Mariette Middelbeek kinderlozen
Beeld: Pexels

67% van de moeders zou meer tijd met haar partner door willen brengen, blijkt uit de grote Kek Mama jubileum-enquête. Zo ook Mariëtte: de kinderen waren uit logeren en éven waren zij en haar man de kinderlozen die ze vroeger waren.

Dit weekend sliep ik uit. Tot tien uur. TIEN uur. Uiteraard bestaat daar slechts één logische verklaring voor: de kinderen waren er niet.

More content below the advertising

Dat was nog wel even een puntje, want ik roep graag stoer dat dat allemaal heel gezond en goed voor het huwelijk is om het nageslacht zo nu en dan een nacht weg te sturen, maar ondertussen zag ik er enorm tegenop. Casper gaat wel vaker uit logeren – vindt-ie leuk – maar Nora liet ik voor het eerst een nacht achter.

Pijn in zowel hart als buik natuurlijk, maar we gingen naar Coldplay en afzeggen was niet echt een optie aangezien het veel moeite had gekost om kaartjes te krijgen en het dus bovendien heel goed en gezond is voor bovengenoemd huwelijk. Maar ondertussen had ik visioenen van mijn kleine meisje, hartverscheurend huilend om de aanwezigheid van haar vertrouwde moeder en vooral de bijbehorende borsten, wat uiteraard allemaal niet gebeurde want er ging een jaarvoorraad flesvoeding in de logeertas en dat vindt Nora ook heel erg lekker.
 

Krant zonder appelstroop

Tien uur dus. Een tijdstip waarop er normaal gesproken al uitgebreid is geduplo’d en gevoetbald, diverse trekkers en treinen uit de speelgoedlade zijn bewonderd, gesloopt en weer in elkaar gezet, er bananen en druiven zijn gesneden en verorberd en dan heb ik het nog niet eens over de gestage stroom luiers die hier gedurende de dag worden verschoond.

Nu ging het zo: we gingen ontbijten en lazen de krant. De hele krant. En daar was geen appelstroop op gestempeld. Daarna deden we een tijdje ononderbroken zaken als even wat werk afmaken en een telefoongesprek voeren. Om vervolgens te beslissen dat we in de stad gingen lunchen – met wijn, want: geen verantwoordelijkheid. En: Nora deed het dus erg goed op flesvoeding. Zonder het inpakken van zestien kilo bagage, twee kinderwagens, anti-jengel-biscuits en minstens drie reservespenen. Even waren we weer de kinderlozen die we vroeger waren en waarvan ik al was vergeten hoe die ook alweer leefden.
 

Lees ook
Wat moet ik met me-time? >

 

Weg vrijheid

We eindigden de dag in de dierentuin. Daar kregen we onze kinderen plus enorme hoeveelheid bagage terug van de lieve oom en tante die zich over hen hadden ontfermd. Natuurlijk hadden we ze enorm gemist enzo, maar heel eerlijk: even voelde het een beetje als ‘weg vrijheid’. Daar kunnen de kinderen niets aan doen, want die maken ons leven echt niet overbodig ingewikkeld, maar het was gewoon zo leuk om even alleen maar bezig te zijn met waar we zelf zin in hadden en niet drie stappen vooruit te hoeven denken voor een baby en een peuter die zelf niet eens drie stappen vooruit kunnen denken. Nu was het weer: voedingsschema’s, luiertassen en heel veel creatieve manieren verzinnen om een naderende driftbui af te wenden.

Maar toen gingen we de dierentuin binnen. Casper zag een kameel. Waarna hij op volume misthoorn en springend van enthousiasme tegen iedere voorbijganger ‘PAARD!’ schalde, zo hard stralend dat hij zo’n beetje licht gaf.

Ik bedacht dat vrijheid eigenlijk erg wordt overschat. En uitslapen ook.
 

Dit artikel is al een keer eerder gepubliceerd.
 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >