Sara van Gorp is moeder van zoons Ko (8) en Toon (4) en hoofdredacteur van Kek Mama.
“Soms ben ik net een spelcomputer”, zegt Ko ineens vanaf de achterbank. Ik: “Echt? Hoezo?” Hij: “Toen de planten bij papa goed waren gegroeid, zei ik: ‘Pap, de planten zijn geüpgraded.’” We grinniken.
Zoals Ko helemaal op kan gaan in Lego, tijgertekeningen en de Encylopedie van Alle Belangrijke Dingen, zo kan hij zich storten op het uitbreiden van z’n Clash of Clans-dorp op de iPad. En sinds kort is daar Minecraft. Wat ben ik blij dat hij er eindeloos met z’n vader over kan kletsen, ook aan de telefoon als Ko bij mij is. Ze hebben zelfs een ‘Papa en Ko Wereld’ gemaakt. Tuurlijk bewonder ik het dubbelloops kanon dat hij net binnen heeft bij Clash of Clans. En griezel ik mee met de monsters die opdoemen in het donker bij Minecraft. Maar zelf aan de bak, nee dank u. Ik ben meer van Buurman en Buurman, de hit van Toon. Die de iPad nog niet heeft ontdekt, gelukkig.
Niet zelden denk ik: fijn dat ik ’s ochtends even rustig kan douchen terwijl de heren zich met klunzige klussers en te bouwen dorpen bezighouden. Maar als ik de tv-tijd en de iPad-tijd optel, zit Ko best wel eens langer voor een scherm dan de anderhalf uur per dag die ervoor staat bij een 8-jarige. Dat knaagt wel een beetje.
Helemaal nu hij sinds dit schooljaar naar zijn nieuwe iPadschool gaat waar hij ook al op dat ding zit. Zolang hij links en rechts naast zijn kussen stapels boeken heeft liggen, zal het wel loslopen, maar toch: die iPad-opvoeding kan ook wel een upgrade gebruiken.
In Kek Mama 09-2018 lees je het verhaal over de iPad-zombies bij wie het echt uit de hand is gelopen met gamen. Het nummer koop je hier.
Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
De opvoeding van Xess doet Yolanthe alleen, maar het contact met zijn vader, voormalig voetbalprof Wesley Sneijder, is wel heel goed. Wij spraken haar.
Tussen werk, kinderen, boodschappen, sportclubs en die eindeloze wasmand blijft er soms weinig energie over voor elkaar. Waar je vroeger urenlang kon kletsen en elke avond de vonken door de slaapkamer vlogen, eindig je nu regelmatig samen lusteloos op de bank, terwijl jullie allebei gedachteloos door je telefoon scrollen.
Een avond op de bank met Netflix of Videoland is natuurlijk heerlijk, niemand die daar iets op tegen heeft. Maar stellen die zich langdurig verbonden voelen, blijken opvallend vaak net iets anders te doen als de dag voorbij is.
Veel ouders doen het met de beste bedoelingen: zorgen dat hun kind goede cijfers haalt en later alle kansen heeft. Logisch, maar volgens onderzoek onder honderden hoogpresterende leerlingen heeft die opvoedstijl ook een keerzijde.
Neeltje voelde altijd al ‘iets’. Haar relatie met Jacco was anders, dan met vorige mannen. Beter, op veel vlakken. Maar op andere vlakken ook minder. En toen ze twee keer vlak na elkaar de vraag kreeg of Jacco homo is, ging ze zelf aan alles twijfelen.
Met drie jonge kinderen in huis is tijd met z’n tweeën soms een zeldzaam goed. Dus een onverwacht momentje samen is meer dan gewenst. Alleen reken je dan niet op publiek.
