Ik ben te dik en mijn dochter van elf is dat ook. We eten thuis gezond, maar ze koopt snoep van haar zakgeld. Hoe pak ik dit onderwerp aan zonder haar een complex aan te praten?
ELS EN DO: “Nou, daar vraagt u nogal wat. Tante Do’s buurvrouw mevrouw Huppers (93) is de enige broodmagere vrouw die wij kennen. Zij moet van haar huisarts slagroom eten. De tantes, zelf geen twijgjes, zijn gek van jaloezie.
In grote delen van de wereld heerst honger, maar hier in het westen hebben mensen nog nooit zo veel eten gehad. Op elke straathoek is een snackbar. Hoe moet een kind daar in vredesnaam weerstand aan bieden? Die vraag kwelt zelfs het koninklijk huis. Máxima voert een strijd tegen de koolhydraten. “Pasta en aardappelen komen de Eikenhorst niet in”, zegt Willem-Alexander. “Daar protesteren de kinderen en ik weleens tegen.”
Gelukkig is er hoop. Er zijn medicijnen in de maak tegen obesitas. Die werken al bij muizen en apen en worden binnenkort getest op mensen. De kans dat uw dochter er ooit van zal kunnen profiteren is reëel. Het kan alleen nog wel even duren, en het is niet de bedoeling dat ze al die tijd te veel kilo’s moet meesjouwen.
U kunt het volgende doen. Stel voor samen de familiekwaal te lijf te gaan. Maak er een hele show van. U geeft elkaar een high five. U zweert elkaar een eed. Als het aan de tantes ligt zet u het onovertroffen sticker-systeem maar weer in. Het is een beetje afgezaagd, maar het werkt altijd. En dan gaat u een wedstrijdje houden wie de lekkerste magere dingen kan bedenken. Snoeptomaatjes. Snoepworteltjes met wat humus. Rijstwafels met een chocolade-laagje. Die haalt u allemaal in megaverpakkingen in huis.
Voor elke gram die uw dochter kwijtraakt, krijgt ze een sticker. Bij een bepaalde hoeveelheid stickers/punten volgt een beloning. Een trip naar Disneyland Parijs bijvoorbeeld. En daar logeren in zo’n afgrijselijk lelijk Disney-paleis. Wij weten niet of uw budget dat aankan, maar anders is er ongetwijfeld iets goedkopers te bedenken. Kamperen in een verwarmde tent in Limburg. Tante Do komt uit Maastricht en heeft nog wel een fijn adresje. En voor het slapengaan, om de verloren kilo’s te vieren, een reep Tony Chocolonely. Omdat het zo leuk is samen af te vallen. En omdat een mens gek van geluk wordt van een goeie reep chocola.”
De opvoedtantes Els en Do beantwoorden opvoedvragen met een knipoog en stellen zichzelf voor: “Wij zijn geboren voordat de pil was uitgevonden, kwamen ter wereld zonder dat onze ouders daarom hadden gevraagd en werden te hooi en te gras opgevoed. Zelf kregen wij heel bewust kinderen en daarom voelen we tot op de dag van vandaag (ze zijn inmiddels 34, 22 en 20) de plicht hen permanent gelukkig te maken. We kennen dus twee opvoedingsstijlen van nabij, en blijven onverminderd op zoek naar de gulden middenweg.”
Ook een opvoedvraag? Mail ’m naar elsendo@kekmama.nl
Dit artikel staat in Kek Mama 03-2018.
Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
Deborah (30) is samen met haar man en moeder van twee zoons Jake (4) en Cody (2). Ze schrijft over het moederschap, verlies en herstel na haar postnatale depressie. Je kunt haar ook volgen op Instagram.
Waarom gaan sommige kinderen moeiteloos hun eigen weg, terwijl anderen zich snel laten meeslepen door de mening van de groep? Vaak heeft dat minder te maken met karakter dan met lessen die iemand al vroeg in het leven heeft meegekregen.
Bernike (29) is getrouwd met Ruben (31) en moeder van een dochter (1). In haar columns schrijft ze scherp, geestig en met zelfspot over de realiteit van het jonge ouderschap – waarbij ze oog heeft voor het absurde in het alledaagse.
Wanneer er wordt gesproken over ouders en videogames, gaat het meestal over schermtijdregels, leeftijdsgrenzen of ouders die meekijken terwijl hun kinderen spelen. Maar een grote groep gamers blijft vaak buiten beeld: ouders die zelf gamen.
De term ‘narcist’ wordt tegenwoordig te pas en te onpas gebruikt. Op sociale media krijgt vrijwel iedereen die egoïstisch, arrogant of manipulatief overkomt al snel dat label opgeplakt.
Sommige herinneringen krijgen pas jaren later een heel andere betekenis. Dat geldt ook voor Roxeanne Hazes en haar broer André Hazes Jr., die in hun podcast ADHAZES terugblikken op de laatste maanden die ze met hun vader doorbrachten. Wat toen aanvoelde als spontane momenten, roept achteraf nieuwe vragen op.
