Hoofdredacteur Sara schrijft elke maand in Kek Mama vol humor en relativering over zichzelf en haar gezin. Deze maand: strijdplan.
Ik: “Zullen we bij een glas wijn een strijdplan maken voor morgen?” Mark: “Strijdplan?!” Ik: “Nou, hoe we twee kinderen zes uur lang enigszins tevreden houden in de trein richting Bourgogne.”
Mark, nonchalant: “Oh, ik heb voor mezelf een eersteklasticket gekocht.” We grinniken. Drinken dat glas (en nog een, om moed te verzamelen) en nemen ons voor vooral onverstoorbaar goede moed te houden tijdens de vakantievertrekdag. Welke mate van kindergedrens en stoom-uit-de-oren ook volgt.
En ja, bekennen we elkaar na aankomst: allebei hebben we minimaal twee keer gedacht dit-doen-we-nooit-maar-danook- nóóit-meer. Vanwege stress om runaway-Toon die er vandoor weet te gaan tijdens de Parijse overstap. Met bijbehorend gevit op elkaar wie nou eigenlijk %$#*! beter op had moeten letten. Maar toch: ik zou het zo weer doen. Want eindeloos de trein doorhobbelen met een anderhalfjarige die iedereen stralend gedag zegt, is nog altijd duizend keer beter dan een heel lange dag file vreten met figuren die al gaan muiten na een ritje van krap een uur.
En van de herinnering aan Ko en Toon die onder het treintafeltje met steeds omvallende bakjes ananas en een roedel giraffen en dino’s zitten te geiten, word ik nog steeds vrolijk. Niet in het minst omdat intussen een Frans gezin naast ons een meegebracht tafelkleed (!) over hun tafeltje drapeerde en met servetten om de nek keurig in het gelid de lunch verorberde.
Ik vond mezelf nooit een emotionele rollercoaster met hoge pieken en diepe dalen. Maar sinds ik kinderen heb, weet ik dat ik binnen een uur zowel totaal gefrustreerd en diep mismoedig kan zijn (twee jongetjes die om zeven uur ’s ochtends al diverse fitties om auto’s/dinoplaatjes/stiften hebben uitgevochten) om vervolgens uit elkaar te spatten van geluk (diezelfde jongetjes hangen uitbundig om elkaars nek in het zwembad). Mijn strijdplan danwel vakantiemantra deze zomer: vooral-blijven-lachen. En af en toe een extra glas wijn. Dat ook.
SARA
Sara van Gorp (42) is hoofdredacteur van Kek Mama en woont samen met Mark en zoons Ko (6) en Toon (1).
Iedere ouder doet het wel eens: toegeven. Nog een snoepje, dat ene speelgoedje toch kopen, geen zin in gedoe dus laat maar. Heel normaal. Maar wat als dat geen uitzondering is, maar de standaard?
Er zijn van die momenten waarop je als moeder serieus aan jezelf begint te twijfelen. Ilse weet dat als geen ander: haar dochter kwam iedere dag in een andere outfit thuis.
In de nieuwste beelden van zijn docuserie laat Jorik Scholten, beter bekend als Lil Kleine, een kwetsbare kant zien. En die draait niet om muziek, maar om vaderschap.
Gentle parenting – je komt het overal tegen. Van TikTok tot het schoolplein, iedereen lijkt er een mening over te hebben. Het klinkt mooi: opvoeden met geduld, empathie en zonder straf. Maar is het ook goed voor je kind? Of leren we onze kinderen juist niet om met teleurstellingen om te gaan? Twee opvoedexperts leggen […]
Is er zoiets als de perfecte timing voor broers en zussen? Of is het gewoon: je doet maar wat en hoopt dat het goed uitpakt?
Met lichte slapers kan een avond ineens heel anders verlopen dan gepland. Dat ondervond de 30-jarige Liz, die zichzelf op een avond noodgedwongen twee uur opsloot in de badkamer.
