Als blogger Jessica Franklin haar nagellak opruimt, vraagt haar 3-jarige zoontje of ze ook zijn nagels wil lakken. Geen probleem. Over de discussie die daarop ontstaat, schrijft de moeder een treffende post.
Lees verder onder de advertentie
Na het lakken van de nagels van haar peuter deelt Jessica een kiekje hiervan op Facebook. Het levert haar veel likes en complimentjes op, maar haar schoonzus geeft een andere reactie: ze zegt dat haar man – Jessica’s broer – boos zou worden als zij de nagels van haar zoontje zou lakken.
Jessica vraagt haar broer om opheldering: ‘Ik stuurde hem de foto van mijn zoon, en hij reageerde bezorgd. Hij was bang dat mijn zoontje, door mee te doen aan typisch vrouwelijke bezigheden, hierdoor later in zijn leven verward zou raken. We hadden een lang gesprek waarin we onze totaal verschillende visies over gendernormen in onze maatschappij – en welke rol deze wel of niet zouden moeten spelen in de opvoeding – bespraken,’ schrijft Jessica op Scary Mommy.
Lees verder onder de advertentie
Negatieve reacties
‘Eerlijk is eerlijk, ik ben soms wel bang dat mijn zoon later verward is, maar niet over zijn gender,’ schrijft Jessica. ‘Ik ben bang voor de negatieve reacties die hij wellicht van anderen krijgt als hij simpelweg iets doet of draagt wat hij zelf fijn vindt. Kinderen zijn wie ze zijn, en hun mogelijkheden beperken maakt ze alleen maar ongelukkig.
Lees verder onder de advertentie
Ik neig nog steeds naar typische jongensdingen voor mijn zoon en typische meisjesdingen voor mijn dochter, maar ik zal mijn kinderen nooit zeggen dat ze iets niet mogen doen of hebben omdat het voor het andere geslacht is bedoeld (met logische dingen wat betreft hun anatomie uitgezonderd).’
Volgens Jessica wordt er met twee maten gemeten: ‘Het is interessant dat er steeds op wordt gehamerd dat meisjes alles kunnen doen wat jongens ook kunnen, maar dat er nog steeds een stigma rust op jongens die iets willen doen dat beschouwd wordt als ‘voor meisjes.’’
Ze sluit af met een oproep aan andere ouders: ‘Ik smeek ouders en verzorgers om een stapje terug te doen en zich af te vragen of de kleding, het speelgoed, de activiteiten en karaktertrekjes echt specifiek bedoeld zijn voor die ene helft van de bevolking. Vooruitgang ontstaat wanneer we onze normen ter discussie stellen en degenen die ons als maatschappij niet helpen, gaan uitdagen.’
Een week weg zonder je baby als kersverse moeder: voor Suzan Rikkerink was het even slikken. Toch stapte ze samen met haar beste vriendinnen het vliegtuig in voor een bijzondere trip door Portugal.
Als je kind af en toe slaapwandelt, kijk je er op een gegeven moment niet meer van op als hij midden in de nacht ineens op de gang staat. Ook Marjo en haar man zijn wel wat gewend van hun zoon Luuk. Maar wat hij op een nacht in hun slaapkamer deed, zagen ze absoluut […]
Louisa is verloskundige in de Randstad en moeder van Khai (3). In haar werk komt ze dagelijks de ontroerende en krachtige kanten tegen van het zwanger zijn, de bevalling en alles wat daarna komt. In haar columns deelt ze openhartige verhalen en inzichten.
Een babynaam kiezen is al lastig genoeg, dus als je dé naam eenmaal hebt gevonden, wil je natuurlijk dat iedereen hem goed gebruikt. Bibi’s oma denkt daar alleen nét even anders over en noemt haar dochter al bijna drie jaar consequent bij een andere naam.
Leuk nieuws! Zangduo én kersverse ouders Suzan (34) en Freek (44) komen binnenkort met een nieuwe documentaire, genaamd Suzan & Freek. We Vieren Het Leven. Dit moet je erover weten.