Jouw peuter morst zomaar een halve fles bessensap over je shirt, of heeft een tekening gemaakt. Óp de stoffen bank, met viltstift. Hoe krijg je deze vlekken er in hemelsnaam uit? Geen paniek: wij hebben een paar handige schoonmaaktips op een rij gezet.
Lijkt hardnekkig, is het niet. Het enige wat je hoeft te doen is de vlek besprenkelen met spiritus. Direct daarna in de wasmachine met sop meewassen, en klaar ben je. Let op: breng spiritus nooit direct aan op je kleding, maar via een doek of keukenpapier.
Viltstift op je meubels is de hel, maar met citroen kom je al een heel eind. Smeer de vlek in met het sap van de citroen, vervolgens veeg je het af met water en de vlek is weg. O, het plekje voorzichtig inwrijven met koffiemelk of (witte) tandpasta helpt trouwens ook. Zit er viltstift op bijvoorbeeld je keyboard of de tafel? Dan is een watje met wat nagellak-remover dé oplossing.
Babyflesjes krijg je goed schoon door eerst een grote schep koffiedik in de fles te doen. Vervolgens vul je de fles half met water, speen erop draaien en goed schudden. Spoel de fles goed om en je ziet dat hij stralend schoon is. Wat ook helpt: een beetje water, ongekookte rijst en schudden maar.
Is je kind flink aan het verven gegaan en zijn er sporen achtergelaten? Hard geworden acryl verf is makkelijk uit kleding/stoffen te verwijderen door de vlek een nacht in een kopje onverdunde, vloeibare groene zeep te laten weken. Dit geldt overigens ook voor harde acrylkwasten.
Een ongeluk (en dus ook een bloedvlekje) zit in een klein hoekje. Maar geen nood, want zelfs ingedroogde bloedvlekken (en ook andere vlekken trouwens, zoals vetvlekken) gaan er geweldig uit met een beetje glassex. Gewoon erop spuiten, even inknijpen en in de machine doen.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
Je vraagt één keer of je kind z’n schoenen wil aantrekken, en vijf minuten later zit-ie nog steeds op de grond met één sok aan en een LEGO-poppetje in z’n hand. Herkenbaar, want jonge kinderen zijn nu eenmaal niet altijd kampioen luisteren. Gelukkig zijn er slimme manieren om ervoor te zorgen dat wat jij zegt […]
