Vrolijke opvoedtantes Els en Do beantwoorden jullie opvoedvragen met een knipoog. Deze week: gamen.

Mijn zoon van negen zou het liefst de hele dag gamen. Hoe meer tegenstanders worden neergeschoten, hoe beter. Ik vind het maar een onzinnige bezigheid, buitenspelen lijkt me veel gezonder. Waar trek ik de grens?

 

Waardevolle vaardigheden

De tantes mogen weliswaar stokoud zijn, ze hebben niets tegen gamen. Integendeel, kinderen doen er waardevolle vaardigheden mee op. Daar mag ook weleens aandacht voor zijn. Hun hand-oogcoördinatie raakt er bijvoorbeeld enorm door verfijnd. Bij het leger rekruteren ze daarom graag gamers (in dit verband vindt u dat misschien geen aanbeveling, maar wij bedoelen het positief). Probeer maar eens te volgen wat uw zoon met zijn vingers op die toetsen doet. Dat lukt u waarschijnlijk echt niet meer. Prijs uw kind de hemel in. Heb oog voor hoe knap de games in elkaar zitten. Als hij zich begrepen voelt, zal hij eerder van u aannemen dat hij hooguit anderhalf uur per dag mag gamen. Vertel dat tante Els een jongen van achttien kent die altijd mocht gamen van zijn ouders, compleet verslaafd raakte en nu in een kliniek zit om af te kicken.

 

Samen opletten

Na zijn game-tijd stuurt u uw zoon naar buiten om te spelen met een bal, takjes en stenen. De kans bestaat natuurlijk dat hij de bal in de bosjes gooit en linea recta naar vriendjes gaat die langer mogen gamen. Probeer de ouders van die vriendjes op andere gedachten te brengen aan de hand van het griezelverhaal van tante Els. Dan kunt u meteen samen opletten dat de jochies geen bloederige games voor boven de veertien spelen. Dat laatste zal niet altijd lukken in huizen waar oudere broers voorhanden zijn. Dat weet Do uit ervaring: haar zoon heeft als puber ontelbaar veel moorden gepleegd in de parallelle werkelijkheid. Do stond er handenwringend naast: “Je weet toch wel het verschil tussen echte oorlog en dit hè? Je weet toch wel dat het in het echt niet leuk is om mensen dood te schieten?” Hij vond het raar dat ze die link legde, voor hem had dat niets met elkaar te maken. Hij is inmiddels 21 en een uiterst vredelievende student die nog maar zelden gamet.

 

Els en Do zijn geboren voordat de pil was uitgevonden en kwamen ter wereld zonder dat hun ouders daarom hadden gevraagd. Zelf kregen zij heel bewust kinderen en voelen de plicht hen permanent gelukkig te maken. Ze kennen dus twee opvoedingsstijlen van nabij, en blijven onverminderd op zoek naar de gulden middenweg. Mail Els en Do: elsendo@kekmama.nl.

waanzinnige-scholen

Niets te klagen over scholen in Nederland hoor, maar de gebouwen uit dit lijstje zijn wel heel bijzonder. Een keer iets anders dan bankjes twee aan twee bij het schoolbord.

1. Een vliegtuiglokaal in Georgia

 

2. Regenwater opvangen in Japan

 

3. In de jungle op Bali

 

Lees ook
Straffen voor de hele klas? Dit meisje (11) is het er niet mee eens >

 

4. Klaslokaal? Niet in Denemarken

 

5. In Thailand krijg je les in de lucht

 

6. Een kleurige container in Zuid-Afrika

 

7. In Tokio krijg je 'buiten' les

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

fotoserie-tweeling-en-drieling

Sachina uit Japan heeft vijf kinderen: een tweeling en een drieling. Druk, zeg je? Zeker. Maar ook heel gezellig. Bekijk de foto's op haar Instagramaccount maar.

'Een georganiseerde chaos', zo noemt ze haar gezin zelf. 

Van een verjaardagen vieren...

 

Een wintergarderobe aanschaffen...

 

Tot tanden poetsen...

 

In bad gaan...

 

Lees ook
Fotoserie: 11x de totale chaos van het ouderschap >

 

En en een lunchbox maken...

 

Alles moet dubbel.

 

Of nou ja: keer vijf zelfs.

 

Maar hoe druk haar leven ook is, Sachina geniet intens.