Vrolijke opvoedtantes Els en Do beantwoorden jullie opvoedvragen met een knipoog. Deze week: wonen in Amsterdam
Lees verder onder de advertentie
Vorig weekend zeiden mijn ouders het onomwonden: ze vinden het maar stom dat wij onze kinderen laten opgroeien in hartje Amsterdam ‘tussen junks en zwervers’ (hun woorden) en niet uitwijken naar een dorp op het platteland. Wat vinden de tantes?
Lees verder onder de advertentie
Elke plek heeft nadelen
Het kleinste dorp, de grootste stad, ze hebben allemaal wel wat, zong de ten onrechte in vergetelheid geraakte briljante cabaretier Jaap Fischer, en zo is het. Elke opvoedplek kent zijn nadelen, zelfs schattige dorpjes waar kinderen à la Dik Trom polsstokspringen over slootjes begeleid door de dorpskerkklok. Volgens studies maakt de jeugd in die schattige dorpjes relatief vroeg kennis met alcohol. In schemerige hangschuren drinken plattelandsjongeren stadsjongeren volledig onder de tafel. In het pittoreske Volendam en op Urk is de halve jeugd aan de coke. Op dit gebied hebben stadsjongeren misschien wel een voordeel: de aanblik van psychotische junks toont hen hoe drugsgebruik kan ontaarden.
Lees verder onder de advertentie
Onnodige schuldgevoelens
Dit is geen pleidooi voor het opvoeden van kinderen in de grote stad, want dat heeft ook zo zijn nadelen. Het is een pleidooi tegen het onnodig aanpraten van schuldgevoelens, iets waar liefhebbende ouders extreem vatbaar voor zijn. Kinderen gedijen als hun ouders gedijen. Ze zijn het gelukkigst op de plek waar u het gelukkigst bent. Het eerste stadskind dat in allerijl moet worden getransporteerd naar Drenthe of de Waddeneilanden omdat het anders het loodje legt, moet nog geboren worden.
Lees verder onder de advertentie
Els en Do zijn geboren voordat de pil was uitgevonden en kwamen ter wereld zonder dat hun ouders daarom hadden gevraagd. Zelf kregen zij heel bewust kinderen en voelen de plicht hen permanent gelukkig te maken. Ze kennen dus twee opvoedingsstijlen van nabij, en blijven onverminderd op zoek naar de gulden middenweg. Mail Els en Do: elsendo@kekmama.nl.
Deborah (30) is samen met haar man en moeder van twee zoons Jake (4) en Cody (2). Ze schrijft over het moederschap, verlies en herstel na haar postnatale depressie. Je kunt haar ook volgen op Instagram.
Waarom gaan sommige kinderen moeiteloos hun eigen weg, terwijl anderen zich snel laten meeslepen door de mening van de groep? Vaak heeft dat minder te maken met karakter dan met lessen die iemand al vroeg in het leven heeft meegekregen.
Wanneer er wordt gesproken over ouders en videogames, gaat het meestal over schermtijdregels, leeftijdsgrenzen of ouders die meekijken terwijl hun kinderen spelen. Maar een grote groep gamers blijft vaak buiten beeld: ouders die zelf gamen.
Bernike (29) is getrouwd met Ruben (31) en moeder van een dochter (1). In haar columns schrijft ze scherp, geestig en met zelfspot over de realiteit van het jonge ouderschap – waarbij ze oog heeft voor het absurde in het alledaagse.
De term ‘narcist’ wordt tegenwoordig te pas en te onpas gebruikt. Op sociale media krijgt vrijwel iedereen die egoïstisch, arrogant of manipulatief overkomt al snel dat label opgeplakt.