Fotografie: Paulien van Beusekom
Ik was een beetje klaar met kleertjes verkopen via Vinted. Vooral omdat mensen het daar fijn vinden om je het kledingstuk in kwestie van tien verschillende kanten op te laten meten, om dan vervolgens €0,50 te bieden.
Ik heb wel geleerd dat OTO ‘oksel tot oksel’ betekent. Ik steek er dus dingen van op, maar dat is dan ook de enige winst.
Ik bedacht daarom het fantastische plan om kinderkleding te gaan verkopen op een kinderkledingbeurs. In principe houdt dat in: je brengt je kleding op vrijdagavond naar een locatie, op zaterdag en/of zondag komen mensen kleding kopen, op zondagavond haal je de restanten op.
Nu heb ik dit dus inmiddels één keer gedaan en kan ik als ervaren beursverkoper zeggen: dat klinkt makkelijker dan het is. Ze werken daar bij die beurzen namelijk met een waslijst aan regelgeving. Allereerst moest elk kledingstuk worden voorzien van een stukje schilderstape. Dat mocht niet zomaar een willekeurig stukje schilderstape zijn, het moest lichtgeel (niet donkergeel!!!!) schilderstape zijn.
Hier moest je vervolgens je verkoopnummer op schrijven (dat moest ik aanvragen en -jawel- ik heb ervoor op een wachtlijst gestaan). Ook de maat en de prijs moesten op het stukje tape. Die prijs moest je zelf bepalen. 30% van de opbrengst zou naar de beurs gaan. We bepaalden alles bijna gratis te maken. De kleertjes dienden ingeleverd te worden in klapkratten, ook voorzien van het verkoopnummer.
Goed, dat gedoe met die stukjes schilderstape, dat was nogal tijdrovend. Ik had de wens om een kleine honderd kledingstukjes in te leveren, dus dat betekende dat mijn partner en ik avondenlang in de weer waren met schilderstape (niet bevorderlijk voor de relatie). Klapkratten behoorden nog niet tot onze inboedel, dus die moest de partner van mij gaan kopen.
Toen we de boel op vrijdagavond gingen inleveren, stond er een rij. Ik durfde voorzichtig te concluderen: hier wordt veel ingeleverd. Er zijn een heleboel mensen avondenlang in de weer geweest met schilderstape, niet alleen wij. Toen we zondag de beurs bezochten, durfde ik voorzichtig te concluderen: hier is heel veel aanbod. Er hingen een kleine triljoen kleertjes. De moed zonk mij in de spreekwoordelijke schoenen.
Zondagavond haalden we de restanten op. En met restanten bedoel ik: vier volle klapkratten. We hadden ook vier volle klapkratten ingeleverd. Bij het uitpakken van die kratten, werd ons niet duidelijk of we nou werkelijk iets verkocht hadden. We troffen wel drie kledingstukken aan die helemaal niet van ons waren geweest. Net toen ik riep ‘volgens mij is dat ene roze jurkje verkocht, dat zit er niet bij’, ging mijn telefoon. Er was een roze jurkje van ons aangetroffen in andermans krat.
Later die week zouden we de winst op onze rekening uitgekeerd krijgen. Dat gebeurde. We hadden €4,25 verdiend. De klapkratten kostten €20.
Tara (31) is moeder van dochtertje Rosie (2). Haar boek ‘Blender zonder deksel: eerlijke verhalen over het ouderschap‘ is nú te koop.
Sommige moeders plannen weken vooruit, anderen worden op een doodgewone dinsdag ineens eventmanager. Want als een kind besluit dat er een feestje komt, dan komt er een feestje, punt.
Relatiepraat in de keuken, maar dan net even pittiger. Janneke en Johan Jelies duiken samen het verleden in.
Iedere week delen we op Kek Mama een dilemma van onze lezers. Deze week deelt Yura (34) haar dilemma. Samen met haar partner zit ze middenin de tropenjaren. Mede daardoor speelt hun telefoon een grote rol in hun avondritueel.
Prachtig babynieuws voor Esther Vedder en haar verloofde Ismael: binnenkort komt er een kindje bij! Esther is namelijk in verwachting.
Sommige weekenden bestaan uit voetbal langs de lijn en stapels was wegwerken. En soms verandert je woonkamer ineens in een minishowbizzfeestje. Voor de familie Wildeman uit Een huis vol was het er zo een waar ze nog jaren over napraten.
Een paar deuren verderop woont de dochter van Caroline Tensen, Lotte, die drie weken geleden moeder werd van zoon James. En Caroline zat er op de eerste rang bij tijdens de bevalling.