Tara: ‘Ik hoef geen Hyrox te doen, ik heb een peuter’

Column Tara Fotografie: Paulien van Beusekom
Tara Stokdijk
Tara Stokdijk
Leestijd: 3 minuten

Als ik op social media mensen voorbij zie komen die een Hyrox doen, dan is het alsof ik kijk naar een stel schapenhoeders op een berg in Peru. Het voelt allemaal erg ver verwijderd van mijn persoonlijke leven.

Lees verder onder de advertentie

Totdat ik er wat langer over nadacht en concludeerde dat het helemaal niet ver verwijderd is van mijn persoonlijke leven. Mijn leven ís een Hyrox. Ik heb namelijk een peuter.

Sprinten

Zie ik van dat Hyrox-volk een sprintje trekken, dan denk ik: piece of cake. Heet dat in hun vaktermen ‘interval running’ dan heet dat bij mij gewoon ‘dagje uit met mijn peuter’. Waar zij allerlei kreunende geluiden produceren, komen bij mij vooral kreten uit mijn mond als ‘HIERBLIJVEN!’ ‘KOM TERUG!’ en ‘STOPPEN!!!!’

Lees verder onder de advertentie

Sled push

Hyrox’ers doen ook een zogenoemde ‘sled push’. Dan duwen ze dus een zware slee vooruit. Tja, een volgestouwde buggy met de weekboodschappen en een kind van 20 kilo erin, lijkt mij een beetje hetzelfde werk.

Farmers carry

Dan heb je nog de ‘farmers carry’ waarbij ze in beide handen een zwaar gewicht dragen en daarmee een beetje ongemakkelijk voorwaarts lopen. Dan vraag ik je: ben je weleens gaan wandelen met een peuter op een fiets? De kans is dan namelijk enorm dat je de terugweg moet afleggen met in de ene arm die fiets en in de andere arm die peuter. Lopen twee dumbbells toch lekkerder, hoor.

Lees verder onder de advertentie

Wall balls

En ‘wall balls’ waarbij je een zware bal honderd keer omhoog moet gooien? Doet me denken aan mijn peuter die driemiljard speelgoedjes heeft, maar toch het liefst vermaakt wordt door honderd keer in de lucht gegooid te worden. Of door mijn onderbeen als wipwap te laten fungeren.

Lunges en de sandbag

Lopen met een sandbag doet me dan weer denken aan een doorsnee uitje met mijn peuter waarbij ze weer eens niet zelf wil lopen, niet in de buggy wil, maar alleen maar getild dient te worden. En dan heb ik het nog niet eens gehad over hoe vaak die vleesgeworden sandbag me dwingt om haar thuis de trap op te tillen. En lunges doen me denken aan heel de dag door speelgoed van de grond af rapen. Dus ja, het leven met een peuter staat gelijk aan een Hyrox. Ik mis alleen de medaille nog.

Lees verder onder de advertentie

Tara (31) is moeder van dochtertje Rosie (2). Haar boek ‘Blender zonder deksel: eerlijke verhalen over het ouderschap‘ is nú te koop.

Lees verder onder de advertentie

Meest bekeken

Facebook Twitter Whatsapp E-mail