Vrolijke opvoedtantes Els en Do beantwoorden jullie opvoedvragen met een knipoog. Deze week: angst voor de dood.
De moeder van het beste vriendinnetje van mijn achtjarige dochter is onlangs overleden aan een ongeneeslijke ziekte. Mijn dochter heeft is nu bang dat mij ook iets overkomt. ’s Nachts heeft ze nachtmerries, overdag slingert ze zich als een liaan om me heen. Hoe kan ik haar geruststellen?
Dat moeders kunnen doodgaan is het engste wat kinderen zich kunnen voorstellen. U kunt haar niet beloven dat het u niet gebeurt, ze ziet van nabij dat het mogelijk is. Wel kunt u haar zeggen dat de kans heel klein is. De statistieken wijzen uit dat moeders gemiddeld tachtig jaar worden. Er zijn goede kinderboeken over het onderwerp, zoals Papa, hoor je me? van Tamara Bos en Annemarie van Haeringen of Doodgewoon van Bette Westera en Sylvia Weve.
Als uw dochter overstuur blijft, zou een gesprekje met een kinderpsycholoog kunnen helpen. Een buitenstaander die geen onderdeel van het probleem is, zoals u dat wel bent. Het zoontje van tante Els had als zesjarige wolven in zijn kamertje wonen. Die dreigden dat ze mama zouden opeten als hij haar dit geheim verklapte. Uiteindelijk vertelde hij het toch, doodsbang dat de wolven het zouden horen. Els wendde zich tot een therapeute. “Ik ken een mevrouw die alles over wolven weet”, zei ze tegen haar zoon. “Die gaat jou helpen, is dat niet fijn?” Na drie gesprekken waren de wolven verdwenen. (Of eigenlijk: drie pingpongsessies. De psychologe behandelde haar klantjes terwijl ze met ze tafeltenniste. Het was echt een leuke.)
Sla uw arm vaak om uw dochters vriendinnetje heen. Wij wensen haar ontzettend veel liefs en sterkte.
Els en Do zijn geboren voordat de pil was uitgevonden en kwamen ter wereld zonder dat hun ouders daarom hadden gevraagd. Zelf kregen zij heel bewust kinderen en voelen de plicht hen permanent gelukkig te maken. Ze kennen dus twee opvoedingsstijlen van nabij, en blijven onverminderd op zoek naar de gulden middenweg. Mail Els en Do: elsendo@kekmama.nl.
Kim wist onlangs niet wat ze meemaakte. Haar schoonzus bleek al langer te weten van het geheim van Kim’s dochter. “Het ging óók over mijn kind.”
Een zwangerschap terwijl je huwelijk net is stukgelopen, zet alles op zijn kop. Als vervolgens blijkt dat je niet één, maar drie baby’s verwacht, wordt die nieuwe werkelijkheid nog veel groter. Kim maakte het mee en werd midden in haar scheiding moeder van een eeneiige meisjesdrieling.
Wendy is trotse mama van een dochter (16) en een zoon (9). Hun gezinsleven is een heerlijke, soms chaotische mix van liefde en mooie momenten. Die deelt ze graag, ook de uitdagingen die op ons pad komen. Je volgt ons op Instagram.
Je vraagt je kind om zijn kamer op te ruimen en een halfuur later is er… precies niets gebeurd. Behalve dat er inmiddels nóg meer Lego op de vloer ligt. Herkenbaar? Misschien kun je de sterren de schuld geven.
“Waar zijn de kinderen eigenlijk?” Een vraag waarbij veel ouders tegenwoordig acuut hun telefoon zouden pakken. In de jaren zeventig en tachtig was het antwoord regelmatig: ergens buiten. Geen gps-horloge, geen WhatsApp en al helemaal geen ouder die iedere twintig minuten informeerde of alles nog goed ging. Als je maar thuis was voor het eten.
Een buur helpen als ze een keer omhoogzit met de opvang? Natuurlijk. Maar bij Babette lijkt haar behulpzaamheid inmiddels iets te vanzelfsprekend te zijn geworden. Ze heeft zelf een dochter van zes, maar krijgt op maandag regelmatig twee extra kinderen over de vloer. Zonder dat haar buurvrouw eerst vraagt of dat eigenlijk wel uitkomt.
