Fotografie: Paulien van Beusekom
De geboorte van een baby is vaak een heel emotioneel moment. Met een moeder die haar kind na die allerlaatste verlossende perswee aanpakt en daarbij in huilen uitbarst. Omdat ze opgelucht is en overspoeld wordt door liefde. Tja… zo ging het bij mij niet.
Mijn thuisbevalling eindigde in een weeënstorm en de waarheid is dat ik totaal van de wereld was op het moment dat mijn dochter het geboortekanaal verliet. Waar bij mijn vriend wél allerlei emoties vrijkwamen toen ons kind ter wereld kwam, lag ik er als een dooie bij. Op de foto’s van het beruchte moment sta ik dan ook… als een dooie.
Ik had verwacht dat ik gelijk naar haar zou kijken als ze op mijn borst gelegd zou worden. Naar haar neusje, oogjes en handjes. Dat ik haar zou knuffelen. En dat ik zou huilen dus, maar niets van dat alles gebeurde. Ik lag als een lappenpop op bed en terwijl mijn kind op mijn borst werd gelegd, deed ik helemaal niks.
Dat schijnt dus verder vrij normaal te zijn, dat je na een weeënstorm eventjes niet aanspreekbaar bent. Omdat het nogal intens is en zo. Beetje jammer alleen dat er daardoor een vrij belangrijk moment in je leven aan je voorbij gaat. Die uitblijvende tranen heb ik trouwens wel ingehaald. Ontzettend ingehaald.
Kraamtranen, misschien ken je ze wel. Tot drie dagen na je bevalling voel je je emotioneel heel stabiel en daarna stort je als een kaartenhuis in elkaar. Je kunt het vergelijken met het feit dat je negen maanden lang niet ongesteld wordt tijdens je zwangerschap. Joepie, wat fijn! Tot je beseft dat je dat allemaal dubbel en dwars inhaalt tijdens de zes weken na je bevalling, waarin je stolsels ter grootte van pingpongballen kunt verliezen en enorme kraammatrassen nodig hebt om al het bloed op te vangen. Net als al het bloedverlies haal je dat traanverlies ook in.
Vanaf dag drie huilde ik ineens om alles. Omdat ik mijn dochter zo lief vond en haar kleertjes zo schattig. Omdat ik werk had en daar ooit weer naartoe moest en me daar nu al schuldig over voelde. Omdat de kraamhulp ooit weg zou gaan en ik dat niet aan zou kunnen. Omdat de kat bij de baby ging zitten en ik dat een heel ontroerend beeld vond. Omdat het me niet gelukt was binnen één dag alle adressen op de enveloppen van de geboortekaartjes te schrijven.
Soms poogde ik iets van make-up op mijn gezicht te smeren als er kraamvisite onderweg was, maar dat jankte ik er binnen één seconde weer vanaf. Ik jankte en ik jankte en ik jankte en ik jankte. Ik gaf er ook continu disclaimers bij. ‘Maar ik ben wel echt blij hoor, ook al lijkt het niet zo’, riep ik dan. En: ‘Ik vond het wel leuk dat je er was hoor’, tegen mijn kraamvisite. Misschien moet ik dat ook in mijn dochters fotoboek schrijven bij de foto’s van de bevalling: ‘Ik vond het wel leuk dat je er was hoor.’
Tara (31) is moeder van dochtertje Rosie (2). Haar boek ‘Blender zonder deksel: eerlijke verhalen over het ouderschap‘ is nú te koop.
Floor is al 25 jaar juf op een basisschool en moeder van Lotje (16) en Abel (19). Ze heeft een relatie met Roderik en is bonusmoeder van Kiki (9) en Feline (12). Op haar werk heeft ze te maken met 28 kleuters en 56 ouders. Maar wie is ze nou eigenlijk wat aan het leren? […]
Dat André Hazes (32) en Noa Braaf inmiddels ruim een jaar samen zijn, is geen geheim. Volgens de zanger is hun relatie vooral rustig en stabiel. Sterker nog, hij zegt dat ze nog nooit echt ruzie hebben gehad.
Floor is al 25 jaar juf op een basisschool en moeder van Lotje (16) en Abel (19). Ze heeft een relatie met Roderik en is bonusmoeder van Kiki (9) en Feline (12). Op haar werk heeft ze te maken met 28 kleuters en 56 ouders. Maar wie is ze nou eigenlijk wat aan het leren? […]
De beschuit met muisjes kan in huize Gnodde dubbel worden uitgedeeld. De familie is namelijk in korte tijd uitgebreid met twee nieuwe gezinsleden. Zowel Annebou als Gabrielle waren tegelijk in verwachting en mochten vlak na elkaar hun baby verwelkomen.
Angela (43) is samen met haar man, na een lange kinderwens, adoptiemoeder van twee broertjes geworden. Ze waren destijds 5 en 7 jaar oud. Ondertussen zijn ze drie jaar een mooi gezin. Ze blikt terug op de pittige en bijzondere periode van drie jaar geleden.
Als alleenstaande moeder heeft Stella het niet breed. Toch besloot ze al haar zuurverdiende spaargeld uit te geven aan haar dochter, die graag influencer wil worden.