Opvoedtantes Els en Do

De opvoedtantes Els en Do beantwoorden opvoedvragen met een knipoog en stellen zichzelf voor: “Wij zijn geboren voordat de pil was uitgevonden, kwamen ter wereld zonder dat onze ouders daarom hadden gevraagd en werden te hooi en te gras opgevoed. Zelf kregen wij heel bewust kinderen en daarom voelen we tot op de dag van vandaag (ze zijn inmiddels 32, 20 en 18) de plicht hen permanent gelukkig te maken. We kennen dus twee opvoedingsstijlen van nabij, en blijven onverminderd op zoek naar de gulden middenweg.

Hier lees je een van de vragen, mét antwoord.

Mijn schoonzusje woont vlak om de hoek en nodigt me vaak uit. Ook vindt ze het heerlijk om met onze twee gezinnen uitstapjes te maken. Ik heb daar weinig zin in omdat ik haar kinderen niet zo leuk vind. Mijn neefjes van elf en tien verschuilen zich achter hun hoodies, zeggen geen boe of bah en kijken alleen maar naar hun smartphone. Als ik iets vraag, mompelen ze iets. Eén keer heb ik er iets van gezegd en toen haalde mijn schoonzus haar schouders op: “Ach, ze puberen al een beetje.” De kwestie zit me zo hoog dat ik mijn broer en schoonzus zoveel mogelijk ontloop. Dat is natuurlijk geen goede 
oplossing, maar ik weet niet wat ik wel moet doen.

Er zit niets anders op dan op zoek te gaan naar wat u wél leuk vindt aan de jongetjes. Van je familie kom je namelijk niet af. Het alternatief is een familieruzie; voor je het weet komt EO-presentator Bert van Leeuwen je met snorrende camera’s uitnodigen voor zijn verzoeningsprogramma Het Familiediner.

Ergste straf 

Dat lijkt ons de ergste straf. In dat programma zie je wel hoe het niet moet, dat moeten we hem nageven. Familieleden blijken elkaar jarenlang te kunnen negeren omdat de een ooit de rollade van de ander afkeurde; terwijl ze zonder uitzondering al die tijd diep ongelukkig zijn met de situatie. Als het gaat om vrede op aarde kun je het best te rade gaan bij Jezus Christus, een wijsgeer die de tantes graag aanhalen. Je kunt erover twisten of hij de zoon van God was, maar hij heeft hoe dan ook een aantal goede handvaten gegeven om de maatschappelijke harmonie te bevorderen. ‘Heb uw naaste lief gelijk uzelf,’ zei hij bijvoorbeeld.

Leed verzachten 

Dat lijkt ons in dit geval te hoog gegrepen, maar er moet iets zijn wat uw hart kan verzachten in de omgang met uw neefjes. Zodat u hun gezelschap zo af en toe kunt verduren. Wat ook helpt is ze aan het lachen maken. Trek hun hoodies naar beneden en zeg verbaasd: “Hé, jullie hebben haar! En erg leuke gezichten! Komaan, tante gaat jullie eens lekker zoenen.” Voor u het weet, heeft iedereen de slappe lach en dat is duizend keer leuker dan Bert van Leeuwen op de stoep.

Ook een opvoedvraag? Mail ’m naar elsendo@kekmama.nl

fotoserie-breken-genderregels

Dat meisjes veel meer doen dan haren vlechten en met poppen spelen, bewijst deze krachtige fotoserie van Huffington Post. Hokjesdenken: wat is dat? Gewoon doen waar je zin in hebt en aantrekken wat je mooi vindt.

Want ook vrouwen kunnen president worden...

 

...of skateboarder

 

...of schermer.

 

Lees ook
Dit meisje vindt gendernormen maar stom >

 

Vissen vangen? Kunnen dochters ook prima.

 

Net zo goed als dat jongens ballerina's mogen dragen...

 

...of meisjes graag motorrijden.

 

Ook meisjes kunnen sportieve dromen hebben...

 

...net zoals zij

 

...en zij.

 

En een meisje op de maan? Wie weet.

 

Eerst maar oefenen met een Lego-raket...

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

Ionica Smeets checkt

Ionica Smeets (38) is wiskundige en moeder van Tex (7) en Rifka (2). In Kek Mama checkt ze de zin en onzin van opvoedfabels en -feiten: hoef jij dat niet meer te doen.

Soms flap ik het hele verhaal er ineens weer uit. Zoals laatst toen een lieve leidster op het kinderdagverblijf vrolijk vroeg of we nog een derde kindje zouden willen. Ineens hoorde ik mezelf ratelen over hoe het allemaal kantje boord was geweest bij Tex. Hoe ik met een zwangerschapsvergiftiging in het ziekenhuis belandde en het niet lukte de bevalling op gang te krijgen. Hoe ik steeds verder wegzakte. En hoe uiteindelijk iemand uit een operatiekamer is geduwd, zodat Tex en ik met een spoedkeizersnede gered konden worden.
 

Bang

Het duurde jaren voor ik durfde te denken aan een tweede kind. De eerste jaren was ik op Tex’ verjaardag altijd wat verdrietig omdat ik terugdacht aan de angst en pijn bij zijn geboorte. Pas toen hij vier werd, was zijn verjaardag voor het eerst alleen maar een feestelijke dag.

Die verjaardag zat inmiddels ook Rifka in mijn buik. Na lang twijfelen durfden we het toch nog een keer te proberen. Met extra veel controles in het ziekenhuis en medicijnen om een zwangerschapsvergiftiging te voorkomen. Ik was zo bang dat het desondanks mis zou gaan. Ik begon pas aan de babykamer toen ik 28 weken zwanger was, omdat vanaf dat moment de overlevingskans van de baby boven de 95 procent lag. Het voelde als een groot cadeau toen Rifka een paar maanden later gezond in haar wiegje lag.
 

Cijfers om stil van te worden

In Nederland worden jaarlijks tussen de 160.000 en 210.000 kinderen geboren. En toch blijft het me verbazen hoeveel zwangerschappen er nog mislopen in deze moderne tijd: vorig jaar 881. Het zijn cijfers om stil van te worden.

Gelukkig dalen die cijfers langzaam maar zeker. Te vroeg geboren kindjes krijgen steeds betere zorg en we weten ook steeds meer over wat we kunnen doen om dood-geboorte te voorkomen. Eind vorig jaar verscheen bijvoorbeeld een Britse studie waaruit bleek dat bij moeders die op hun rug insliepen doodgeboorte twee keer zo vaak voorkwam als bij moeders die op hun linkerzij gingen slapen. Volgens de cijfers van dit onderzoek zou rugslapen in Nederland jaarlijks bij veertien doodgeboren kinderen een rol spelen.

Deze studie bewijst niet dat op je rug slapen de oorzaak is van doodgeboorte, maar het is een kleine moeite om zwangere moeders te adviseren op hun linkerzij in te slapen. De meeste zwangere vrouwen geven aan dat ze best een andere inslaappositie kunnen aanleren als dat nodig is. Overigens hoeven zwangere vrouwen die op hun zij gaan slapen niet te schrikken als ze ’s nachts op hun rug wakker worden, het blijkt vooral te gaan om de positie waarin je in slaap valt. En het blijft natuurlijk een heel kleine kans dat het misgaat als op je rug. Bij de meeste vrouwen die op hun rug slapen gaat het gewoon goed.
 

Zegeningen

Terug naar dat derde kindje. In mijn hoofd weet ik dat de risico’s klein zijn, maar ik durf het toch niet aan. Ik tel mijn zegeningen en ben dolgelukkig dat we nu met z’n vieren zijn.

 

 

Als je ook iets gecheckt wilt hebben: mail ionicacheckt@kekmama.nl


Dit artikel staat in Kek Mama 02-2018.


 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >