Fotografie: Paulien van Beusekom
Zenuwachtig zat ik tegenover hem. Hij vertelde over zijn visie. Over normen en waarden. “Heb je meer afspraken?” vroeg hij. Ik besloot eerlijk te zijn en vertelde dat ik de week ervoor ergens was. En dat ik de week erna ook afgesproken had.
Hij gaf me een rondleiding. Het was gezellig. Een stuk sfeervoller dan waar ik vorige week was. En hij had een bibliotheek. Dat is een pluspunt, dacht ik, ik vind lezen ook belangrijk.
“Ik kan je nog zoveel vertellen, maar het gaat om je gevoel”, zei hij op een gegeven moment. “Ja, dat vind ik ook”, zei ik. En mijn gevoel was goed, maar toch vond ik het spannend. Dit is niet iets dat je zomaar besluit. Het is een behoorlijke commitment. Met invloed op het dagelijks leven. Als je de verkeerde keuze hebt gemaakt, ga je niet zomaar weg.
Eenmaal buiten namen we afscheid. Ik schudde zijn hand. Ook mijn vriend schudde zijn hand. Ons kind kreeg een balletje met het schoollogo erop. “Aardige directeur”, fluisterde mijn vriend terwijl we naar huis liepen. “Ja”, zei ik, “en een leuke school, maar ik voel het nog niet, ik ben nog niet verliefd.”
Het uitkiezen van een school voor je kind: het is net daten. Online bekeken we acht scholen, met vier ervan wilden we afspreken. En dan begint het luisteren, vragen stellen, vergelijken en vooral veel naar je gevoel luisteren.
Ik hoopte op liefde op het eerste gezicht. Gelijk een gevoel van ‘dit is ‘m’. Maar zo ging het niet. ‘s Avonds zat ik op de bank lijsten te maken vol pluspunten en minpunten. Niet heel romantisch.
“Wat vond jij de leukste school?” vroeg ik aan onze bijna 3-jarige. “Allemaal leuk”, zei ze. Er waren ook geen speciale gevoelens voor die ene ware school te bespeuren bij onze peuter. De volgende dag kwam ze erop terug. Blijkbaar had ze er een nachtje over moeten slapen, om al haar gevoelens op een rij te zetten.
“School met de bal was het leukst”, zei ze vastbesloten. De school waar ze het leukste cadeautje van kreeg, had gewonnen. Soms zit het ‘m niet in de grootste gevoelens, maar in de kleine gebaren, zo blijkt maar weer.
Tara (31) is moeder van dochtertje Rosie (2). Haar boek ‘Blender zonder deksel: eerlijke verhalen over het ouderschap‘ is nú te koop.
Carola de Koning (46) werkte als leerkracht en kindercoach en specialiseerde zich in stress bij kinderen. Nu is ze onderwijsdeskundige bij Wijzer over de Basisschool en ontwikkelt zij samen met haar team nieuwe leermiddelen. Ze is expert in toetsstress rondom toetsen van IEP, Leerling in beeld (Cito) en de Doorstroomtoets. In haar columns neemt ze […]
Sommige dingen kan je als moeder prima mee wegkomen, maar als vader is dat soms net even anders. Dat werd Jeanette pijnlijk duidelijk, toen haar man bijna in elkaar geslagen werd.
Rianne Arendsen (35) is onderwijskundige, docent kinderyoga, schrijver en o ja: moeder. Vooral moeder. In haar columns deelt ze haar observaties en bespiegelingen rondom het ouderschap – aanmodderen met de beste intenties. Volg Rianne ook op Substack.
Wat als je erachter komt dat je kind op zijn eerste schooldag een half uur lang heeft staan huilen? Milenka ging er met gestrekt been in en lag dus meteen vanaf dag een in conflict met de juf.
Patricia van Liemt is stewardess, schrijver en moeder van Maria (15) en Phaedra (12). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.
De realityserie Grote Gezinnen Emigreren is terug met een tweede seizoen op SBS6. In het programma worden opnieuw de emigratie-avonturen gevolgd van de grote gezinnen Jelies en Gnodde, waarbij vooral de familie Jelies de aandacht trekt.