Fotografie: Paulien van Beusekom
Tegen het einde van mijn zwangerschap gaf ik mijzelf en mijn vriend op voor een heuse bevalcursus. Ik verheugde me vooral op het deel waarbij mijn vriend zou leren hoe hij mijn onderrug kon masseren tijdens de weeën. En waarbij dat zeer langdurig geoefend zou worden. Maar wat ik kreeg? Iets met ijsklontjes.
Oké, ze waren er wel: die massagetechnieken. De cursusjuf koos één zwangere vrijwilliger uit om de boel op te demonstreren. Ze deed allerlei dingen met doeken. De zwangere vrijwilliger ging steeds iets gelukkiger kijken. Ikzelf keek steeds iets zuurder, omdat ik baalde dat ik de zwangere vrijwilliger niet was. Het deel waarbij mijn partner de massagetechnieken op mij moest oefenen, kwam niet.
Toen kwamen de ijsklontjes. We moesten allemaal een paar van die kleine koude klootzakjes uit een emmer pakken en ellendig lang vasthouden. Eerst moesten we een gesloten vuist maken en veel kracht zetten, daarna moesten we de ijsklontjes slechts op onze handpalm laten rusten.
De boodschap: de kou van de ijsklontjes deed het meest pijn in de gespannen vuist. Zo moesten we bevallen ook zien. Als we tijdens het bevallen gespannen zouden zijn en gebalde vuisten zouden maken, zou het ook meer pijn doen. Of zoiets. Ik moet eerlijk zeggen dat de boodschap niet echt helemaal lekker is binnengekomen. Kouwe klauwen leiden nogal af. Ik vond de oefening sowieso nogal Arie Boomsma-achtig. Of Dave Roelvink-in-zijn-spirituele-periode-achtig.
We deden ook nog een wedstrijdje. Wie de ijsblokjes het langst vast kon houden, won. Ik was als eerste af. IJsblokjes leerden me dat ik geen doorzetter ben. Weet je wat het is, als hoogzwangere ervaar je nogal veel ongemak. Ik was niet bepaald tolerant jegens nog meer ongemak. Lees: rot op met je ijsblokjes. Bovendien wist ik allang dat ontspanning tijdens de bevalling heel belangrijk is. Daarom had ik besloten (al is dit nooit gebeurd) in een bad te willen bevallen. Geen ijsbad, wel te verstaan. Dat laat ik aan Dave Roelvink over.
Tara (31) is moeder van dochtertje Rosie (2). Haar boek ‘Blender zonder deksel: eerlijke verhalen over het ouderschap‘ is nú te koop.
Gezinsnieuws bij je ex kan best even schakelen zijn, maar bij Sylvie Meis klinkt vooral blijdschap. Nadat Rafael van der Vaart en Estavana Polman bekendmaakten dat ze opnieuw een kind verwachten, laat ook Sylvie van zich horen.
Iedere moeder heeft haar momentjes. Maar sommige blunders zijn té erg – of te hilarisch – om voor jezelf te houden. In de rubriek ‘Opgebiecht’ delen vrouwen hun grootste geheimen en gênantste momenten. Deze week Angela, die door haar buren haar droomhuis heeft moeten verlaten.
Het moment waar elke moeder stiekem een beetje tegenop ziet (en tegelijkertijd naartoe werkt): je kind dat uitvliegt. Bij Sylvie Meis is dat moment inmiddels realiteit.
Een baby brengt liefde, maar ook een flinke dosis slaaptekort krijg je er soms gratis bij. Anna Nooshin en haar vriend Thijs ontdekten dat tijdens de eerste jaren met dochter Nala maar al te goed.
Waar sommige vrouwen lichte paniek voelen bij het woord ‘oma’, krijgt Sylvie er juist een twinkeling van in haar ogen.
Een tweede kind erbij: Emma Wortelboer heeft opnieuw alle reden om op een roze wolk te zitten. De presentatrice is bevallen van haar dochter en deelt op Instagram alvast een paar intieme foto’s uit het ziekenhuis.