nagels lakken jongen
Beeld: Pexels

Als blogger Jessica Franklin haar nagellak opruimt, vraagt haar 3-jarige zoontje of ze ook zijn nagels wil lakken. Geen probleem. Over de discussie die daarop ontstaat, schrijft de moeder een treffende post.

Na het lakken van de nagels van haar peuter deelt Jessica een kiekje hiervan op Facebook. Het levert haar veel likes en complimentjes op, maar haar schoonzus geeft een andere reactie: ze zegt dat haar man – Jessica’s broer – boos zou worden als zij de nagels van haar zoontje zou lakken.

Jessica vraagt haar broer om opheldering: ‘Ik stuurde hem de foto van mijn zoon, en hij reageerde bezorgd. Hij was bang dat mijn zoontje, door mee te doen aan typisch vrouwelijke bezigheden, hierdoor later in zijn leven verward zou raken. We hadden een lang gesprek waarin we onze totaal verschillende visies over gendernormen in onze maatschappij - en welke rol deze wel of niet zouden moeten spelen in de opvoeding - bespraken,’ schrijft Jessica op Scary Mommy.

 

Negatieve reacties

‘Eerlijk is eerlijk, ik ben soms wel bang dat mijn zoon later verward is, maar niet over zijn gender,’ schrijft Jessica. ‘Ik ben bang voor de negatieve reacties die hij wellicht van anderen krijgt als hij simpelweg iets doet of draagt wat hij zelf fijn vindt. Kinderen zijn wie ze zijn, en hun mogelijkheden beperken maakt ze alleen maar ongelukkig.

Ik neig nog steeds naar typische jongensdingen voor mijn zoon en typische meisjesdingen voor mijn dochter, maar ik zal mijn kinderen nooit zeggen dat ze iets niet mogen doen of hebben omdat het voor het andere geslacht is bedoeld (met logische dingen wat betreft hun anatomie uitgezonderd).’

 

Lees ook
VIDEO: meisje (3) maakte make-up tutorials en veel ouders vinden hier wat van >

 

Met twee maten meten

Volgens Jessica wordt er met twee maten gemeten: ‘Het is interessant dat er steeds op wordt gehamerd dat meisjes alles kunnen doen wat jongens ook kunnen, maar dat er nog steeds een stigma rust op jongens die iets willen doen dat beschouwd wordt als ‘voor meisjes.’’

Ze sluit af met een oproep aan andere ouders: ‘Ik smeek ouders en verzorgers om een stapje terug te doen en zich af te vragen of de kleding, het speelgoed, de activiteiten en karaktertrekjes echt specifiek bedoeld zijn voor die ene helft van de bevolking. Vooruitgang ontstaat wanneer we onze normen ter discussie stellen en degenen die ons als maatschappij niet helpen, gaan uitdagen.’


Dit artikel is al een keer eerder gepubliceerd.

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

kerstfails hulpouders school
Beeld: Shutterstock

Hapjes maken voor het schoolkerstdiner, koekjes bakken of meehelpen met de kerstviering: helaas gaat dit niet altijd even goed. Deze zes vrouwen deelden hun kerstfails met ons. 

Nienke: "Ik had die donderdag zelfs vrij genomen om kerstboomkoekjes te gaan bakken - in drie allergenen-varianten - want op de school van mijn dochter kwam niemand met kant-en-klare stol of chocolaatjes aanzetten, had ik de jaren ervoor gemerkt. Wel jammer dat de juf op woensdag vragend naar mijn lege handen keek. Tijd om alsnog te gaan bakken had ik niet, waardoor ik die avond toch beschaamd een pak kerstkransjes opentrok. Wist ik veel dat de dag was veranderd, de kerstviering was al jaren op de donderdag en ik had de datum niet gecheckt."
 

Homemade erwtensoep

Mieke: "Ik ben echt geen keukenprinses, maar voor het kerstdiner op school had ik me uitgesloofd: homemade erwtensoep voor de leerkrachten en de andere hulpouders. Wat er misging weet ik nog steeds niet, maar toen de volgende dag de ene ouder na de andere juf in de groepsapp meldde ziek te zijn, voelde ik me toch wat bezwaard."
 

