Beeld: Shutterstock
Mijn dochter van acht snauwt permanent tegen haar broertje van vier. Als hij haar per ongeluk aanraakt, zegt ze: “Hè, gatver”, en ze weigert hem ’s avonds ook een kusje te geven voor het slapengaan. Mijn zoon denkt daardoor dat hij vies is. Ook heeft ze een grote mond tegen mij. Ik kan haar soms niet uitstaan vanwege dit gedrag. Wat moet ik doen?
Els en Do: Het lijkt er op dat uw dochter groen ziet van jaloezie op haar schattige kleuterbroertje. Net als de dochter van tante Do, ooit. Alix schaamt zich nu als ze oude familiefilmpjes ziet waarop zij kleine Bruno vooral van de bank duwde, hem kneep en hem in zijn rollertje wegduwde naar zijn kamer. Onder de kreet: “Alix ook!”
Hier wordt de oudste strijd ter wereld uitgevochten: die om de macht in de kinderrij. Voorlopig delft uw dochter het onderspit. En dat is zuur. Denk uzelf in dat uw man na jaren opeens een tweede vrouw zou nemen. En dan van u eist dat u dat leuk vindt en aardig tegen haar doet. U zou waarschijnlijk pijlsnel opstappen. Maar uw dochter kan niet weg, dus gaat ze haar rivaal aanpakken. Zo kan ze zich afreageren, en bent u even exclusief met haar bezig.
Lees ook
Zo ga je om met een jaloerse peuter >
In plaats van u te ergeren aan uw dochter, kunt u haar beter de onverdeelde aandacht geven die u haar gaf tot haar vierde. Ga zo vaak mogelijk iets leuks met haar doen. Helemaal alleen met haar. Ze mag zelf kiezen wat ze wil. Naar een pretpark? Shoppen? Naar het pannenkoekenhuis? Schenk zo weinig mogelijk aandacht aan haar negatieve gedrag, zolang er geen bloed vloeit. En sla toe als ze ook maar een seconde lief is voor haar broertje. Dan prijst u haar de hemel in.
Haar weerzin tegen haar broertje zal slinken en slinken. Met stroop vangt u meer vliegen dan met azijn. Alix is inmiddels gek op haar kleine – inmiddels grote, hij torent hoog boven haar uit – broertje. Knoop dat in uw oren en alles komt goed.
De opvoedtantes Els en Do beantwoorden opvoedvragen met een knipoog en stellen zichzelf voor: “Wij zijn geboren voordat de pil was uitgevonden, kwamen ter wereld zonder dat onze ouders daarom hadden gevraagd en werden te hooi en te gras opgevoed. Zelf kregen wij heel bewust kinderen en daarom voelen we tot op de dag van vandaag (ze zijn inmiddels 34, 22 en 20) de plicht hen permanent gelukkig te maken. We kennen dus twee opvoedingsstijlen van nabij, en blijven onverminderd op zoek naar de gulden middenweg.”
Ook een opvoedvraag? Mail ’m naar elsendo@kekmama.nl
Dit artikel staat in Kek Mama 07-2019.
Meer opvoedadvies? Schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
Vroeger dacht ik dat kinderen vooral schattig waren. Met een beetje knutselen en koekjes bakken kwam je vast een heel eind (ha ha ha). Dus riep ik altijd dat ik een rijke vent aan de haak zou slaan, kinderen zou krijgen en huisvrouw zou worden.
Maartje (48) is getrouwd en moeder van twee kinderen (13 en 10). Ze werkt als traumachirurg voor het mobiel medisch team van het Amsterdam UMC, waaronder de traumahelikopter.
Nathalie (35) is alleenstaand moeder van twee kinderen (7 en 5) en werkt sinds vijftien jaar bij de Haagse politie. Eerst als agent op straat, nu loopt ze stage als brigadier bij de recherche.
Professionaliteit, dat wil je uitstralen als je je op de werkvloer begeeft, maar die kan soms verraderlijk glad zijn. En daar lig je dan, languit op die vloer. Met je professionaliteit.
Wat als je wordt uitgenodigd voor een kerstdiner, en dan onverwacht een rekening gepresenteerd krijgt? Het overkwam Eva (33) en ze weet niet wat ze ermee aan moet.
Patrick (54) is schrijver van romans en freelance tv-redacteur. Hij woonde over de hele wereld en heeft vijf kinderen. Voor zijn column put hij uit een oneindige bron van even herkenbare als opmerkelijke verhalen over het vaderschap.
