Fotografie: Paulien van Beusekom
Net als de halve wereld heb ik deze week het laatste seizoen van Squid Game gekeken. Ik vond het allemaal leuk en aardig, totdat er een baby in het spel kwam.
Squid Game is natuurlijk eigenlijk een verschrikkelijke serie. In een reeks van drie seizoenen zie je als kijker een stuk of 900 mensen de pijp uit gaan. Bijvoorbeeld omdat ze van een grote hoogte naar beneden pletteren tijdens het touwtje springen, touwtrekken of omdat ze door een glazen plaat heen pleuren. Of omdat ze worden neergeknald nadat ze niet snel genoeg een parapluutje uit een suikerkoekje hebben gelikt (sommige spellen laten zich moeilijk uitleggen).
Gek genoeg kon ik dit met mijn zieke geest allemaal prima verdragen. Tot er in het laatste seizoen een baby in het spel kwam. Toen vond ik het allemaal niet leuk meer. Blijkbaar trek ik bij baby’s de grens.
Deze baby kwam in het spel terecht doordat haar zwangere moeder aan het spel meedeed en ze -patsboem- ineens ter wereld kwam. Ik heb sterk het vermoeden dat Squid Game door een man is geschreven. Het gebeurde namelijk allemaal in een spel van 30 minuten (iets met verstoppertje). Tegen het einde van het spel braken de vliezen van de moeder en een paar minuten later was de baby er. Ik ben op zich wel bekend met snelle bevallingen, maar dit vond ik een tikkeltje onrealistisch.
De moeder in kwestie ging tijdens het volgende spel de pijp uit. Ze vertoonde geen enkel spoor van nabloedingen of lekkende tieten (je weet wel, omdat ze net een baby had gekregen) maar had wel een zere enkel en daardoor kon ze niet goed touwtje springen.
Met het verlies van haar moeder verloor de baby ook haar voornaamste voedingsbron. De rest van het seizoen kreeg de baby welgeteld één flesje. Nóg onrealistischer is dat de baby nooit huilde. Terwijl ze -gezien de karige flesjes situatie- toch best honger zou moeten hebben.
Ik zag de ene na de andere speler op afschuwelijke wijze sneuvelen, maar ik zat me vooral erg druk te maken over de onrealistische gedragingen van deze pasgeboren baby. Toen de baby dreigde te pletter te vallen, stond het zweet me pas echt goed op de bovenlip. Iets wat me bij al die andere 900 spelers nog niet was overkomen.
Gelukkig voor mij won de baby het laatste spel. Ook vrij onrealistisch, want ze speelde een duw-elkaar-van-grote-hoogte-naar-beneden-spel met acht volwassen mannen, maar dit keer kon ik de ongeloofwaardigheid waarderen. De maker van Squid Game is vermoedelijk mannelijk en heeft een voorliefde voor personages te pletter laten vallen, maar één ding heeft hij goed begrepen: bij baby’s trekken kijkers de grens.
Tara (31) is moeder van dochtertje Rosie (2). Haar boek ‘Blender zonder deksel: eerlijke verhalen over het ouderschap‘ is nú te koop.
Floor is al 25 jaar juf op een basisschool en moeder van Lotje (16) en Abel (19). Ze heeft een relatie met Roderik en is bonusmoeder van Kiki (9) en Feline (12). Op haar werk heeft ze te maken met 28 kleuters en 56 ouders. Maar wie is ze nou eigenlijk wat aan het leren? […]
Dat André Hazes (32) en Noa Braaf inmiddels ruim een jaar samen zijn, is geen geheim. Volgens de zanger is hun relatie vooral rustig en stabiel. Sterker nog, hij zegt dat ze nog nooit echt ruzie hebben gehad.
De beschuit met muisjes kan in huize Gnodde dubbel worden uitgedeeld. De familie is namelijk in korte tijd uitgebreid met twee nieuwe gezinsleden. Zowel Annebou als Gabrielle waren tegelijk in verwachting en mochten vlak na elkaar hun baby verwelkomen.
Floor is al 25 jaar juf op een basisschool en moeder van Lotje (16) en Abel (19). Ze heeft een relatie met Roderik en is bonusmoeder van Kiki (9) en Feline (12). Op haar werk heeft ze te maken met 28 kleuters en 56 ouders. Maar wie is ze nou eigenlijk wat aan het leren? […]
Angela (43) is samen met haar man, na een lange kinderwens, adoptiemoeder van twee broertjes geworden. Ze waren destijds 5 en 7 jaar oud. Ondertussen zijn ze drie jaar een mooi gezin. Ze blikt terug op de pittige en bijzondere periode van drie jaar geleden.
Veel ouders geven eraan toe: nog één verhaaltje, nog even spelen of een schermpje dat nét iets te lang aanblijft. Bedtijd schuift zo ongemerkt op.