Een leerkracht vertelt aan Kek Mama wat ze meemaakt. Deze keer: Vanessa wil bij juf Saskia komen wonen.
Lees verder onder de advertentie
Vanessa, een zesjarige schoonheid met bruine krullen, draalt voor mijn bureautje. “Wou je me iets vragen?”, vraag ik. “Ja juf”, zegt ze. “Mag ik bij jou komen wonen?” Ik schrik. Er moet wat aan de hand zijn mocht een kind weg willen bij zijn ouders. Dan denk je al gauw aan verwaarlozing of mishandeling.
Lees verder onder de advertentie
“Kom eens hier”, zeg ik. “Het is niet de bedoeling dat kinderen bij hun juffen wonen. Maar ik wil wel graag weten waarom je het zou willen.” “Omdat u geen kleine kindjes hebt”, antwoordt ze. Dat klopt. Ik heb twee stoute puberzonen. Vanessa vult aan: “Als mama de baby krijgt wordt alles zo druk.”
Goede B-film
Van de gezinssituatie van Vanessa zou je een goede B-film kunnen maken. Haar ouders zijn gescheiden, ze woont bij haar moeder, samen met haar vierjarige broertje Mark, die het syndroom van Down heeft. Om het weekend is Vanessa bij haar vader. Hij is een bekende tv-quizpresentator, die ontspannen in de bladen poseert met zijn nieuwe, jonge vrouw.
Lees verder onder de advertentie
Thuis is het minder relaxed, het stel heeft een drukke peuter en een baby die veel huilt. Daarom mag Vanessa’s broertje Mark, die met zijn handicap veel aandacht vraagt, vaak niet meekomen naar de papa-weekenden. Tot ongenoegen van de jonge vriend van Vanessa’s moeder, die er toch al niet zo niet goed tegen kan dat zijn vriendin zoveel tijd kwijt is aan haar kinderen. Vanessa’s moeder is zeven maanden zwanger van hem.
Vanessa’s vluchtweg is de derde partij: haar grootouders die in dezelfde stad wonen. Maar zij vangen ook twee andere kleinkinderen op, de zoontjes van hun zoon die met zijn vrouw in een afkickkliniek verblijft vanwege een cokeverslaving. Kortom: Vanessa is in drie overbelaste gezinnen de wijze oudste, die geen aandacht vraagt. Die rol speelt ze goed.
Lees verder onder de advertentie
Voorzichtig pols ik of er sprake is van huiselijk geweld, maar die indruk krijg ik niet. Vanessa is gewoon eenzaam. Ze verdrinkt in drie huizen in de kleine kinderen, en over twee maanden komt er weer eentje bij. Dezelfde middag bel ik Vanessa’s ouders, en een paar dagen later zitten ze tegenover me. Ik vertel ze waarom ik me zorgen maak over hun dochter. Uit hun reactie blijkt wat ik hoopte: dat er geen sprake is van onwil. Ze hebben gewoon niet in de gaten gehad dat Vanessa tekort kwam.
‘Komt u gauw naar Pippa kijken?’
Vanessa’s moeder krijgt tranen in haar ogen; haar ex troost haar hartelijk, zoals hij verliezende quizkandidaten troost. Daarom ben ik fan van hem. Samen maken ze afspraken om meer ruimte voor Vanessa te creëren. Het werkt. De volgende maanden zie ik Vanessa opbloeien. Tegen de tijd dat haar zusje wordt geboren is Vanessa zo vertroeteld dat ze van het kleintje kan genieten. In de kring vertelt ze trots dat ze haar in bad mag helpen doen. “Komt u gauw naar Pippa kijken?”, vraagt ze. Dat beloof ik. Dan gaat ze blij naar huis. Haar eigen huis. Huppelend.
Patricia van Liemt is stewardess, schrijver en moeder van Maria (15) en Phaedra (13). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.
Boomer-ouders waren praktisch ingesteld, niet bezig met ‘overprikkeling’ of schermtijd en vooral met het idee dat kinderen gewoon moesten meedraaien in het gezin.
In huize Jelies is het vaak een kwestie van geven en nemen, maar soms ook gewoon van doorduwen en afwachten. Vooral als de plannen van de één sneller gaan dan die van de ander, kan een simpel gesprek zomaar uitgroeien tot een mini-onderhandeling.
Anouk is trotse echtgenote van Erwin en mama van vier meiden: Aurélie (12), Emeline (10), Vieve (8) en Lilou (5). In hun levendige huishouden is het soms één en al chaos, maar liefde, gelach en spontane dansfeestjes voeren steevast de boventoon. Anouk deelt vol enthousiasme haar avonturen in het ouderschap.
Tussen TikTok-trends over verboden voedingsmiddelen, de ene na de andere health-hype en gadgets die je slaap, stappen en stressniveau tot op de seconde bijhouden, voelt gezond leven soms als een fulltime project. Alsof je altijd net iets beter, schoner of bewuster zou moeten eten. Met zoveel tegenstrijdige informatie online is het best een uitdaging om […]
Ze lijken het toonbeeld van een onbezorgd leven: altijd goed gekleed en stralend op foto’s. Demi en Maxime de Boer hebben dat glamoureuze zusjesimago al jaren bij zich. Maar achter die zorgvuldig vastgelegde momenten schuilt een familieverhaal dat, net als bij zoveel anderen, minder strak in de lak zit.