Moeder Rhiannon Giles schrijft op Scary Mommy op welke momenten ze vandaag faalde als moeder. En hoe lang het lijstje het ook is, ze voelt zich allesbehalve schuldig.
Lees verder onder de advertentie
Waarom niet? Dat legt ze later uit.
‘Vandaag verloor ik mijn geduld toen mijn dochter de hele weg vanaf de winkels naar huis aan het schreeuwen was.’
‘Ik heb haar rotzooi opgeruimd, omdat ik geen zin had in de driftbui die ze zou kunnen krijgen als ik vraag of ze het zelf kan doen.’
‘Ik heb haar naar kinderprogramma’s met weinig diepgang en vervelende personages laten kijken.’
‘Toen ze zei dat ze een hekel had aan quesadillas (iets wat ze normaal altijd wel eet) heb ik haar kipnuggets gegeven.’
‘Ik gaf ongeïnteresseerd antwoord op haar vragen zonder echt naar haar te luisteren.’
‘Ik gaf toe aan haar driftbui, omdat dit de enige manier was om mijn hersenen het heftige geluid weg te laten filteren.’
‘Ik las artikelen over ‘hoe een goede moeder te zijn’ en ik vroeg me af of die verhalen geschreven worden door leugenaars (of door mensen die nog nooit in de buurt van kinderen zijn geweest).’
‘Ik zat op mijn telefoon omdat ik even wilde ‘ontsnappen’ aan de drukte.’
‘Ik heb geen boekje voorgelezen.’
‘Ik heb haar niet genoeg geleerd over empathie, gelijkheid, feminisme, enzovoorts…’
Rhiannon weet dat kinderen regels, structuur en geduld nodig hebben, maar dit alles gaat nu eenmaal niet zo makkelijk samen. ‘En aan het eind van de dag vraagt mijn dochter om een knuffel. Ze deelt haar snoepjes en vertelt over leuke dingen die ik voor haar doe. Dus weet je? Misschien doe ik het zo slecht nog niet. En anders is er morgen weer een nieuwe dag.’
Een zwangerschap terwijl je huwelijk net is stukgelopen, zet alles op zijn kop. Als vervolgens blijkt dat je niet één, maar drie baby’s verwacht, wordt die nieuwe werkelijkheid nog veel groter. Kim maakte het mee en werd midden in haar scheiding moeder van een eeneiige meisjesdrieling.
Je vraagt je kind om zijn kamer op te ruimen en een halfuur later is er… precies niets gebeurd. Behalve dat er inmiddels nóg meer Lego op de vloer ligt. Herkenbaar? Misschien kun je de sterren de schuld geven.
Wendy is trotse mama van een dochter (16) en een zoon (9). Hun gezinsleven is een heerlijke, soms chaotische mix van liefde en mooie momenten. Die deelt ze graag, ook de uitdagingen die op ons pad komen. Je volgt ons op Instagram.
Een buur helpen als ze een keer omhoogzit met de opvang? Natuurlijk. Maar bij Babette lijkt haar behulpzaamheid inmiddels iets te vanzelfsprekend te zijn geworden. Ze heeft zelf een dochter van zes, maar krijgt op maandag regelmatig twee extra kinderen over de vloer. Zonder dat haar buurvrouw eerst vraagt of dat eigenlijk wel uitkomt.
“Waar zijn de kinderen eigenlijk?” Een vraag waarbij veel ouders tegenwoordig acuut hun telefoon zouden pakken. In de jaren zeventig en tachtig was het antwoord regelmatig: ergens buiten. Geen gps-horloge, geen WhatsApp en al helemaal geen ouder die iedere twintig minuten informeerde of alles nog goed ging. Als je maar thuis was voor het eten.