Opvoedtantes Els en Do

Vrolijke opvoedtantes Els en Do beantwoorden jullie opvoedvragen met een knipoog. Deze week: liegende schoolvriendjes.

Sinds kort heeft mijn negenjarige zoon een nieuwe boezemvriend: Kees. Helaas betrap ik Kees geregeld op leugens, en mijn tot nu toe goudeerlijke zoon dreigt die neiging over te nemen. Gisteren betrapte ik de jongens met een megagrote zak chips. Ze beweerden dat ze die op straat hadden gevonden. Toen ik mijn zoon ’s avonds onderstopte, vertelde hij schuldbewust dat hij en Kees hem uit de voorraadkast van zijn moeder hadden gepikt. Moet ik hem verbieden met Kees om te gaan?

Tante Els heeft indertijd te maken gehad met een Kees in het kwadraat. Jordy heette hij. Hij zat op dezelfde school als haar zoon, maar dan twee klassen hoger. Els’ zoon was twaalf toen hij haar opgewonden vertelde dat hij voor 25 gulden een laptop kon kopen van Jordy. Laptops kostten destijds in de winkel al gauw duizend gulden. Toen Els haar zoon verbood het aanbod aan te nemen, was hij diep verontwaardigd. Zij legde haar zoon uit wat heling was, maar hij kon niet geloven dat die aardige Jordy de laptop had gestolen. De volgende dag belde Jordy. Helaas voor hem stuitte hij op tante Els. Zij zei: “Ha, ben jij die jongen van de laptop? Luister. Mijn zoon is misschien wat goedgelovig, maar ik niet. Als jij hem nog een keer gestolen waar aanbiedt kom ik je persoonlijk opzoeken en je wilt niet weten wat er dan gebeurt.”

Dit was blijkbaar taal die Jordy verstond, hij snapte het meteen en moest zelfs een beetje lachen. Het gekke was: Els ook. Sindsdien konden Jordy en zij het prima met elkaar vinden en heeft hij de zoon van Els nooit meer betrokken bij zijn praktijken.

De leugentjes van Kees zijn kinderspel vergeleken bij die van Jordy. Als kinderen van zijn leeftijd liegen, ligt er vaak een gebrek aan zelfvertrouwen aan ten grondslag. Wees daarom niet kwaad op hem, maar spreek hem vriendelijk aan op zijn gedrag. Zeg hem dat u niet boos bent, maar dat hij niet meer mag komen spelen als hij liegt. Niet omdat u hem geen aardige jongen vindt, maar vanwege zijn gedrag. U legt hem uit dat eerlijkheid heel belangrijk is in het leven. En een voorwaarde om het later te redden in de maatschappij. Dit is zwaar geschut. Maar het klopt wel. Vreemde ogen dwingen. Misschien is hij u later dankbaar.

Lees alle opvoedvragen in Kek Mama 04-2016

Els en Do zijn geboren voordat de pil was uitgevonden en kwamen ter wereld zonder dat hun ouders daarom hadden gevraagd. Zelf kregen zij heel bewust kinderen en voelen de plicht hen permanent gelukkig te maken. Ze kennen dus twee opvoedingsstijlen van nabij, en blijven onverminderd op zoek naar de gulden middenweg. Mail Els en Do: elsendo@kekmama.nl

Klik hier om meer te lezen van de opvoedtantes Els en Do.

 

Tijdelijke aanbieding: Neem nu een abonnement op Kek Mama en krijg een gratis tas naar keuze >


Anke Laterveer

Anke Laterveer is schrijfster. Ze woont samen met Thomas en deelt met haar ex-man de zorg voor hun kinderen Jakob (9) en Hannah (7). In Kek Mama schrijft ze uitgesproken over wat ze meemaakt.

Ze houden niet zo van buitenspelen, die kinderen van mij. Ze doen het wel af en toe, maar eigenlijk alleen als ik aandring of er een vriendje over de vloer komt dat naar buiten wil. Nu hebben ze ook wel pech, want we wonen in een buurt zonder kinderen. Alleen lieve oude mensen, wat studenten en een aantal kinderloze stellen. In de wijde omtrek geen leeftijdsgenootjes te bekennen. Niet echt gezellig.
 

Een hut in de bosjes

Wat er wel veel is, is groen. Rondom ons zijn volop parken, plantsoenen en speelplaatsen. Achter ons huis een groot grasveld met bosjes eromheen, een soort open binnentuin tussen de appartementencomplexen. In een van die bosjes zit een hut. Van buitenaf kun je hem niet zien, maar als je door het gebladerte waadt, sta je ineens op een open plek met een dak van takken en om je heen muren van groen.

