Fotografie: Paulien van Beusekom
Als ouder doe je veel voor je kinderen. Je zit urenlang op een hard bankje in een speeltuin, omdat zij zevenhonderd keer van de glijbaan willen. Of je bezoekt een zogenoemd krijspaleis of een benauwd binnenzwembad, omdat zij daar zo gelukkig van worden.
Helaas eindigen dit soort tripjes zelden in loftrompetten en uitingen van dankbaarheid. Nee, vaker zit je achterbank vol met jankende kinderen, omdat ze niet weg willen.
Zo gingen wij laatst naar zo’n tropisch zwemparadijs. Het was baby- en peuterochtend. Dit maakte de boel iets dragelijker. Lees: het is doorgaans iets minder druk en lawaaierig op dit soort ochtenden. Ook is de kans dat je kind omver wordt gebeukt door een groep grotere kinderen aanzienlijk kleiner als er geen grotere kinderen zijn. Dat vindt deze panische moeder heel prettig.
Een nadeel: op een gegeven moment is de baby- en peuterochtend voorbij. Dan is het tijd om te vertrekken. Mijn dochter was het hier niet mee eens. Maar liefst drie uur lang gingen we met haar van veel te krappe kinderglijbanen en zaten we in het peuterbadje allerlei waterstralen van allerlei kanten te incasseren. Toch was het niet genoeg. Ze wilde niet weg.
Zo kregen wij het dankbare genoegen om ons krijsende kind het zwembad uit te trekken, ons krijsende kind af te drogen en aan te kleden, ons krijsende kind in de auto te zetten en een hele rit naar huis met ons krijsende kind te spenderen. Het leek wel alsof we een ochtendje naar een martelkamer waren geweest in plaats van naar een tropisch zwembad, voor háár.
Nieuw was het niet. Sterker nog: de laatste tijd gaat het altijd zo. Na een uurtje speeltuin of kinderboerderij zit er steevast een huilend kind achterop mijn fiets. Ook na het krijspaleis, de dierentuin of een gezellig verjaardagspartijtje wordt mijn dochter woest als we moeten vertrekken. Over het ouderschap zegt men altijd dat je er zoveel voor terug krijgt. Ja ja, je krijgt er zoveel voor terug, alleen NOOIT op de terugweg.
Tara (31) is moeder van dochtertje Rosie (2). Haar boek ‘Blender zonder deksel: eerlijke verhalen over het ouderschap‘ is nú te koop.
Deborah (30) is samen met haar man en moeder van twee zoons Jake (4) en Cody (1). Ze schrijft over het moederschap, verlies en herstel na haar postnatale depressie. Je kunt haar ook volgen op Instagram.
Linda Kranen uit het programma Een Huis Vol deelt op Instagram een persoonlijke update over haar zwangerschap. Met nog maar een paar weken te gaan, neemt ze haar volgers mee in de laatste voorbereidingen, de keuzes rondom de bevalling en het gezinsleven in Luxemburg.
Brijan stapte de loods van De Bondgenoten uit met in zijn hoofd één helder toekomstbeeld: zijn dochter weer vaker zien. Na maanden strijden voor die felbegeerde 100.000 euro leek dat doel eindelijk binnen handbereik.
Marjolein en haar vriend waren al de hele dag bezig met toewerken naar het hoogtepunt van die dag (letterlijk en figuurlijk). Die avond pakte echter behoorlijk anders uit dan gehoopt.
De 29-jarige Emma wordt binnenkort voor het eerst moeder en werd daarom verrast met een babyshower. Helaas kijkt ze daar niet met een warm gevoel op terug. Ze werd namelijk uitgelachen op haar eigen feest.
Iedere moeder heeft haar momentjes. Maar sommige blunders zijn té erg – of te hilarisch – om voor jezelf te houden. In de rubriek ‘Opgebiecht’ delen vrouwen hun grootste geheimen en gênantste momenten. Deze week Rumi, die kinderen eigenlijk gewoon niet zo leuk vind.