Mijn dochter van acht snauwt permanent tegen haar broertje van vier. Als hij haar per ongeluk aanraakt, zegt ze: “Hè, gatver”, en ze weigert hem ’s avonds ook een kusje te geven voor het slapengaan. Mijn zoon denkt daardoor dat hij vies is. Ook heeft ze een grote mond tegen mij. Ik kan haar soms niet uitstaan vanwege dit gedrag. Wat moet ik doen?
Lees verder onder de advertentie
Els en Do: Het lijkt er op dat uw dochter groen ziet van jaloezie op haar schattige kleuterbroertje. Net als de dochter van tante Do, ooit. Alix schaamt zich nu als ze oude familiefilmpjes ziet waarop zij kleine Bruno vooral van de bank duwde, hem kneep en hem in zijn rollertje wegduwde naar zijn kamer. Onder de kreet: “Alix ook!”
Lees verder onder de advertentie
Macht in de kinderrij
Hier wordt de oudste strijd ter wereld uitgevochten: die om de macht in de kinderrij. Voorlopig delft uw dochter het onderspit. En dat is zuur. Denk uzelf in dat uw man na jaren opeens een tweede vrouw zou nemen. En dan van u eist dat u dat leuk vindt en aardig tegen haar doet. U zou waarschijnlijk pijlsnel opstappen. Maar uw dochter kan niet weg, dus gaat ze haar rivaal aanpakken. Zo kan ze zich afreageren, en bent u even exclusief met haar bezig.
In plaats van u te ergeren aan uw dochter, kunt u haar beter de onverdeelde aandacht geven die u haar gaf tot haar vierde. Ga zo vaak mogelijk iets leuks met haar doen. Helemaal alleen met haar. Ze mag zelf kiezen wat ze wil. Naar een pretpark? Shoppen? Naar het pannenkoekenhuis? Schenk zo weinig mogelijk aandacht aan haar negatieve gedrag, zolang er geen bloed vloeit. En sla toe als ze ook maar een seconde lief is voor haar broertje. Dan prijst u haar de hemel in.
Lees verder onder de advertentie
Haar weerzin tegen haar broertje zal slinken en slinken. Met stroop vangt u meer vliegen dan met azijn. Alix is inmiddels gek op haar kleine – inmiddels grote, hij torent hoog boven haar uit – broertje. Knoop dat in uw oren en alles komt goed.
De opvoedtantes Els en Do beantwoorden opvoedvragen met een knipoog en stellen zichzelf voor: “Wij zijn geboren voordat de pil was uitgevonden, kwamen ter wereld zonder dat onze ouders daarom hadden gevraagd en werden te hooi en te gras opgevoed. Zelf kregen wij heel bewust kinderen en daarom voelen we tot op de dag van vandaag (ze zijn inmiddels 34, 22 en 20) de plicht hen permanent gelukkig te maken. We kennen dus twee opvoedingsstijlen van nabij, en blijven onverminderd op zoek naar de gulden middenweg.”
Er zijn van die momenten waarop je naar je kind kijkt en ineens denkt: wow, dit is anders dan vroeger. Kinderen die hun grenzen aangeven. Die durven praten. Die zichzelf serieus nemen. En dat is prachtig.
Je kinderen spreken het misschien niet elke dag uit, maar hun gedrag zegt alles. Herken jij deze elf signalen? Grote kans dat jij meer goed hebt gedaan in de opvoeding dan je denkt.
Hij komt niet graag in parfumeriewinkels, scant ruimtes op huisdieren en checkt voedseletiketten op noten. Het is dagelijkse kost voor René Watzema (35). Zijn 2-jarige dochter Noré kampt namelijk met heftige allergieën en eczeem. “Het is hartverscheurend. Daarom is humor het beste medicijn.”
Lidia’s zoon is van het kaliber: eerst denken, dan doen. Zijn zus daarentegen is meer van: zien, doen, … ‘oh.’ En soms pakt dat pittig gênant uit. Zo ook met een rode knop.
Soms denk je: lekker even een sportief avondje voor jezelf. Racket in de hand, haren in een staart, gáán. Maar voor Janneke Jelies (42) liep dat uit op een avond die ze liever had geskipt.