Als ouder doe je veel voor je kinderen. Je zit urenlang op een hard bankje in een speeltuin, omdat zij zevenhonderd keer van de glijbaan willen. Of je bezoekt een zogenoemd krijspaleis of een benauwd binnenzwembad, omdat zij daar zo gelukkig van worden.
Lees verder onder de advertentie
Helaas eindigen dit soort tripjes zelden in loftrompetten en uitingen van dankbaarheid. Nee, vaker zit je achterbank vol met jankende kinderen, omdat ze niet weg willen.
Zwemochtend
Zo gingen wij laatst naar zo’n tropisch zwemparadijs. Het was baby- en peuterochtend. Dit maakte de boel iets dragelijker. Lees: het is doorgaans iets minder druk en lawaaierig op dit soort ochtenden. Ook is de kans dat je kind omver wordt gebeukt door een groep grotere kinderen aanzienlijk kleiner als er geen grotere kinderen zijn. Dat vindt deze panische moeder heel prettig.
Lees verder onder de advertentie
Vertrek
Een nadeel: op een gegeven moment is de baby- en peuterochtend voorbij. Dan is het tijd om te vertrekken. Mijn dochter was het hier niet mee eens. Maar liefst drie uur lang gingen we met haar van veel te krappe kinderglijbanen en zaten we in het peuterbadje allerlei waterstralen van allerlei kanten te incasseren. Toch was het niet genoeg. Ze wilde niet weg.
Lees verder onder de advertentie
Stank voor dank
Zo kregen wij het dankbare genoegen om ons krijsende kind het zwembad uit te trekken, ons krijsende kind af te drogen en aan te kleden, ons krijsende kind in de auto te zetten en een hele rit naar huis met ons krijsende kind te spenderen. Het leek wel alsof we een ochtendje naar een martelkamer waren geweest in plaats van naar een tropisch zwembad, voor háár.
Lees verder onder de advertentie
Steeds hetzelfde liedje
Nieuw was het niet. Sterker nog: de laatste tijd gaat het altijd zo. Na een uurtje speeltuin of kinderboerderij zit er steevast een huilend kind achterop mijn fiets. Ook na het krijspaleis, de dierentuin of een gezellig verjaardagspartijtje wordt mijn dochter woest als we moeten vertrekken. Over het ouderschap zegt men altijd dat je er zoveel voor terug krijgt. Ja ja, je krijgt er zoveel voor terug, alleen NOOIT op de terugweg.
Slimme kids worden niet per se geboren met een voorsprong, vaak krijgen ze die gewoon aan de keukentafel mee. Niet met strenge schema’s, maar met zinnen die je als ouder misschien zo uit je mond laat rollen.
Een jeugdliefde lijkt vaak onschuldig, maar kan onverwacht uit de hand lopen. Daar kan de 31-jarige Sammy over meepraten, want wat begon als een zwoele vakantieromance, eindigde in een leugen waar ze zich nog steeds voor schaamt.
Emotionele intelligentie zie je niet terug in een rapport, maar in kleine dagelijkse momenten: hoe een kind met gevoelens omgaat, hoe het speelt, rust zoekt of contact maakt.
Opvoeding draait niet alleen om wat je bewust meegeeft, maar ook om wat je onbedoeld doorgeeft. Ook emoties en gedrag van ouders spelen een rol in hoe kinderen zich ontwikkelen.