Hoofdredacteur Sara schrijft elke maand in Kek Mama vol humor en relativering over zichzelf en haar gezin. Deze maand: stupide preutsheid
‘Billendans! Billendans!’ Ko is twee en springt weer eens draaiend met z’n blote kont door de kamer. Zelfbedacht, vindt-ie helemaal geweldig. Komt hij thuis, trekt hij bij voorkeur alles uit. Dat we een half jaar in Californië wonen waar het altijd 21 graden is, helpt ook. En aangezien we in vijf minuten naar de oceaan wandelen, klooien we de helft van de tijd op het strand. Ko natuurlijk in z’n nakie. Als enige, merk ik al gauw. Wat een preutse bende, denk ik, typisch Amerika, belachelijk.
Tot ik deze zomer met een bloot kleutervriendje van Ko en Toon – ook de enige bloterik bij het ven – naar de wc’s loop. Een stel pubers zit te kaarten, een joch kijkt verveeld op en stoot z’n vrienden aan: ‘Kijk, kinderpornooo.’ Ik bijt ze sissend toe dat ze normaal moeten doen en ben er nu nog pissig over. Toch sluipt die stupide preutsheid er ook bij mij in. Baby Ko leg ik nog overal aan met een halfslachtig doekje erbij. Ik denk: iedereen die hier bezwaar tegen heeft, kijkt maar lekker de andere kant op. In Amerika lach ik me gek om de borstvoedingsschorten die daar worden gebruikt. Enorme lappen die je om je nek kunt hangen zodat er niet eens meer een baby te zien is.
Jaren later zorg ik bij Toon dat ik wel degelijk altijd een hydrofiele doek XL bij me heb zodat het minder opvalt als ik hem voed in trein/café/park. Ik heb zelfs wel eens gegoogled op zo’n schort maar dat vond ik ondanks de leuke prints toch te bizar. Na Ko’s billendans vinden Ko en intussen ook Toon het lollig om gillend van de lach met hun blote kont op m’n hoofd te zitten. Mag het wat preutser, denk ik dan grinnikend. Al hoop ik dat Ko z’n nieuwste avondritueel nog lang volhoudt. Hij nestelt zich met z’n kleuterlijf op me alsof ik een moedermatrasje ben en mompelt: ‘Dit is het allerallerlekkerste wat er is.’
P.S. Sinds het verhaal van Joan Makenbach in Kek Mama 12 weet ik dat er zelfs vaders zijn die in zwembroek met hun kind in bad gaan.
Sara van Gorp (42) is hoofdredacteur van Kek Mama en woont samen met Mark en zoons Ko (6) en Toon (1).
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Je vraagt één keer of je kind z’n schoenen wil aantrekken, en vijf minuten later zit-ie nog steeds op de grond met één sok aan en een LEGO-poppetje in z’n hand. Herkenbaar, want jonge kinderen zijn nu eenmaal niet altijd kampioen luisteren. Gelukkig zijn er slimme manieren om ervoor te zorgen dat wat jij zegt […]
