Wanneer zowel jij als je kind nog met volle teugen genieten van het Sinterklaasfeest kun je overwegen om Het Grote Moment nog een jaartje uit te stellen.
Lees verder onder de advertentie
Tanja (29): “Ik vind het heel moeilijk om te bepalen wanneer ik de bubbel moet doorprikken voor mijn middelste dochter. Ze is acht en gelooft nog heel sterk. Ze gaat heerlijk op in het verhaal, wilde zelfs een tijdlang Piet worden.
“Ze gaat heerlijk op in het verhaal, wilde zelfs een tijdlang Piet worden”
Lees verder onder de advertentie
Nu zit ze in groep vijf en gaat ze voor het eerst surprises maken. Misschien is ze wel de enige in haar klas die nog gelooft. Ik zou het haar nu kunnen vertellen, maar ik gun haar nog zo’n spannend Sinterklaasjaar, en dat kan best: haar oudere zus geloofde ook nog in groep vijf, dat ging best goed. Ik denk ook dat ze de waarheid echt niet leuk gaat vinden. Al is dat misschien ook projectie, omdat ik het zelf ook ooit zo ervaren heb.
Ik hoop dat ze zelf met een kritische vraag komt, dan vertel ik het haar. Dat is alleen nog steeds niet gebeurd. Ze heeft nog een jonger zusje, ik denk dat ze het ook stoer zal vinden om zelf in het complot te zitten. Maar dat mag van mij ook best nog een jaartje wachten.”
Lees verder onder de advertentie
In de glossy Kek Mama lees je de mooiste verhalen, meest herkenbare columns en de leukste fashion en lifestyle tips. Abonneer je nu voor slechts €29,95 per jaar en ontvang de glossy als eerste op je deurmat.
Een zwangerschap terwijl je huwelijk net is stukgelopen, zet alles op zijn kop. Als vervolgens blijkt dat je niet één, maar drie baby’s verwacht, wordt die nieuwe werkelijkheid nog veel groter. Kim maakte het mee en werd midden in haar scheiding moeder van een eeneiige meisjesdrieling.
Wendy is trotse mama van een dochter (16) en een zoon (9). Hun gezinsleven is een heerlijke, soms chaotische mix van liefde en mooie momenten. Die deelt ze graag, ook de uitdagingen die op ons pad komen. Je volgt ons op Instagram.
Je vraagt je kind om zijn kamer op te ruimen en een halfuur later is er… precies niets gebeurd. Behalve dat er inmiddels nóg meer Lego op de vloer ligt. Herkenbaar? Misschien kun je de sterren de schuld geven.
Een buur helpen als ze een keer omhoogzit met de opvang? Natuurlijk. Maar bij Babette lijkt haar behulpzaamheid inmiddels iets te vanzelfsprekend te zijn geworden. Ze heeft zelf een dochter van zes, maar krijgt op maandag regelmatig twee extra kinderen over de vloer. Zonder dat haar buurvrouw eerst vraagt of dat eigenlijk wel uitkomt.
“Waar zijn de kinderen eigenlijk?” Een vraag waarbij veel ouders tegenwoordig acuut hun telefoon zouden pakken. In de jaren zeventig en tachtig was het antwoord regelmatig: ergens buiten. Geen gps-horloge, geen WhatsApp en al helemaal geen ouder die iedere twintig minuten informeerde of alles nog goed ging. Als je maar thuis was voor het eten.