Column Mariëtte
Beeld: Getty

Onderweg vanuit Frankrijk namen Mariëtte en haar man de beslissing: dit doen we dus nooit meer.

We waren net een uur onderweg, toen daar het tolpoortje was. Het tolpoortje op wat geheel ten onrechte niet als een officiële Zwarte Zaterdag was aangeduid, maar dat wel had moeten zijn. De rij voor het péage-punt was in elk geval diepdonkerzwart en dat er daarna ongeveer acht banen tot één miezerig rijstrookje samengevoegd moesten worden, hielp ook al niet. Van tevoren dachten we nog dat we met onze goede voorbereiding – want: Telepéage-kastje aangeschaft, dus: karren maar door de speciale, snelle poortjes zonder gehannes met muntgeld – dit soort praktijken zouden voorkomen, maar niet dus. Als je weet dat je nog acht uur te gaan hebt, is een uur stilstaan bij een tolpoort balen. Als je weet dat je nog acht uur te gaan hebt met een peuter en een baby op de achterbank, is een uur stilstaan bij een tolpoortje reden tot een serieuze zenuwinzinking.

 

Helse terugreis

Althans, wel met mijn peuter en baby. Die slapen namelijk niet. Was de heenreis naar onze Zuid-Franse vakantiebestemming tegen mijn verwachting in best te doen (en het verblijf heerlijk, en relaxed, en zonnig, en fijn, en met overwegend voorbeeldige kinderen op een klein incident op de markt na), de terugreis was dat niet. Baby Nora viel nog enigszins mee: die pakte zowaar twee uur slaap. In twee dagen. Om verder vooral luidkeels te schreeuwen om voedsel en: entertainment. Niet in de vorm van al bekende speeltjes, maar in de vorm van kiekeboe (ik wist tot voor kort niet dat ik zo lenig was), liedjes zingen (waarop Casper luidkeels ‘nee!’ begon roepen, hoewel die normaal ook dol is op liedjes, maar nu natuurlijk ineens niet meer) en het nieuwe spelletje vingerbijten (gelukkig heeft ze nog geen tanden. Hoewel, het maakte niet uit, na een tijdje in achterovergedraaide houding voelde ik mijn hand toch niet meer).

 

Armpjes uit de gordel

Maar goed, dat was nog te doen vergeleken bij Casper. Die principieel niet sliep, maar wel moe was. Wie weleens in de buurt van een peuter is geweest, kent de explosiviteit van deze combinatie. Tel daarbij op: de iPad (mijn grootste hoop in bange reisdagen) die ineens met een paniekerig ‘nee, néé!’ werd begroet, onderwegcadeautjes waar we veel van hadden verwacht (Een nieuwe vrachtwagen! Een motor!) die de truc totaal niet deden, en de ontdekking dat je dus je armpjes uit de gordel kunt wurmen. Het moge duidelijk zijn dat mijn consequente neiging deze armpjes net zo hard weer terug te wurmen, op weinig waardering kon rekenen. Dan maar weer stoppen om de gemoederen te kalmeren, wat niet echt hielp, want uiteraard is in peuterland NIETS zo stom als je moeder die op een overbevolkte parkeerplaats je handje wil vasthouden om te voorkomen dat je voor een vrachtwagen loopt.

 

Stoffig dorp

Ergens op dag twee van de terugreis werden man en ik zo stapelgek van een stereo schreeuwmoment op de achterbank dat we gewoon de eerste de beste afslag namen, in een of ander stoffig dorp belandden en Casper dan maar met stoel en al voorin zetten. Vond-ie leuk, want nu kon hij met z’n voet precies bij de bediening van de airco, waardoor het ineens 27 graden werd in de auto.

 

Nooit. Meer.

