Mariette Middelbeek kinderlozen
Beeld: Pexels

De kinderen waren uit logeren en éven waren Mariëtte en haar man de kinderlozen die ze vroeger waren.

Dit weekend sliep ik uit. Tot tien uur. TIEN uur. Uiteraard bestaat daar slechts één logische verklaring voor: de kinderen waren er niet.

Dat was nog wel even een puntje, want ik roep graag stoer dat dat allemaal heel gezond en goed voor het huwelijk is om het nageslacht zo nu en dan een nacht weg te sturen, maar ondertussen zag ik er enorm tegenop. Casper gaat wel vaker uit logeren – vindt-ie leuk – maar Nora liet ik voor het eerst een nacht achter.

Pijn in zowel hart als buik natuurlijk, maar we gingen naar Coldplay en afzeggen was niet echt een optie aangezien het veel moeite had gekost om kaartjes te krijgen en het dus bovendien heel goed en gezond is voor bovengenoemd huwelijk. Maar ondertussen had ik visioenen van mijn kleine meisje, hartverscheurend huilend om de aanwezigheid van haar vertrouwde moeder en vooral de bijbehorende borsten, wat uiteraard allemaal niet gebeurde want er ging een jaarvoorraad flesvoeding in de logeertas en dat vindt Nora ook heel erg lekker.
 

Krant zonder appelstroop

Tien uur dus. Een tijdstip waarop er normaal gesproken al uitgebreid is geduplo’d en gevoetbald, diverse trekkers en treinen uit de speelgoedlade zijn bewonderd, gesloopt en weer in elkaar gezet, er bananen en druiven zijn gesneden en verorberd en dan heb ik het nog niet eens over de gestage stroom luiers die hier gedurende de dag worden verschoond.

Nu ging het zo: we gingen ontbijten en lazen de krant. De hele krant. En daar was geen appelstroop op gestempeld. Daarna deden we een tijdje ononderbroken zaken als even wat werk afmaken en een telefoongesprek voeren. Om vervolgens te beslissen dat we in de stad gingen lunchen – met wijn, want: geen verantwoordelijkheid. En: Nora deed het dus erg goed op flesvoeding. Zonder het inpakken van zestien kilo bagage, twee kinderwagens, anti-jengel-biscuits en minstens drie reservespenen. Even waren we weer de kinderlozen die we vroeger waren en waarvan ik al was vergeten hoe die ook alweer leefden.
 

Lees ook
Wat moet ik met me-time? >

 

Weg vrijheid

We eindigden de dag in de dierentuin. Daar kregen we onze kinderen plus enorme hoeveelheid bagage terug van de lieve oom en tante die zich over hen hadden ontfermd. Natuurlijk hadden we ze enorm gemist enzo, maar heel eerlijk: even voelde het een beetje als ‘weg vrijheid’. Daar kunnen de kinderen niets aan doen, want die maken ons leven echt niet overbodig ingewikkeld, maar het was gewoon zo leuk om even alleen maar bezig te zijn met waar we zelf zin in hadden en niet drie stappen vooruit te hoeven denken voor een baby en een peuter die zelf niet eens drie stappen vooruit kunnen denken. Nu was het weer: voedingsschema’s, luiertassen en heel veel creatieve manieren verzinnen om een naderende driftbui af te wenden.

Maar toen gingen we de dierentuin binnen. Casper zag een kameel. Waarna hij op volume misthoorn en springend van enthousiasme tegen iedere voorbijganger ‘PAARD!’ schalde, zo hard stralend dat hij zo’n beetje licht gaf.

Ik bedacht dat vrijheid eigenlijk erg wordt overschat. En uitslapen ook.
 

Dit artikel is al een keer eerder gepubliceerd.
 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

Zo fijn als je kind lekker in z'n vel zit op school. Heeft jouw kind een juf of meester die je graag extra in het zonnetje wilt zetten? Doe dan vooral mee met deze winactie in samenwerking met Fleurop.

Ook bij Kek Mama weten we hoe belangrijk juffen of meesters zijn. Kek Mama's Marieke is daarom klassenmoeder: ‘Mijn zoon Jelte heeft twee topjuffen die samen les geven in groep 5: de kinderen gaan altijd met heel veel plezier naar school en zitten lekker in hun vel. Dat is al genoeg reden om ze in het zonnetje te zetten. Er zijn drie momenten in het jaar waarop ik ze wil bedanken: op de dag van de leerkracht, op hun verjaardagen en natuurlijk tijdens het Grote Bedankmoment op de laatste schooldag. De weken voor deze dag zijn altijd hectisch, en ik bedenk altijd te laat dat ik als klassenmoeder iets moet organiseren om de juffen te bedanken. Een mooie bos bloemen biedt dan uitkomst, want een groot succes en snel geregeld. Ik laat de kinderen allemaal een labeltje met een bedankje schrijven en deze bevestig ik aan de bloemen. Niet alleen heel persoonlijk, maar het staat ook feestelijk. En dat dus maal twee.’

