Beeld: Valerie Visschedijk
Eline is getrouwd met Bas, sterrenmama van Louie * en inmiddels 36 weken zwanger van de tweede. In deze column vertelt ze over haar zwangerschap na verlies en alles wat daarbij komt kijken. Deze keer over haar uitstelgedrag.
Het wassen van het eerste pakje, het opmaken van het bedje, het creëren van het geboortekaartje: al weken schuif ik het voor mij uit. Gebrek aan tijd, was de reden dat het onderaan mijn prioriteitenlijstje bungelde. Als ik eenmaal verlof zou hebben, zou ik deze taken als eerste van mijn babylijstje afvinken. Daar was ik van overtuigd.
Eenmaal met verlof vierde mijn nesteldrang hoogtij, werden alle kasten uitgemest, stroomde mijn week vol met lunchdates met vriendinnen, kwamen er flink wat creaties uit mijn culinaire mouw en trakteerde ik mezelf op een ontspannen zwangerschapsmassage. Maar die vinkjes? Die bleven uit. Week, na week, na week. Het is niet dat ik het kon wijten aan mijn zwangerschapsbrein, want iedere dag schoot het wel even door mijn hoofd, maar tóch bleef ik het op de lange baan schuiven. Waarom? Tijdens een avond alleen op de bank, viel het antwoord ineens in mijn schoot. Het was geen gebrek aan tijd, zwangerschapsdementie of onwil … het was angst.
Wat als het kindje in mijn buik het eerste pakje – net als Louie – nooit zal dragen? Wat als het nooit in het bedje zal liggen? En wat als we geen geboortekaartjes kunnen versturen? Ik schrik van mijn eigen gedachten. Ik ben helemaal geen doemdenker, maar de angst is ineens zo goed voelbaar. Angst voor het opnieuw verliezen van ons kind. Het is de angst die ik herken uit duizenden. De angst die deze zwangerschap meerdere malen de kop op stak. Tijdens de eerste spannende weken, een echo waarbij de groei (niet eens noemenswaardig) afweek, mijn kortdurige ziekenhuisopname, krampen die midden in de nacht opdoken en nu … aan het einde van mijn zwangerschap.
Ineens komt het moment waarop we het kleintje in mijn buik gaan ontmoeten heel dichtbij. Hét moment waarop wij voor de tweede keer ouders zullen worden. Ons kindje in de armen zullen sluiten, overspoeld worden met liefde en eindelijk weten of het een zoon of een dochter zal zijn. Het allermooiste wat er is, maar ook het meest kwetsbare. Want wat als het toch niet zo mag zijn? Ik denk dat mijn hart zichzelf na het overlijden van Louie heeft voorzien van een beschermlaagje. Een laagje dat ervoor moet zorgen dat ik die eventuele pijn niet nog een keer hoef te voelen. Hét laagje dat ervoor zorgt dat ik al weken compleet verstijf als het aankomt op mijn baby to-do lijst.
Ik begrijp dat dit laagje er zit en ben dankbaar dat ik onbewust in staat ben om mezelf te beschermen, maar toch koos ik ervoor om het folie’tje van mijn hart te verwijderen. Juist omdat ik weet dat een open hart je angst, verdriet en pijn laat voelen, máár ook de onvoorwaardelijke liefde van en voor je kind. En die? Die wil ik voor geen goud missen! Eline runt sinds het overlijden van haar zoontje ook een tijdschrift voor ouders van overleden kinderen. Meer weten? Kijk op www.nelmagazine.nl
Floor is al 25 jaar juf op een basisschool en moeder van Lotje (16) en Abel (19). Ze heeft een relatie met Roderik en is bonusmoeder van Kiki (9) en Feline (12). Op haar werk heeft ze te maken met 28 kleuters en 56 ouders. Maar wie is ze nou eigenlijk wat aan het leren? […]
Dat André Hazes (32) en Noa Braaf inmiddels ruim een jaar samen zijn, is geen geheim. Volgens de zanger is hun relatie vooral rustig en stabiel. Sterker nog, hij zegt dat ze nog nooit echt ruzie hebben gehad.
Floor is al 25 jaar juf op een basisschool en moeder van Lotje (16) en Abel (19). Ze heeft een relatie met Roderik en is bonusmoeder van Kiki (9) en Feline (12). Op haar werk heeft ze te maken met 28 kleuters en 56 ouders. Maar wie is ze nou eigenlijk wat aan het leren? […]
De beschuit met muisjes kan in huize Gnodde dubbel worden uitgedeeld. De familie is namelijk in korte tijd uitgebreid met twee nieuwe gezinsleden. Zowel Annebou als Gabrielle waren tegelijk in verwachting en mochten vlak na elkaar hun baby verwelkomen.
Angela (43) is samen met haar man, na een lange kinderwens, adoptiemoeder van twee broertjes geworden. Ze waren destijds 5 en 7 jaar oud. Ondertussen zijn ze drie jaar een mooi gezin. Ze blikt terug op de pittige en bijzondere periode van drie jaar geleden.
Verdrietig nieuws voor Rico Verhoeven en Naomy van Beem. Het stel maakt via Instagram bekend dat ze een punt achter hun relatie hebben gezet. Daarmee gaat ook hun geplande huwelijk niet door.