Blogger Melissa Mark piekert er niet over een hoge stem op te zetten als ze tegen haar peuter praat. Laat staan dat ze ‘kinderachtige woordjes’ gebruikt. ‘Ik praat op een volwassen manier tegen hem’, schrijft ze.
‘Kindertaal? Ik heb er een hekel aan’, schrijft Melissa. ‘Zelfs toen onze kinderen baby waren, communiceerden mijn man en ik op een gewone manier.’ De blogger is van mening dat wanneer je eenvoudige woorden gebruikt, ze echt wel in staat zijn om je te begrijpen. ‘Dan kunnen ze wel ‘klein en schattig’ zijn, ze weten heus wel wat je bedoelt als je uitlegt dat je – om maar een zijstraat te noemen – even wat ruimte nodig hebt omdat je gefrustreerd bent.’
Lees verder onder de advertentie
Melissa heeft die afkeer trouwens niet van een vreemde: haar moeder was misschien nog wel erger. ‘Ik mocht haar geen ‘mammie’ noemen. Dat vond ze te zeurderig en kinderlijk klinken. Voor mij was ze altijd ‘mama’.’
‘En weet je wat ik helemáál erg vindt?’, zegt ze aan het eind van haar blog, ‘Als je op een kinderachtige manier tegen je partner praat. Hou woorden als ‘poepie’ of ‘scheetje’ gewoon lekker voor in de slaapkamer. De enige tegen wie ik een babystemmetje opzet, is onze hond. Hij heeft dat nodig, want alleen dan kwispelt zijn staart. Daarbij: hij is al 9, dus hij verdient het.’
Relaties lijken soms vanzelf te lopen, totdat dat ineens niet meer zo voelt. Want hoe leuk de eerste verliefde fase ook is, een langdurige relatie vraagt onderhoud. Zonder aandacht, liefde en inzet kan zelfs een sterke band langzaam afbrokkelen.
Het moederschap is een achtbaan van emoties, laat staan als je moeder bent van een drieling. Dat weet Fanishta, bekend van Meer dan Verwacht, als geen ander.
Peuters zijn onweerstaanbaar (oké en soms ook bloedirritant). Die bolle wangen, die schaterlach, dat kleine handje dat ineens in het jouwe glipt… Je smelt toch meteen? Maar wist je dat peuters ook hun eigen liefdestaal hebben?