderen het stukje ‘delen’ nog niet hebben ontwikkeld.
Misschien willen sommige kinderen niet delen omdat ze gehecht zijn aan hun speelgoed. Ze zijn er zuinig op en willen niet dat iemand er zomaar mee aan de haal gaat.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
‘Daar praten we niet over waar de kinderen bij zijn.’ Geld was vroeger in veel gezinnen ongeveer net zo’n gezellig gespreksonderwerp als de belastingaangifte.
Niet praten na een ruzie, je kind vergelijken met anderen of nooit toegeven dat je fout zat. Voor veel boomerouders waren bepaalde opvoedgewoontes heel normaal. Volgens deskundigen kunnen sommige daarvan nog jaren doorwerken in de relatie met hun volwassen kinderen.