Een erebaantje

Sara: “Stiekem leek het me heel leuk te oberen tijdens het kerstdiner op school. Maar toen de juf daar mijn vriend voor vroeg en ik me liet ontvallen dat ik dat ook wel wilde, hoorde ik: ‘Het is een erebaantje, daar word je voor gevraagd.’ Heb ik weer.”
 

Lees ook
7x zo overleef je het schoolkerstdiner >

 

File

Yuko: "Ken je die moeder die altijd overal te laat is? Dat ben ik. Ik had nog zo mijn best gedaan voor het eerste kerstdiner van mijn zoon op school, maar natuurlijk stond er die dag een enorme file en was ik een klein beetje te laat vertrokken van mijn werk. Ik kwam binnen toen mijn zoon - die bij de viering een boom speelde - net zijn kostuum uittrok. Zowel mijn man als mijn kind hebben me een dag niet aangekeken."
 

Notoire briefjesmisser

Marion: "Ik ben een notoire briefjesmisser, dus toen ieder kind in de klas van mijn dochter die ochtend op school kwam met lege melkpakken, jampotten en schoenendozen, wist ik dat ik weer eens iets over het hoofd had gezien: de kerstknutselochtend. Gelukkig kreeg ze spullen van andere kinderen, maar ik voelde me nogal ontaard."
 

Kerstkaraoke met glühwein

Daniëlle: "Ik durf bijna niet meer terug te denken aan de kerstviering van vorig jaar. Ik had alles geregeld, was weken in touw geweest terwijl ik ook een belangrijke werkdeadline had. Nachten doorgegaan en hondsmoe, maar de kerstviering was het waard. Het was geweldig, met een kerstspel, en vuurkorven, een ware karaoke met kerstliedjes en een uitgebreid hapjesbuffet. Daarna voelde het alsof er een last van mijn schouders was gevallen en bij het opruimen - toen mijn man onze kinderen al mee naar huis had genomen - besloten een paar andere hulpouders en ik dat we wel een glühweintje hadden verdiend. Afijn, later die avond verzocht de directeur ons om onmiddellijk op te houden met onze loeivalse kerstkaraoke en zelf de rotzooi op te ruimen voor we naar huis gingen. Ik durfde de volgende dag bijna niet op het schoolplein te komen."


 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

cijfers-kind-online-checken

Vroeger kon je een slecht rapport gewoon nog in de gracht gooien, maar tegenwoordig kan je als ouders de prestaties van je kind(eren) op de voet volgen via internet. En dat heeft zo zijn nadelen, vindt moeder en journalist Kaat Schaubroeck.

'Onze kinderen moeten voor de school blijkbaar zo transparant als een diepvrieszakje zijn', schrijft ze in De Standaard.

 

Extra stress

Daarbij vindt Schaubroeck dat zo'n systeem extra stress meebrengt voor scholieren en leerkrachten. Het stopt namelijk nooit: leerkrachten krijgen laat op de avond nog mails van ouders die willen weten waarom hun kind zo'n laag cijfer heeft gehaald en leerlingen krijgen ’s avonds nog de vraag of ze een bepaald boek de volgende dag willen meenemen. 'En heb je het niet gezien? Pech.'

 

Lees ook
'Dit is waarom ik mijn kinderen niet beloon voor goede cijfers’ >

 

Tot hun vijftigste

Direct op de hoogte wordt gesteld van toetsen, opdrachten en cijfers van je kind: Schaubroeck vindt het niet nodigt: 'Wat met al die directe communicatie vooral wordt aangetast, is de kans op een goed gesprek, op het juiste moment, omdat het systeem voorbijgaat aan de complexe band tussen ouders en kinderen, aan al dat willen en nog niet kunnen vertellen, om wat voor reden ook: soms is het thuis bijvoorbeeld echt niet het goede moment voor nog meer slecht nieuws. Er komt een dag waarop wij onze kinderen tot hun vijftigste onder onze oksel zullen houden.'

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >