Toen ik bij de 20-wekenecho hoorde dat ik dat niet één, maar twéé zoons zou krijgen, vond ik dat best even slikken. Wat wist ik nou van piemels, voetbal en dino’s?
Lees verder onder de advertentie
Nu ik al drie jaar moeder ben van Bodi en Daaf, weet ik gelukkig beter. Een tweeling hebben is heel bijzonder en twee jongens mogen opvoeden? De mooiste rol uit mijn leven. Zij zijn mijn prinsen, mama is de koningin in huis, als enige vrouw.
Maar wat ik nou zo bloedirritant vind, is dat zoveel mensen nog altijd de term ‘koningskoppel’ gebruiken als ze het hebben over een zoon en een dochter. Alsof je dan ‘geluk’ hebt, als je van beide geslachten een exemplaar weet te maken? Alsof je dan ‘het beste van alles’ hebt? Het moederschap kun je niet maken, niet kiezen. Je krijgt wat bij je past, wat je aankunt, wat je is gegund in het leven. Een gezin stel je niet zelf samen, het overkomt je. Het is hoe je leven loopt – dat is juist het mooiste eraan. Als je al het geluk hebt om moeder te mógen worden. Ik zag mezelf altijd tutten met roze glitters en rokjes en lange vlechten. Misschien krijg ik die dochter ooit nog wel. Maar misschien ook niet: en dan is dat ook oké. Ik vind niet dat je als ouder van alleen maar zoons ‘iets mist’, net zoals je als moeder of vader van alleen maar dochters óók niet ‘iets mist’.
Lees verder onder de advertentie
Witte muisjes
Want een kind is een kind: roze of blauw of wit of paars: wat maakt het uit? Daaf lijkt qua uiterlijk ontzettend op mij – wat innerlijk betreft trouwens ook. Een echte mini-me, maar dan met wat korter haar en ja, die piemel. Lekker boeiend. Bodi is de liefste kleine versie van zijn vader die ik me maar kan voorstellen. Ik bof met zulke grappige, vrolijke kinderen. Mijn prinsenkoppel. Want geslacht maakt voor je geluk als moeder totaal niet uit. Dus kunnen we voortaan niet een lekker beige of wit genderreveal-feest geven, in plaats van met die roze of blauwe confetti in de lucht knallen? Gewoon alleen maar witte muisjes op een beschuit: omdat de geboorte van een gezond en gelukkig kind het ultieme wonder is. En of het een jongen of een meisje is, dat maakt geen zak uit. Doe mij er nog maar een paar van deze.
Tessa Heinhuis (32) is online manager van KekMama en hoofdredacteur van Mama Magazine. Ze woont met haar man Billy en hun tweeling Bodi en Daaf (3) in Bussum.
Estavana Polman en Rafael van der Vaart zijn inmiddels ruim tien jaar samen. Dat betekent niet dat het er thuis altijd even gezellig aan toegaat. Estavana vertelt openhartig dat ze soms flink discussiëren, maar één ding staat voor haar buiten kijf: de liefde overheerst.
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Patricia van Liemt is schrijver en moeder van Maria (16) en Phaedra (13). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Officieel krijg je bij Albert Heijn bij iedere 15 euro aan boodschappen een Diskey. Onofficieel heeft deze moeder van twee inmiddels haar eigen spaarsysteem ontwikkeld. En ja, daar krijgt ze iedere keer weer klamme handjes van.