 

Mooie traditie

Op sommige scholen herhalen klassenouders hun successen. Hoofdredacteur Sara van Gorp: ‘Aan het eind van het jaar neemt elk kind altijd één bloem mee. Daar wordt een geweldig boeket van gemaakt door de klassenouders, mooie traditie. En terecht, want zonder juffen en meesters zijn we nergens.’ Ook bij de school van Kek Mama's Jorinde houden ze van tradities: ‘Ze hebben mijn kind dit jaar echt gezíen, waardoor hij meer bloeit dan ooit tevoren. Een bedankje is dus wel op z'n plek. Vlak voor de zomervakantie zamelt onze klassenmoeder geld in bij alle ouders, voor één mooi cadeau voor de juf of meester. Theaterkaartjes bijvoorbeeld, of iets leuks voor op reis. Leuker dan 27 flesjes badschuim, denken wij.’

Beeldredacteur en stylist Maureen maakt echt werk van het afscheid van de meesters en juffen. ‘We zijn onlangs verhuisd van het westen naar het oosten van het land. Een spannende periode voor mijn dochter, maar mede dankzij het warme welkom van haar juffen voelt ze zich helemaal thuis in onze nieuwe woonplaats. Ik laat mijn dochter daarom op de zijkanten van een dik memoblok iets schrijven en tekenen. Grappige pen erbij en strik eromheen. Zo hebben haar juffen alvast een vers notitieblok voor het begin van het nieuwe schooljaar voor op hun bureau.’
En vormgever Karen duikt altijd de keuken in: ‘Onze zoon gaat elke dag met zoveel plezier naar school omdat hij een veelzijdig aanbod krijgt waar hij uit mag kiezen - natuurlijk wel in overleg met zijn meester en juf. Hij wordt heel goed begeleid en we zijn de leerkrachten dankbaar voor hun inzet. Daarom geven we ze aan het eind van het jaar altijd een zelfgebakken taart.’

 

Doe mee en maak kans

Je kind brengt enorm veel tijd op school door – fijn en belangrijk dus, dat-ie daar lekker in z’n vel zit. Hoe geweldig is het dan als je een juf of meester hebt bij wie jouw kind een goede tijd heeft gehad, of die je kind extra heeft geholpen in periodes dat het lastiger was dan je zou wensen.

Wil jij de juf of meester van jouw kind graag bedanken? Klik hier. Wie weet gaat Kek Mama's Sara samen met Fleurop die juf of meester dan in het zonnetje zetten en krijgt hij of zij een spectaculaire verrassing met bloemen. En dat is nog lang niet alles: als extraatje krijgt de juf of meester ook een jaar lang een mooi boeket voor in de klas. Leuk: degene die de winnende juf of meester heeft opgegeven, krijgt ook een boeket van Fleurop. 


Zelf nog op zoek naar een cadeau? Fleurop heeft een speciale selectie van mooie boeketten gemaakt om juffen en meesters te bedanken. 

 

fotoserie leven van jongensmoeder

Klimmen, klauteren, fietsen door regenplassen en wroeten in de modder: het geldt niet voor iedereen, maar de meeste jongens houden wel van een beetje actie. Dat bewijst deze fotoserie van de zoons (4, 7 en 9) van Sara Liz op Bored Panda wel.

Als jongensmoeder moet je niet vies zijn van modder...

jongensmoeder

jongensmoeder

 

Natte kleding...

jongensmoeder

jongensmoeder

jongensmoeder

 

Of verf.

jongensmoeder

 

Lees ook
Lieve fotoserie: 10x jongens met een pop >

 

En vergeet ook niet dat je kind jou, z'n vader...

jongensmoeder

 

Of z'n broertje...

jongensmoeder

 

Kan gebruiken als klimrek.

jongensmoeder

 

Maar verder zijn ze vooral heel erg lief.

jongensmoeder

jongensmoeder

jongensmoeder


Dit artikel is al een keer eerder gepubliceerd.

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >