Hoofdredacteur Sara schrijft elke maand in Kek Mama vol humor en relativering over zichzelf en haar gezin. Deze maand: driftbuien.
Ik had nog geen kinderen en vond tijdens het uitgaan ineens een smurf onderin mijn tas. Erin gestopt door mijn peuternichtje dat elke twee weken bij mij logeerde. Ik smolt. Wat moest het fantastisch zijn als je steeds zo zou worden verrast door je kind. Ik kon niet wachten tot het zo ver was. Maar ja. Ik had nog niet eens een man, laat staan een kind.
Lees verder onder de advertentie
Acht jaar later. Ik stap in bed na een lange avond werken en tref aan: man, kind, zwaard, walvis. Snif. Ik smelt.
Maar intussen. Intussen word ik steeds vaker niet alleen verrast door transformers, legopoppetjes en half aangevreten krentenbollen in mijn tas. Ook de driftbuien laten sporen na. Kom ik thuis, zit de muur onder de banaan. Want sinds kort weten we: ook Toon heeft mijn temperament geërfd. Helaas. Dat ziet er zo uit: als je heel erg kwaad bent, al dan niet terecht, gooi je met iets. Ik een mok op de grond, Toon banaan/aardbeienyoghurt/chipolataworstjes tegen de muur. Ko gooit voornamelijk met deuren. Waarna hij laatst een niet onaanzienlijk deel van zijn plafond (had ik al gezegd dat hij een stapelbed had?) en de muren van krijt in alle kleuren van de regenboog had voorzien. Ko: ‘Ik vind het mooi.’ Ik: ‘De volgende keer moet je eerst vragen of het mag.’ Ko, pijlsnel: ‘En wat zeg je dan?’ Ik: ‘Dat je op een klein stukje van de muur mag tekenen.’ Mark, opgegroeid in een huis waar zelfs geen spijker in de muur mocht worden gejast, deed er maar het zwijgen toe. Dit ging zijn voorstellingsvermogen te boven.
Lees verder onder de advertentie
Vorige week waren er ineens gelukspoppetjes boven ons bed geplakt. En ook boven het bed van Toon. Dat door het dikke vette plakband het stucwerk naar z’n grootje gaat, ben ik voor het gemak maar even vergeten. Snif.
SARA
Sara van Gorp (42) is hoofdredacteur van Kek Mama en woont samen met Mark en zoons Ko (6) en Toon (1).
Dat een bevalling zich niet laat plannen, blijkt wel uit het bevallingsverhaal van Romee Abrahams. Terwijl op het erf het grote verjaardagsfeest van haar vader in volle gang was, dienden de weeën voor haar tweede zoon Alfie zich aan.
Anouk is trotse echtgenote van Erwin en mama van vier meiden: Aurélie (12), Emeline (10), Vieve (8) en Lilou (5). In hun levendige huishouden is het soms één en al chaos, maar liefde, gelach en spontane dansfeestjes voeren steevast de boventoon. Anouk deelt vol enthousiasme haar avonturen in het ouderschap.
De juffen op school noemen Pilar ‘tante’, terwijl ze heus wel weten hoe het zit: voor Laura en Daniël is ze hun vrouw, en als een tweede moeder voor hun dochters Rosa (9) en Carmen (7). “We zijn gewoon een gezin.”
Tijdens de nieuwjaarsnacht van 2000 op 2001 brak er brand uit in café De Hemel in Volendam. Melanie Klene (40) overleefde de ramp, maar liep ernstige brandwonden op. Inmiddels is ze moeder van twee zoons (11 en 8). De gebeurtenis is verweven in haar gezin en heeft haar gevormd tot wie ze nu is.
Melissa Ramakers Quekel (29) leeft met een zeldzame stofwisselingsziekte en kampt met complexe gezondheidsproblemen. Ze is afhankelijk van sondevoeding en draagt een glucose-sensor. Ondertussen zet ze alles op alles om er voor haar dochters Lotte (2,5) en Elise (1) te zijn.
Floor is al 25 jaar juf op een basisschool en moeder van Lotje (17) en Abel (19). Ze heeft een relatie met Roderik en is bonusmoeder van Kiki (10) en Feline (13). Op haar werk heeft ze te maken met 28 kleuters en 56 ouders. Maar wie is ze nou eigenlijk wat aan het leren? […]