Fotografie: Paulien van Beusekom
Zenuwachtig zat ik tegenover hem. Hij vertelde over zijn visie. Over normen en waarden. “Heb je meer afspraken?” vroeg hij. Ik besloot eerlijk te zijn en vertelde dat ik de week ervoor ergens was. En dat ik de week erna ook afgesproken had.
Hij gaf me een rondleiding. Het was gezellig. Een stuk sfeervoller dan waar ik vorige week was. En hij had een bibliotheek. Dat is een pluspunt, dacht ik, ik vind lezen ook belangrijk.
“Ik kan je nog zoveel vertellen, maar het gaat om je gevoel”, zei hij op een gegeven moment. “Ja, dat vind ik ook”, zei ik. En mijn gevoel was goed, maar toch vond ik het spannend. Dit is niet iets dat je zomaar besluit. Het is een behoorlijke commitment. Met invloed op het dagelijks leven. Als je de verkeerde keuze hebt gemaakt, ga je niet zomaar weg.
Eenmaal buiten namen we afscheid. Ik schudde zijn hand. Ook mijn vriend schudde zijn hand. Ons kind kreeg een balletje met het schoollogo erop. “Aardige directeur”, fluisterde mijn vriend terwijl we naar huis liepen. “Ja”, zei ik, “en een leuke school, maar ik voel het nog niet, ik ben nog niet verliefd.”
Het uitkiezen van een school voor je kind: het is net daten. Online bekeken we acht scholen, met vier ervan wilden we afspreken. En dan begint het luisteren, vragen stellen, vergelijken en vooral veel naar je gevoel luisteren.
Ik hoopte op liefde op het eerste gezicht. Gelijk een gevoel van ‘dit is ‘m’. Maar zo ging het niet. ‘s Avonds zat ik op de bank lijsten te maken vol pluspunten en minpunten. Niet heel romantisch.
“Wat vond jij de leukste school?” vroeg ik aan onze bijna 3-jarige. “Allemaal leuk”, zei ze. Er waren ook geen speciale gevoelens voor die ene ware school te bespeuren bij onze peuter. De volgende dag kwam ze erop terug. Blijkbaar had ze er een nachtje over moeten slapen, om al haar gevoelens op een rij te zetten.
“School met de bal was het leukst”, zei ze vastbesloten. De school waar ze het leukste cadeautje van kreeg, had gewonnen. Soms zit het ‘m niet in de grootste gevoelens, maar in de kleine gebaren, zo blijkt maar weer.
Tara (31) is moeder van dochtertje Rosie (2). Haar boek ‘Blender zonder deksel: eerlijke verhalen over het ouderschap‘ is nú te koop.
Gezinsnieuws bij je ex kan best even schakelen zijn, maar bij Sylvie Meis klinkt vooral blijdschap. Nadat Rafael van der Vaart en Estavana Polman bekendmaakten dat ze opnieuw een kind verwachten, laat ook Sylvie van zich horen.
Iedere moeder heeft haar momentjes. Maar sommige blunders zijn té erg – of te hilarisch – om voor jezelf te houden. In de rubriek ‘Opgebiecht’ delen vrouwen hun grootste geheimen en gênantste momenten. Deze week Angela, die door haar buren haar droomhuis heeft moeten verlaten.
Een baby brengt liefde, maar ook een flinke dosis slaaptekort krijg je er soms gratis bij. Anna Nooshin en haar vriend Thijs ontdekten dat tijdens de eerste jaren met dochter Nala maar al te goed.
Het moment waar elke moeder stiekem een beetje tegenop ziet (en tegelijkertijd naartoe werkt): je kind dat uitvliegt. Bij Sylvie Meis is dat moment inmiddels realiteit.
Iedere moeder heeft haar momentjes. Maar sommige blunders zijn té erg – of te hilarisch – om voor jezelf te houden. In de rubriek ‘Opgebiecht’ delen vrouwen hun grootste geheimen en gênantste momenten. Deze week Denise, wiens affaire na een ongeluk in het ziekenhuis ligt, wat ze natuurlijk met niemand kan delen.
Iedere moeder heeft haar momentjes. Maar sommige blunders zijn té erg – of te hilarisch – om voor jezelf te houden. In de rubriek ‘Opgebiecht’ delen vrouwen hun grootste geheimen en gênantste momenten. Deze week Lotte, wiens schoonmoeder haar hele leven verpest.