De reis was, kortom, een belevenis. Die ik niet per se opnieuw hoef mee te maken. Zo’n beetje elke vijf minuten verzuchtten man en ik tegen elkaar: dit doen we dus nooit meer. Volgend jaar doen we het anders. Misschien gaan we vliegen, hoewel we in auto plus dakkoffer nu ongeveer zevenhonderd kilo bagage meesleepten, inclusief loopfiets en wipstoel. Hoe we dat in een paar lousy koffers gaan krijgen, is een wiskundig probleem waarop ik het antwoord ook niet weet. Of we gaan gewoon naar Zuid-België en knippen de reis ernaartoe op in stukken van maximaal twintig kilometer. Met telkens drie nachten ertussen. Dan noemen we het gewoon een roadtrip, klinkt het nog hip ook.

Mariëtte Middelbeek (34) is schrijver, chef redactie van Kek Mama en moeder van zoon Casper (3) en dochter Nora (1). Deze column verscheen vorig jaar. 

11 dingen ouders begrijpen

Nooit meer rustig kunnen zitten, kauwgom in het haar van je kind of snotresten verstopt in huis: er zijn een hoop dingen die je alleen begrijpt als je kinderen hebt. Zoals die in dit lijstje.

Dat je hier het liefst de schaar in zou zetten


Dat dit iets heel gewoons is


En dat ze elkaar ermee slaan, ook


Dat je nu flink in de problemen zit


En dit een goede nachtrust is


Schijnt best gezond te zijn, dat staan


Lees ook
9x het bewijs dat alle kinderen een klein duiveltje in zich hebben >


Je vrije dag


Dat ze zich, ondanks al dat dure speelgoed, vermaken met een lege doos


'Ik zeg het niet nog een keer'


Het had erger kunnen zijn...


Oke, tijd voor een grondige schoonmaak


Bron: Buzzfeed


 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

meningokokkenziekte
Beeld: Unsplash

Het is de nachtmerrie van iedere ouder: dat je kind getroffen wordt door meningokokkenziekte. Zo herken je deze gevaarlijke infectieziekte.

Praktisch iedere ouder weet van het bestaan van meningokokkenziekte, maar lang niet iedereen herkent de symptomen, zo blijkt uit onderzoek in opdracht van farmaceut GSK. En dat is een slechte zaak, want meningokokkenziekte kan hersenvliesontsteking en bloedvergiftiging veroorzaken. De cijfers zijn schokkend: de ziekte kan binnen 24 tot 48 uur dodelijk zijn. En helaas is de infectie niet altijd goed te behandelen in het ziekenhuis.

 

De symptomen herkennen

Wat cijfers uit het onderzoek op een rijtje: 71% van de ondervraagden weet (ongeveer) wat meningokokkenziekte is en hiervan weet het merendeel ook dat dit een ernstige infectieziekte is die hersenvliesontsteking kan veroorzaken. De symptomen die door ouders herkend worden, zijn ‘plotselinge hoge koorts’ (64%) en ‘typische huiduitslag op het lichaam (met kleine rode vlekjes)’ (41%).

 

Lees ook:
KIND: Bezorgde moeder Doortje: 'Als mijn zoon bleek ziet, begint mijn hart te bonzen' >

 

Ook hierop letten

Maar er zijn nog meer kenmerken van deze infectieziekte die minder bekend zijn. Van andere symptomen zoals zware hoofdpijn, overgeven, overgevoeligheid voor licht of geluid, of bij baby’s een uitpuilende fontanel, is minder dan een derde van de ouders op de hoogte. Let ook op sufheid, een stijve nek (vooral als je het hoofdje naar voren buigt) of ‘luierpijn’ bij baby’s: een kind begint dan te huilen als je bij het verschonen de benen optilt.

 

#AllMeningitisMatters

In april was het Wereld Meningitis Dag met het thema #AllMeningitisMatters. Hersenvliesontsteking of meningitis is een ontsteking van de hersenvliezen. De ontsteking kan worden veroorzaakt door infectie met virussen, bacteriën of andere micro-organismen. Meningitis treft wereldwijd meer dan 2,8 miljoen mensen per jaar. In Nederland komt de ziekte gelukkig weinig voor.

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >