nagels lakken jongen
Beeld: Pexels

Als blogger Jessica Franklin haar nagellak opruimt, vraagt haar 3-jarige zoontje of ze ook zijn nagels wil lakken. Geen probleem. Over de discussie die daarop ontstaat, schrijft de moeder een treffende post.

Na het lakken van de nagels van haar peuter deelt Jessica een kiekje hiervan op Facebook. Het levert haar veel likes en complimentjes op, maar haar schoonzus geeft een andere reactie: ze zegt dat haar man – Jessica’s broer – boos zou worden als zij de nagels van haar zoontje zou lakken.

Jessica vraagt haar broer om opheldering: ‘Ik stuurde hem de foto van mijn zoon, en hij reageerde bezorgd. Hij was bang dat mijn zoontje, door mee te doen aan typisch vrouwelijke bezigheden, hierdoor later in zijn leven verward zou raken. We hadden een lang gesprek waarin we onze totaal verschillende visies over gendernormen in onze maatschappij - en welke rol deze wel of niet zouden moeten spelen in de opvoeding - bespraken,’ schrijft Jessica op Scary Mommy.

 

Negatieve reacties

‘Eerlijk is eerlijk, ik ben soms wel bang dat mijn zoon later verward is, maar niet over zijn gender,’ schrijft Jessica. ‘Ik ben bang voor de negatieve reacties die hij wellicht van anderen krijgt als hij simpelweg iets doet of draagt wat hij zelf fijn vindt. Kinderen zijn wie ze zijn, en hun mogelijkheden beperken maakt ze alleen maar ongelukkig.

Ik neig nog steeds naar typische jongensdingen voor mijn zoon en typische meisjesdingen voor mijn dochter, maar ik zal mijn kinderen nooit zeggen dat ze iets niet mogen doen of hebben omdat het voor het andere geslacht is bedoeld (met logische dingen wat betreft hun anatomie uitgezonderd).’

 

Lees ook
VIDEO: meisje (3) maakte make-up tutorials en veel ouders vinden hier wat van >

 

Met twee maten meten

Volgens Jessica wordt er met twee maten gemeten: ‘Het is interessant dat er steeds op wordt gehamerd dat meisjes alles kunnen doen wat jongens ook kunnen, maar dat er nog steeds een stigma rust op jongens die iets willen doen dat beschouwd wordt als ‘voor meisjes.’’

Ze sluit af met een oproep aan andere ouders: ‘Ik smeek ouders en verzorgers om een stapje terug te doen en zich af te vragen of de kleding, het speelgoed, de activiteiten en karaktertrekjes echt specifiek bedoeld zijn voor die ene helft van de bevolking. Vooruitgang ontstaat wanneer we onze normen ter discussie stellen en degenen die ons als maatschappij niet helpen, gaan uitdagen.’
 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

zo zet je een speurtocht uit
Beeld: Unsplash

Geen zin in een peperduur georganiseerd kinderfeestje? Zet zelf een speurtocht uit! Zo doe je dat.

  1. Bedenk een doel van de speurtocht. Een schat vinden, bijvoorbeeld. Een raadsel oplossen, of een woord vormen. Elke aanwijzing die de kinderen tijdens hun tocht tegenkomen, brengt ze een beetje dichterbij de ontrafeling of de plek van de beloning.
     
  2. Hang er dus een thema aan. Een spooktocht, bijvoorbeeld (houd even rekening met eventuele tere zieltjes in het gezelschap), of piraten.
     
  3. Denk na over de locatie. Nee, serieus. Met zesjarigen klinkt het veilig om het in je eigen huis te doen, maar geloof ons: daar krijg je spijt van. Het bos of strand (onder begeleiding) is natuurlijk altijd goed, maar gewoon in je eigen wijk kan ook: ballonnen aan lantaarnpalen of bordjes in de berm, en gáán.
     
  4. Stippel een route uit die plek biedt voor spelletjes onderweg. (En geen levensgevaarlijke verkeerskruispunten bevat – mocht dat je in de organisatiestress even ontschieten). Een grasveldje is bijvoorbeeld perfect voor een potje ‘Wie scoort is keep’: de winnaar ontvangt bij de volgende aanwijzing iets leuks of lekkers.
     
  5. Meer ideeën voor spelletjes onderweg: draai twintig rondjes onder de wijsvinger van de jarige, en loop in een rechte lijn vooruit. Maak heksensoep met zes ingrediënten op de aanwijzing. Zeg het alfabet achterstevoren op, of spring over een vooraf gemarkeerde ‘krokodillenrivier’.
     
  6. O, laat degene die nieuwe aanwijzingen vindt, hoe dan ook punten verdienen. (In te wisselen tegen snoep/een grabbelcadeautje/het voorrecht het volgende spel te kiezen). Houdt zelfs jongens van acht bij de les – voordat ze nog vóór de eerste aanwijzing al in de bomen slingeren.
     
  7. Verzin iets om het spoor mee te markeren. Ballonnen dus, linten, of veren. Ook leuk: maak een boekje met foto’s van de route. Een soort speurtocht ín een speurtocht: ‘zoek deze boom en vind de aanwijzing’. Of: gebruik reflecterende materialen. Folie, een stuk cd, een spiegeltje.
     
  8. Nooit doen: met stoepkrijt pijlen tekenen op de stoep. Het zal maar gaan regenen.
     
  9. Stuur aanwijzingen naar hun mobieltjes. (Mits ze die hebben, dan). Jij bent natuurlijk altijd bereikbaar voor extra clues, terwijl je lekker aan de koffie zit. Houdt ze gegarandeerd bij de les, en jij houdt ze op een afstandje veilig in de gaten (terwijl manlief ze mooi fysiek in het oog mag houden, om calamiteiten te voorkomen).
     
  10. Neem de tijd die het jou kost om de speurtocht af te leggen niet als maatstaf. Kinderen rennen!
     
  11. Eindig in een speeltuin. Heb je meteen een feestje op locatie en kan iedereen even uitrazen – inclusief jij, onderuit met een drankje.
     
  12. Bestel lekker een kant-en-klare speurtocht online. Mocht je het spoor zelf al bijster zijn. Hier, bijvoorbeeld.

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

kinderen verwende nesten
Beeld: Unsplash

Moeder Kimberly Valzania windt er geen doekjes om: onze kinderen zijn verwende nesten, en we hebben ze zelf gecreëerd.

Ben jij er zo een? Zo’n zogenaamde helikoptermoeder die overal bovenop zit? Die alles regelt voor haar kind, nooit een gebeurtenis in zijn leven mist, overal bij betrokken is en alles in het werk stelt om ervoor te zorgen dat hij zich vooral speciaal en belangrijk voelt, met een fantastisch en rijk leven? Kimberly begrijpt dat best. Ze is er zelf ook één. Zo’n moeder het helemaal anders wil doen dan haar ouders vroeger, die geen idee hadden waar hun dochter eigenlijk precies mee bezig was in haar leven. Maar, schrijft ze op ScaryMommy, we hebben het helemaal verkeerd aangepakt. Betrokkenheid is goed, maar we zijn erin doorgeslagen. En nu zijn onze kinderen verwende nesten. Dat komt volgens haar hierdoor:
 

  1. We onderhandelen met onze kinderen. “Als je je lief gedraagt, krijg je iets lekkers.” En wanneer je kind zich daar niet aan houdt: “Goed, je krijgt nog één kans om te luisteren.” Wat er natuurlijk altijd meer worden. Zo luisteren onze kinderen natuurlijk nooit.
     
  2. We ruimen hun kamers op. Omdat we het gewoon niet meer aankunnen, de zooi en vuile was, maar onze kinderen toch toestemming hebben gegeven met vriendjes af te spreken of een film te kijken. Bovendien: als je het zelf doet, gebeurt het tenminste. Sukkels die we zijn. En nu weten onze kinderen niet beter dan dat een ander hun zooi wel opruimt.
     
  3. We dragen hun tassen. Omdat ‘ie zo zwaar is, arm schaap, met al dat huiswerk erin. Alsof hij hem zelf niet even uit de auto kan tillen als hij er al de hele dag mee op school heeft rond gezeuld. Je bent toch geen pakezel?
     
  4. We vragen wat ze ’s avonds willen eten. Is jou dat vroeger óóit gevraagd? Je at gewoon wat de pot schafte, laat staan dat we de keuze kregen of we uit eten wilden of gewoon zelf zouden koken.
     
  5. We laten de plannen van de kinderen tussen de onze komen. “Nee, we kunnen niet komen, want Pietje heeft een wedstrijd.” Wat natuurlijk prima is, want daar willen we zelf graag bij zijn. Maar moeten we echt ons eigen leven on hold zetten, als we ook prima eens een wedstrijd kunnen missen? Krijgt je kind heus niks van.
     
  6. We willen gewoon dat ze gelukkig zijn. Maar een keer níet gelukkig zijn omdat je je zin niet krijgt, is goed voor kinderen. Ze moeten leren dat het leven niet alleen om hen draait. Krijgen ze karakter van.
     
  7. We vormen geen front met onze partner. Mag het niet van mama? Vraagt je kind het toch lekker aan papa. Vind je het gek dat je kind jullie tegen elkaar uitspeelt, als jullie samen niet één lijn trekken?
     
  8. We geven onze kinderen geen taken en verantwoordelijkheden. Als je kind de tafel niet dekt en afruimt, de vaatwasser niet inruimt of de hond niet uitlaat, zou hij potdorie huur moeten betalen.
     
  9. We bedenken smoesjes voor hun slechte gedrag of cijfers. “Ach, hij was zo moe.” “Ze had honger.” “Hij kon zijn huiswerk niet maken door voetbaltraining.” Hallo, zonder discipline wordt het nooit wat met de arbeidsethos van je kind.
     
  10. We gaan in discussie met hun leraren en trainers. Prima dat je je kind verdedigt, maar een kind moet ook leren om voor zichzelf op te komen, én zijn meerdere te respecteren. O, en als de leraar zegt dat je kind een luie werkhouding heeft: geloof dat dan gewoon. Hij heeft het best voor met je kind.

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >