Fotografie: Paulien van Beusekom
Toen ik Rosie ging ophalen van de opvang kreeg ik plots een vriendenboekje in mijn handen gedrukt. Dat kind is net twee. Het was de bedoeling dat zij daar een bladzijde uit zou invullen. Dat bleek een uitdaging. Niet alleen omdat ze niet kan schrijven, maar ook omdat ze vrij matig in staat is tot gepaste antwoorden geven.
“Rosie, vertel maar, wat wil je later worden?” “NEE!”, riep Rosie. “Wat is je mooiste herinnering met dit meisje?” “NEE!” “Waar wil je ooit nog eens naartoe?” “NEE!” Ik kan niet anders zeggen: mijn dochter werkte echt waardeloos mee. Ik bedacht dus zelf maar iets. Je kunt nu wel raden welk vierletterwoord er achter de vraag ‘wie is je grootste held?’ staat. En nee, het is niet ‘papa’.
Dat vertellen ze je er niet bij als je een kind krijgt, dat je twee jaar na dato al vriendenboekjes moet gaan invullen. Sowieso heb ik bij de opvang al met allerlei zaken te maken waar ik dacht pas in de schooltijd mee te maken te krijgen. Dingen als traktaties, schoolfotografen (of nou ja, opvangfotografen dus) en verzoeken tot voorlezen.
Afgelopen kerst werd ik ineens verrast met een lijst. Een lijst voor het kerstontbijt. Ik werd geacht mijn naam in te vullen bij een van de moeilijke gerechten. Gevulde eitjes bijvoorbeeld. Mijn kind was anderhalf! En ja, ik beschouw gevulde eitjes als moeilijk gerecht. Mocht je nu de zeer voorbarige conclusie trekken dat ik geen keukenprinses ben, dan kan ik niets anders dan je gelijk geven.
Natuurlijk doe ik alles braaf. Traktaties maken, voorlezen, gevulde eitjes maken en driehonderd opvangfoto’s bestellen voor de familie en aanverwanten. O ja, en vriendenboekjes invullen, dat doe ik ook braaf. Dus liep ik een week later met mijn kind naar de opvang met een ingevuld boekje onder mijn arm.
En ook een fiets onder mijn arm. De fiets die mijn kind laatst voor haar verjaardag kreeg. Het blijkt namelijk zo te zijn dat peuters die roepen dat ze willen fietsen daadwerkelijk maar 1% van de tijd op hun fiets zitten. De andere 99% van de tijd draagt de moeder in kwestie de fiets. Nu ik dit weet, zie ik ze ineens overal lopen: moeders met fietsen onder hun arm. Maar ook dát vertellen ze je er niet bij als je een kind krijgt.
Tara (31) is moeder van dochtertje Rosie (2). Haar boek ‘Blender zonder deksel: eerlijke verhalen over het ouderschap‘ is nú te koop.
Slimme kids worden niet per se geboren met een voorsprong, vaak krijgen ze die gewoon aan de keukentafel mee. Niet met strenge schema’s, maar met zinnen die je als ouder misschien zo uit je mond laat rollen.
Dacht je dat babynamen vooral van Pinterest, TikTok of die ene app kwamen? Think again. De grootste influencer van dit moment? De koninklijke familie.
Laat je jouw kind nou wel of niet bij je in bed kruipen? Voor de een is het heiligschennis voor de nachtrust, voor de ander juist pure knuffeltijd.
Een jeugdliefde lijkt vaak onschuldig, maar kan onverwacht uit de hand lopen. Daar kan de 31-jarige Sammy over meepraten, want wat begon als een zwoele vakantieromance, eindigde in een leugen waar ze zich nog steeds voor schaamt.
Emotionele intelligentie zie je niet terug in een rapport, maar in kleine dagelijkse momenten: hoe een kind met gevoelens omgaat, hoe het speelt, rust zoekt of contact maakt.
Opvoeding draait niet alleen om wat je bewust meegeeft, maar ook om wat je onbedoeld doorgeeft. Ook emoties en gedrag van ouders spelen een rol in hoe kinderen zich ontwikkelen.