Fotografie: Paulien van Beusekom
Ik interview BN’ers voor mijn werk. Dat zijn vaak hele leuke mensen, alleen trekken ze zich doorgaans niet zoveel van mijn werktijden aan. Lees: ze willen vaak op onmogelijke tijdstippen gebeld worden. Dat ik ook weleens een dag met mijn dochter ben en dan niet werk, daar hebben ze al helemaal geen boodschap aan.
Nu was er weer een BN’er-meneer die absoluut alleen maar op woensdag kon bellen, de dag dat ik mijn met dochter ben. Ik besloot het telefonische interview dan maar tijdens mijn dochters dutje te doen. Eigenlijk gaat dat enorm tegen mijn principes in. Je moet namelijk helemaal niks tijdens de dutjes van je kind willen doen. Die dutjes staan er namelijk om bekend dat ze op elk willekeurig moment afgelopen kunnen zijn. Als er op dat moment precies een BN’er zijn diepste zielenroerselen over je aan het uitstorten is, is dat op z’n zachtst gezegd onhandig.
Omdat deze BN’er tot geen enkele vorm van flexibiliteit in staat was, deed ik het toch. Het hele interview zat ik met samengeknepen billen naar de babyfoon te staren. De BN’er in kwestie vertelde over zijn worstelingen in het leven, zijn ergernissen over de wereld en de conflicten die hij met naasten had.
Hij was openhartig over zijn jeugdtrauma’s en hoe die hem nog steeds achtervolgen. “Maar verder ben ik niet zwaar op de hand hoor”, zei hij. Ik lachte hard. Ik dacht dat hij een grap maakte, maar dat was niet zo. Het bleef stil aan de andere kant van de lijn. Hij was bloedserieus.
Rosie werd pas na het interview wakker. Daar was ik erg blij mee. Rosie was iets minder blij, ze stapte met haar verkeerde spekkige dreumesbeentje uit bed. De rest van de middag kon ik niks goed doen. Als ik haar koekje niet uit de verpakking haalde, werd ze woest, en als ik het wel deed, werd ze ook woest, want dan had ze het zelf willen doen. “Maar verder ben je niet zwaar op de hand hoor”, zei ik. Ze lachte niet, ze was bloedserieus.
Tara (31) is moeder van dochtertje Rosie (2). Haar boek ‘Blender zonder deksel: eerlijke verhalen over het ouderschap‘ is nú te koop.
Iedere ouder doet het wel eens: toegeven. Nog een snoepje, dat ene speelgoedje toch kopen, geen zin in gedoe dus laat maar. Heel normaal. Maar wat als dat geen uitzondering is, maar de standaard?
Carice van Houten speelt voor het eerst in zeven jaar weer in een speelfilm: A Family. In de film staat de impact van een scheiding op kinderen centraal, een thema dat haar persoonlijk raakt.
Iedere week delen we op Kek Mama een dilemma van onze lezers. Deze week deelt Hanne (31) haar vraagstuk. Kan ze haar twee kinderen in de bakfiets laten zitten als ze de supermarkt in glipt voor een snelle boodschap?
Is er zoiets als de perfecte timing voor broers en zussen? Of is het gewoon: je doet maar wat en hoopt dat het goed uitpakt?
In de nieuwste beelden van zijn docuserie laat Jorik Scholten, beter bekend als Lil Kleine, een kwetsbare kant zien. En die draait niet om muziek, maar om vaderschap.
Er zijn van die momenten waarop je als moeder serieus aan jezelf begint te twijfelen. Ilse weet dat als geen ander: haar dochter kwam iedere dag in een andere outfit thuis.