Is de temperatuur van jouw baby 38 graden of hoger, dan heeft-ie koorts. Niets ernstigs, maar wel goed om in de gaten te houden.
Lees verder onder de advertentie
Hoe opmeten?
Je kunt goed aan het voorhoofd, het nekje of de voeten van je baby voelen of hij het te warm of de koud heeft. Voelen ze lauw aan, dan heeft-ie het aangenaam. Voelt het lichaampje zweterig aan, dan is het te warm. Bij twijfel kun je altijd even de temperatuur rectaal en met een digitale thermometer opmeten: de gemiddelde temperatuur van een baby ligt, net als bij volwassenen, tussen de 36,5 en 37,5°C. Komt deze boven de 38°C, dan is er dus sprake van koorts.
Lees verder onder de advertentie
Wat nu?
Zorg ervoor dat je baby bij koorts voldoende drinkt. Doe niet te warme kleding aan en spons je kind af met lauwwarm water. Een zetpil kan je ook geven, maar wel pas vanaf drie maanden.
Als je baby jonger is dan acht weken, neem dan contact op met de huisarts. Dit is overigens ook verstandig als de koorts drie dagen aanhoudt of als er sprake is van huiduitslag, braken en diarree, ontroostbaar huilen, lusteloosheid, zeer hoge koorts (hoger dan 40 graden) en koortsstuipen – je kind maakt dan schokkende en trekkende bewegingen en is even van de wereld. Gelukkig duurt dit niet langer dan een kwartier. Zo’n koortsstuip ziet er vaak heftig uit, maar kan over het algemeen geen kwaad.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Suzes oudste zoon mag sinds kort zelfstandig van school naar huis, maar komt de laatste tijd steeds laat uit school. Als ze op een middag besluit te kijken waar hij blijft, ontdekt ze de reden voor zijn dagelijkse vertraging.
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.