Wildenthousiast zijn ze als ze de plek ontdekken. Ze slepen er van alles heen. Een oude stoel, een bakje soepstengels, een bord en wat bestek. Ze besluiten er te gaan wonen. Af en toe dan, want slapen doen ze toch liever bij mij. Zo nu en dan steken ze hun hand door het dak en zwaaien ze. Vanaf het balkon zwaai ik terug.
 

Lees ook
‘Ik probeer mijn kinderen meer naar buiten te krijgen' >

 

Oudere jongens

Op een dag zijn ze in hun hut. De stoel is weg. De soepstengels zijn in de aarde getrapt en op de plek van het bord en het bestek liggen twee grote zakmessen. Ontzet komen ze naar binnen en laten de messen zien. Nee, ze weten niet wat er gebeurd is. En ja, ze vinden de messen best eng. Op mijn verzoek brengen ze de messen terug. Bij de hut staan drie jongens. Het zijn geen aardige jongens. Ze zijn oud (“Echt wel elf of zo!”) en boos. Ze vragen naar hun messen. Jakob en Hannah rennen naar huis. Messen nog in hun zak. Mooi dat die niet meer naar buiten gaan.
 

Praten

Vanaf de vensterbank gluren de kinderen naar de hut en de nieuwe bewoners. Zachtjes mopperend en grommend als een kat die naar de vogels op het balkon kijkt. “Kun jij er niet wat van zeggen?” vraagt Jakob. “Nee”, antwoord ik. “Het is jullie hut, ik vind dat jullie het zelf op moeten lossen.” Hij zucht. “Laat maar dan.”

Ineens springt Hannah van de bank, rent naar de gang en begint haar schoenen en jas aan te trekken. “Wat ga je doen?” vraag ik. “Praten,” gromt ze.

Tien minuten later is ze terug. “Ik heb afgesproken dat zij hun messen terugkrijgen en we voortaan de hut delen.” Buitenspelen. Zo doe je dat dus.
 

Dit artikel staat in Kek Mama 08-2018.

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

kind berenklauw aangeraakt
Beeld: Pixabay

Het aanraken van een berenklauwplant kan zeer pijnlijk zijn. En vooral kinderen komen er tijdens het spelen nogal eens mee in aanraking. Zo herken je deze plant en zo behandel je een berenklauwwond bij kinderen.

Berenklauw herkennen

Goed om te weten: er zijn twee soorten berenklauw, namelijk de gewone berenklauw en de reuzenberenklauw. De gewone berenklauw wordt normaal zo'n 90 tot 150 cm hoog, en de grote variant kan wel doorgroeien tot zo’n vier meter hoog. Opvallend aan deze plant zijn de grote, ‘behaarde’ bladeren. Deze bladeren lijken een beetje op klauwen, vandaar dus de naam berenklauw. Als de plant in bloei staat, komen er witte bloemetjes tevoorschijn.

 

Gevaarlijk voor kinderen

De berenklauw kan gevaarlijk zijn voor kinderen. De plant groeit vaak op veldjes en andere plekken waar kinderen spelen. De aanraking met deze plant kan voor pijnlijke wonden zorgen. Dit komt doordat er furocoumarinen in het sap van de berenklauw zitten. Dit sap zorgt ervoor dat je huid extreem gevoelig wordt voor zonlicht, er kunnen zelfs brandwonden door ontstaan. De verwondingen zullen bij zonnig weer dus ernstiger zijn dan bij bewolking. Als de huid ermee in aanraking is gekomen, kan het 24 uur duren voordat het pijn gaat doen. Er komen rode branderige plekken op de huid. Deze plekken worden steeds pijnlijker en kunnen gaan zwellen. Soms ontstaan er zelfs brandblaren.

 

LEES OOK
'Ga niet met je kind van de glijbaan' >

 

Berenklauwwond behandelen

Heeft jouw kind een berenklauw aangeraakt? Zorg dan dat hij onmiddellijk uit de zon gaat, aangezien het sap reageert op zonlicht. Spoel de huid langdurig af met lauw water en wat zeep. Snel reageren kan het ontstaan van wonden voorkomen. Ontstaan er toch brandwonden en blaren? Smeer de huid dan in met brandwondencrème en dek het af met een gaasje en pleister.

 

Berenklauw verwijderen

Heb je berenklauwen in je eigen tuin? Dan doe je er goed aan deze te verwijderen. Draag beschermende kleding, tuinhandschoenen en een beschermende bril als je de plant uitgraaft. Staat de plant op gemeentegrond, bijvoorbeeld bij een speeltuintje? Dan kan je de gemeente vragen deze te verwijderen.

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >