Beeld: Getty
Beeld: Getty

Als moeder wil je ingrijpen, maar je kunt weinig doen als jouw kind gepest wordt. Gedragsdeskundige Kees van Overveld pleit voor een methode die misschien wel gaat helpen: verplichte les in sociale vaardigheden tegen pesten. 

Als het aan Van Overveld ligt beginnen de kinderen in groep 1 met de lessen en eindigen ze pas in groep 8. In de eerste jaren ligt de focus op emotionele vaardigheden. "Een kind dat leert omgaan met zijn emoties, zoals angst en woede, kan beter omgaan met andere kinderen. En staat meer open voor kinderen die anders zijn," zegt de gedragsdeskundige. Ook leren ze sociale vaardigheden, zoals rustig en afstandelijk reageren op kinderen die hen proberen uit te lokken. 

Veilig op school

Van Overveld gaf in 2013 al advies aan staatssecretaris Sander Dekker van Onderwijs. De input van hem en andere experts leidde in 2015 tot de wet Veiligheid op school. Deze wet zorgt er onder andere voor dat juffen en meesters verplicht zijn om kinderen te vragen of zij zich veilig voelen op school.

De gedragsdeskundige is alleen niet erg te spreken over de aanpak van het ministerie. Van Overveld raadt het ministerie nogmaals aan in te zetten op preventie, niet op het "opruimen van de scherven achteraf". Volgens hem richt de nieuwe wet zich teveel op de korte termijn en past deze precies in het ambtstermijn van Dekker. Ook verschilt de aanpak heel erg. De ene school kiest ervoor om wel in alle klassen een pestprotocol in te voeren, de andere heeft alleen lessen bedacht voor groep 2 of groep 8. Als het aan Van Overveld ligt komt hier meer eenheid in én komt er een aanpak tegen pesten voor de lange termijn.

Bron Metronieuws

Els en Do

Als ik iets haat zijn het mensen die mokken. En nou heb ik de pech dat mijn zoontje gauw boos en gekwetst is, en eindeloos blijft mokken als hij zich onrechtvaardig voelt bejegend.
 

ELS EN DO: "Mokken, oftewel: te lang boos blijven, dient bij de wortel te worden aangepakt. U kunt niet helpen dat uw zoon snel boos wordt, dat is een karakterkwestie, maar wel hoe hij ermee omgaat. De familiekring is een goed laboratorium om het hem te leren hoe het anders moet. Want je familie loopt niet weg – zolang je klein bent – maar volwassen mokkers belanden in het tv-programma Het familiediner. Bij volwassen mokkers loopt iedereen weg – partners, vrienden, de baas. Dat is voor niemand leuk.
 

Snij het fenomeen 's avonds aan

Wat u doet: u gaat bij hem in bed liggen als u hem ’s avonds instopt. Samen soezend heb je de beste gesprekken. Dan snijdt u het fenomeen mokken aan. U legt uit wat het betekent, namelijk: te lang boos blijven. U vertelt wat de voor- en de nadelen zijn. Bij de voordelen bent u snel klaar. Wij zien er slechts één: de mokker laat iedereen in zijn omgeving onder zijn boosheid lijden. De nadelen: het is naar je boos te voelen.
 

Alsof het een hondje is

Alsof je in gezelschap bent van een hondje dat je steeds probeert te bijten. Vriendjes willen niet met je spelen en gaan voetballen met niet-boze vriendjes. Intussen zit je daar als mokker aan de kant met dat irritante hondje dat steeds naar je hapt.

Zo plaatst u de woede buiten uw zoon. Hij leert ernaar te kijken als iets waar hij macht over heeft. Laat hem een naam bedenken voor het hondje. Flip, bijvoorbeeld. We maken er een mini-Maltezertje van, die zijn niet zo eng. Uw zoon mag best boos zijn omdat Flip hem bijt. Maar niet te lang, want hij moet Flip kalmeren. En dat kan pas als hij zelf niet meer boos is. “Als jij lief doet en niet bijt, zal ik je aaien”, zegt hij tegen Flip. “Dat is voor ons allebei fijner.”

De volgende keer dat uw zoon mokt, zegt u: “Schatje, aai jij Flip even?” U kunt ook zelf blaffen, en hem een speels bijtje geven. Dan moet hij vast lachen, en humor is het halve werk. (Uw zoon kan ook tegen Flip zeggen: “Als je mijn vriendje wordt, kunnen we samen proberen de wereld beter te maken.” Zo worden de Martin Luther Kings geboren. Maar dit is voor gevorderden.)"

 

De opvoedtantes Els en Do beantwoorden opvoedvragen met een knipoog en stellen zichzelf voor: “Wij zijn geboren voordat de pil was uitgevonden, kwamen ter wereld zonder dat onze ouders daarom hadden gevraagd en werden te hooi en te gras opgevoed. Zelf kregen wij heel bewust kinderen en daarom voelen we tot op de dag van vandaag (ze zijn inmiddels 34, 22 en 20) de plicht hen permanent gelukkig te maken. We kennen dus twee opvoedingsstijlen van nabij, en blijven onverminderd op zoek naar de gulden middenweg.”

 

Ook een opvoedvraag? Mail ’m naar elsendo@kekmama.nl

 

Dit artikel staat in Kek Mama 02-2018.


 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

kind-3-lastiger-kind-2

Oké, elke leeftijd heeft zo z'n leuke en minder leuke kanten, maar volgens Scary Mommy zit er tussen 2 en 3 jaar toch echt een duidelijk verschil. 

  1. Als ze 2 zijn, kunnen ze amper praten. Op driejarige leeftijd houden ze nooit hun mond.
  2. Kinderen van 2 eten alles, kinderen van 3 niet (meer).
  3. Stop je een kind van 2 in bad, dan ben je binnen tien minuten klaar en is-ie schoon. Een badsessie met een kind van 3 duurt minimaal een uur, met als resultaat: een kletsnatte badkamer en zestien gebruikte handdoeken.
  4. Luiers van kinderen van 2 verschoon je op een vast tijdstip. Kinderen van 3 zijn meestal al zindelijk en daardoor draait de wereld om hun blaas en darmen.
  5. Kinderen van 2 kun je afleiden door zomaar iets in hun handen te duwen. Kinderen van 3 niet.
  6. Een kind van 2 kun je zelf aankleden en ziet er daardoor altijd beeldig uit. Een kind van 3 wil zelf z'n kleding uitzoeken, waardoor-ie eruit kan zien als, eh...
  7. Kinderen van 2 willen niet vies worden, kinderen van 3 júist wel.
  8. Veters strikken, aankleden: bij een kind van 2 kun je zelf dingen overnemen waardoor je veel tijd bespaart. Kinderen van 3 willen ALLES zelf doen. 
  9. Een kind van 2 kun je nog manipuleren. Een kind van 3 doen dat bij jóu.

 

Lees ook
Waarom drie kinderen opvoeden makkelijker is dan één kind >

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >