Vrolijke opvoedtantes Els en Do beantwoorden jullie opvoedvragen met een knipoog.
Mijn zoontje van 2,5 jaar huilt hartverscheurend als ik hem naar de peuterschool breng waar hij sinds kort naartoe gaat. Hij verkondigt tegen iedereen die het maar wil horen dat het echt niet leuk is op school en dat hij het er heel eng vindt. Zijn juf beweert dat hij de hele ochtend vrolijk speelt. Tantes, jullie begrijpen: mijn moederhart bloedt. Wat moet ik doen? Hem van school halen? Of twee keer per week zijn klemmende vingertjes van mijn arm peuteren?
Twee ochtenden per week, zegt u? Dat is natuurlijk te kort voor een 2,5-jarige, weten de tantes (het is zo fijn alles te weten!). Wie jonger is dan vier jaar is na vier, vijf dagen vergeten wat die peuterspeelzaal ook alweer inhoudt. Die moet dus elke week opnieuw wennen. Daarom hebben veel crèches als regel dat kinderen niet minder dan drie dagen mogen komen, zorgvuldig verspreid over de week. Het andere uiterste is overigens ook weer niet aan te bevelen: vijf dagen lang van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat op het kinderdagverblijf vinden wij erg veel. Dan gaat een kind de crèche als thuis beschouwen.
Alles in het leven draait om de dosis. U hebt twee opties: of u houdt uw zoontje thuis, of u stuurt hem minimaal drie dagen naar de peuterspeelzaal. Zodat het de gewoonste zaak van de wereld voor hem wordt, en hij zich met plezier in het gewoel van zijn leeftijdgenoten stort.
P.S. U moet vertrouwen op de informatie van de peuterjuf – liegende leidsters maak je niet vaak mee. Als u vals wilt spelen kunt u een vriendin vragen tussentijds door het raam te kijken of het klopt. Wij weten het antwoord (omdat wij alles weten, zie bovenstaand antwoord).
Els en Do zijn geboren voordat de pil was uitgevonden en kwamen ter wereld zonder dat hun ouders daarom hadden gevraagd. Zelf kregen zij heel bewust kinderen en voelen de plicht hen permanent gelukkig te maken. Ze kennen dus twee opvoedingsstijlen van nabij, en blijven onverminderd op zoek naar de gulden middenweg. Mail Els en Do: elsendo@kekmama.nl.
Je denkt dat je het allemaal best goed op orde hebt. Schermtijd? Beperkt. Wachtwoorden? Veilig. Kinderen? Redelijk opgevoed. Totdat je op een doodnormale dinsdag een mailtje krijgt met als onderwerp: “Bedankt voor je bestelling!” en je jezelf hardop hoort zeggen: ‘Welke bestelling?!’
De 29-jarige Emma wordt binnenkort voor het eerst moeder en werd daarom verrast met een babyshower. Helaas kijkt ze daar niet met een warm gevoel op terug. Ze werd namelijk uitgelachen op haar eigen feest.
Marjolein en haar vriend waren al de hele dag bezig met toewerken naar het hoogtepunt van die dag (letterlijk en figuurlijk). Die avond pakte echter behoorlijk anders uit dan gehoopt.
Laurie (39) is orthopedagoog, opvoeddeskundige en moeder van zoons Dex (8) en Otis (3). Ze heeft 2 jaar met haar gezin in Zuid-Afrika gewoond en is dit jaar teruggekeerd naar Nederland. In haar column schrijft Laurie over haar ervaringen met het leven over de grens met een jong gezin en de hoogtepunten en worstelingen van […]
Sommige ouders herkennen het kunstwerk van hun kind meteen tussen twintig anderen. Niet door de naam erop, maar door de onmiskenbare… stijl.
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week Olivia, wiens zoon zonder vragen de creditcard van haar broer has gebruikt voor een online spel.
