Ionica Smeets checkt

Ionica Smeets (37) is wiskundige en moeder van Tex (6) en Rifka (2). Elke maand checkt ze de zin en onzin van opvoedfabels en -feiten: hoef jij dat niet meer te doen.

Toen Tex pasgeboren in zijn wiegje lag, kreeg hij van mijn moeder een tijger. Tex en Tijger waren al snel onafscheidelijk. Overdag beleefden ze avonturen en ’s nachts sliepen ze in elkaars armen. Het was dan ook een drama toen Tijger op een dag ineens zoek was.

Kiezen voor hun eigen beschadigde speelgoed

Een fantastisch Amerikaans onderzoek laat zien hoe gehecht kinderen aan hun speelgoed zijn. Driejarigen mochten kiezen uit twee versies van hetzelfde speelgoed: een gloednieuwe en een liefdevol gebruikte. Bij speelgoed dat kinderen niet kenden, kozen ze meestal de nieuwe. Maar als het om hun eigen slaapknuffel ging, dan hadden ze liever hun oude, versleten versie. Dit effect gold zelfs bij ‘levenloos’ speelgoed: kinderen kozen hun eigen beschadigde plastic bootje boven een fonkelnieuwe versie. Peuters zien hun speelgoed blijkbaar als unieke, begerenswaardige bezittingen.

Bezittingseffect hebben jonge kinderen ook

Dit lijkt op het bezittingseffect dat in de psychologie uitgebreid is bestudeerd. In een experiment met volwassenen kregen proef- personen een mok. Vervolgens moesten ze zeggen voor welk bedrag ze die mok weer wilden verkopen. Dat bedrag bleek veel hoger dan als je mensen vroeg wat ze voor zo’n mok zouden willen betalen. Iets wat je hebt, is automatisch meer waard. Dit effect blijkt er ook al te zijn bij jonge kinderen. Onderzoekers lieten kinderen kiezen tussen een rekenmachine en een set stiften. Bij dit experiment kreeg de ene helft van de kinderen aan het begin die rekenmachine en de andere helft de set stiften. Pas daarna kregen de kinderen te zien dat er ook een andere optie was. Aan het eind mochten de kinderen kiezen welke van de twee ze wilden. Bij de kinderen die aan het begin een rekenmachine kregen, koos 70 procent voor de rekenmachine. Bij de kinderen die stiften kregen, koos 72 procent voor de stiften. De kinderen vonden wat ze hadden meer waard.

Tijger is op vakantie met de piraten

Maar goed, wij waren die onvervangbare Tijger dus kwijt. Vrienden zeiden dat we twee tijgers hadden moeten kopen, die we af en toe omwisselden. Handige tip voor een volgend kind; Rifka heeft nu twee Biebies waar ze om de beurt mee slaapt. We bestelden een duplicaat-tijger. Helaas zag die er een tikje anders uit dan de liefde- vol verfomfaaide Tijger. Toen kregen we de tip om de nieuwe tijger een nachtje tussen Tex’ gedragen kleding te leggen, zodat hij vertrouwd zou ruiken. Vervolgens schreven we een vakantiekaart van Tijger waarin hij vertelde dat hij met piraten op reis was geweest. De buurman legde de nieuwe Tijger met de kaart en een ooglapje voor de deur en rende weg. Toen Tex opendeed bleek er iets nog veel sterker dan het bezittingseffect: het geloof in een magische wereld waarin Tijgers op vakantie gaan met piraten. Mijn zoon was dolblij dat Tijger weer terug was gekeerd. Tot hij weken laten ineens vroeg hoe het met oude Tijger zou zijn.

Als je ook iets gecheckt wilt hebben: mail ionicacheckt@kekmama.nl

Dit artikel staat in Kek Mama 07-2017

kinderen-met-twee-moeders-of-vaders

Kinderen met homoseksuele ouders groeien even gelukkig, tevreden en goed functionerend op als kinderen uit een gezin met een vader en een moeder. Dat zegt hoogleraar homoseksueel ouderschap Henny Bos.

Door de kinderen te observeren, filmen en vragenlijsten in te laten vullen, zag Bos hoe ze zich gedroegen op school en binnen het gezin. En wat blijkt? Ze voelen zich niet minder gelukkig. Ook vertonen ze niet meer grensoverschrijdend gedrag.

 

'Begrensde acceptatie'

Maar toch kunnen ze volgens de wetenschapper van één ding wel last hebben: de 5 procent die uitgesproken negatief is over homoseksualiteit. Bos: "Er is sprake van een begrensde acceptatie vanuit de maatschappij: enerzijds heb je in Nederland als homo of lesbische vrouw veel vrijheid, maar tegelijkertijd vinden mensen het geregeld vies als twee mannen elkaar zoenen."

 

Lees ook
Vrolijke opvoedtantes Els en Do over opgroeien zonder mannen >

 

'Wie is nou je echte moeder?'

"De samenleving zendt tegenstrijdige boodschappen uit en dat zien we ook terug in ons onderzoek", vervolgt Bos. "Zo krijgt de helft van de kinderen met twee moeders of twee vaders weleens vragen als: wie is nou je echte moeder? Of: mis je dan geen vader?’" Het zou volgens de wetenschapper best kunnen dat kinderen het moeilijk hebben met zulke vragen, maar ouders kunnen hier een belangrijke rol in spelen: "Hoe bereiden zij hun kinderen voor op opmerkingen en reacties vanuit de maatschappij? Ook de zichtbaarheid van andere vergelijkbare gezinnen helpt. Dat kinderen om zich heen zien dat er meer zijn zoals zij."

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
De juf

Een leerkracht vertelt aan Kek Mama wat ze meemaakt. Deze keer: Juf Annette (41) geeft les aan groep 7.

Dinsdagochtend elf uur, een binnenzwembad op de Veluwe. We zijn met de bovenbouw op kamp. Er zijn maar liefst 75 leerlingen mee. Vorig jaar waren het er vijftig, en toen vond ik al dat het maximum was overschreden. Nu zijn er niet eens meer slaapzalen voor de begeleiders in onze kampeerboerderij. ’s Nachts liggen we met tien leerkrachten en tien ouders op opblaasmatrassen in de ruimte tussen de voordeur en de keuken. Max, de vader van Julia, heeft zich op de plek naast mij weten te wurmen. Hij trakteert me iets te vaak op ongewenste knipoogjes. Gelukkig heb ik een niets onthullende pyjama aan. Maar het slaapt niet lekker.
 

Buikpijn van de spanning

Ik heb al weken buikpijn van de spanning, omdat ik veel verantwoordelijkheden heb. En dan heb ik ook nog de cursus voor bedrijfshulpverlener gevolgd. Wat heeft me bezield? Als dank voor mijn ijver ben ik nu verantwoordelijk voor alle ongelukjes en ongelukken die voorbijkomen.

Ik sta als bhv’er een trapje hoger dan een EHBO’er. Ik kan niet alleen pleisters plakken, tekenbeten behandelen en mitella’s aanleggen, maar ook de stabiele zijligging toepassen, reanimeren en branden blussen.

De andere volwassenen begeleiden gezellig wedstrijden, spelletjes, droppings. Ik zeul erachteraan met mijn EHBO-kist. Gisteren, op dag één, heb ik ontelbaar veel pleisters geplakt, zeven bloedende knieën verbonden, drie hoofdwonden gestelpt en vier teken verwijderd.

Vanochtend viel Elsje (7) uit een boom. Haar enkel zwol op en werd blauw. Een breuk? Ik spoot er een coldspray op. Een van de chauffeurs bracht haar naar de EHBO in de stad.

Ze waren nog niet weg of er klonk gebrul uit de keuken. Keukenhulpje Benjamin (8) had te enthousiast uien gesneden. Uit zijn wijsvinger spoot bloed, het topje lag er bijna af. Ook hij is naar de EHBO. Met een gaasje uit mijn kist.
 

Lees ook
Juf Charlotte (41) wordt gek van de ouders van Fiene >

 

Zwembandjes

Nu zijn we dus in het zwembad. Terwijl zeven leerlingen geen diploma hebben. Die moeten zwembandjes om. Mijn hart slaat een slag over als ik twee paar bandjes aan de kant van het diepe zie liggen. Ik ren naar de badmeester. Samen scannen we de bodem van het bad. Of daar een kind ligt. Dan zie ik de zwemdiplomaloze Hamza en Anouar (beiden 8) van de glijbaan glijden. Zonder zwembandjes. Overspannen roep ik ze naar de kant, sleur ze uit het water en zeg streng: “Of die dingen aan, of ik bind jullie voor de rest van de dag vast op een stoel.”
 

Nog één nacht

Collega Inge belt vanuit het ziekenhuis. Benjamins vinger is gehecht. En Elsjes enkel is niet gebroken, maar wel zwaar gekneusd. Inge brengt ze naar huis. Morgen gaan wij ook. Ik kan niet wachten. Nog één keer douchen onder een lauw, miezerig straaltje. Nog één nacht op mijn slaapmatrasje naast de knipogende Max. Ik snak naar mijn eigen man. En naar mijn eigen bed. En naar een bad van drie uur. En naar de herfstvakantie.


Dit artikel staat in Kek Mama 10-2018.
 

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >