Column Saskia
Saskia Toonen (36) is getrouwd en moeder van A. (5) en B. (1.5). Ze schrijft en spreekt over emoties, het ego, moederschap, mentale gezondheid en rouw. Eerlijk, luchtig en altijd herkenbaar.
“‘NEEEEEE, ik wil geen schoenen aan.’ Het is de zomer van 2021 als de peuter me woest toebrult vanuit zijn autostoel. We zijn op de terugreis van vakantie en na vijf uur in de auto wil ik vooral zonder gedoe uitstappen om te lunchen op het plukje gras tussen de plakkaten asfalt op de typisch Franse parkeerplaats. Het regent, dus mijn idyllische picknickplaatje van de heenweg valt al in het water.
‘Jawel Abel, ik doe ze nu aan.’ ‘Neeee, mij pakken, mij losmaken, neeeee.’ De man van de camper naast ons kijkt me fronsend aan. ‘Abel, het is nat en ik weet niet wat hier allemaal op de grond ligt, ik wil je schoenen nú aantrekken.’ Alsof harder praten ooit gewerkt heeft hem te overtuigen.
Ik moet niet toegeven, ik vraag nooit veel van hem, maar ik moet toch focking wel één ding kunnen doen als ík dat wil? Ik hou vol. Hij ook.
Oké, dan zonder medewerking. Ik probeer een schoen aan te trekken, maar hij trapt panisch met zijn voeten. Ik haal een keer diep adem om uit mijn woede en onmacht te stappen, zonder resultaat. Die. schoen. moet. aan.
Lees meer van Saskia – Saskia: ‘De voortdenderende trein van het gezinsleven komt niet tot stilstand’
Dan hoor ik de stem van Marjolein van Lieve Moeders in mijn hoofd: ‘doe het tegenovergestelde van wat je denkt dat goed is’. In een helder moment besluit ik niet krampachtig vast te houden aan die stomme schoenen, maar uit de situatie te stappen. Ik kijk naar mijn gillende kindje met biggelende tranen en zeg: ‘Sorry Abel, ik ben gefrustreerd, ik ga heel even afkoelen, papa neemt het over’.
Mijn lief tilt hem uit zijn stoel en troost hem, terwijl ik achter de auto ijsbeer. Ik wil hem nog toebijten, ‘Ja lekker, nou hoeft ie van jou geen schoenen aan’, maar doe net op tijd mijn mond weer dicht. Samen gaan ze in de miezer aan de picknicktafel zitten, Abel snikt nog na.
Al dralend bij de achterklep vraag ik me af; wat gebeurde er net? Hoe voel ik me? Welke gedachtes had ik?
Ik hoef niet ver te zoeken naar de regel in mijn hoofd dat ik de eindverantwoordelijke ben voor de rust in de auto en daardoor al vijf uur lang de persoon onder de drie entertain, terwijl mijn lief ontspannen zijn hobby uitoefent: autorijden. Ik ben kapot en overprikkeld, voel ik nu pas. Ook de gedachte dat we falen in onze opvoeding is niet ver weg, omdat dagdagelijkse dingen als schoenen aantrekken (en luiers verschonen, tanden poetsen, douchen, weggaan: wat niet?) iedere keer weer met zoveel strijd, tijd en overredingskracht gepaard gaan. Aha, dus die schoen werd het equivalent van mijn slagen als moeder.
Over onze auto heen kijk ik naar mijn mannen op het picknickbankje. Ik wilde iets en hij werkte niet mee. Dat doet ie vaker niet. Maar hé, het is een peuter en peuters zoeken naar autonomie en controle en dat is normaal. Relativeren gaat me op afstand gemakkelijker af.
Ik sjok terug naar mijn mannen. Abel knabbelt aan een boterham, mijn lief kijkt me aan. ‘Ja oké’, mompel ik, ‘ik was moe en overprikkeld en wilde gewoon effe snel, dat was niet handig’. Mijn lief buigt zich naar Abel en fluistert in z’n oortje ‘volgens mij zegt mama sorry’. Ik glimlach. Dat klopt.
Ik kniel voor Abel neer, hij kijkt resoluut de andere kant op. Tegen zijn achterhoofd zeg ik; ’Sorry dat ik niet kon meebewegen met je. Ik was gefrustreerd omdat het anders ging dan ik bedacht had’.
Lees meer van Saskia – Saskia: ‘Ik wil met liefde bij hem zijn, maar zijn vele verzoeken verstikken me’
“Plots zijn daar weer gedachtes. ’Ik heb het niet goed gedaan.’ ‘Hij wijst me af.’ ‘Hij wil me niet als moeder.’ En die doen pijn.”
Omdat ie zich nog steeds stuurs tegen mijn lief aandrukt, zijn hoofd afgewend van mij, kijk ik naar zijn blonde bolletje. Plots zijn daar weer gedachtes. ’Ik heb het niet goed gedaan.’ ‘Hij wijst me af.’ ‘Hij wil me niet als moeder.’ En die doen pijn.
Desondanks doe ik mijn best niets te doen of zeggen. To sit with it. Hij draait zich van me af en dat is kut. In plaats van het op te lossen, voel ik maar gewoon wat er is. Het is oké.
En terwijl ik zak vanuit mijn hoofd met regels en controle naar mijn hart vol liefde en verdriet, draait Abel zich plots om. Met een stralende lach roept ie: ‘Nu mag je mijn schoenen aandoen’, en steekt zijn voetjes naar me uit.”
Wil je meer te weten komen over Saskia? Volg haar avontuur op Instagram via @saskiatoonen.
In ons Kek Mama magazine lees je de mooiste verhalen, herkenbare columns en de leukste fashion en lifestyle tips. Abonneer je nu voor slechts € 29,95 per jaar en ontvang de glossy als eerste op je deurmat.
Sommige gezinnen passen niet in een standaardplaatje en dat hoeft ook niet. De familie Blom is daar een goed voorbeeld van: met acht kinderen is het huis zelden stil, maar wel altijd vol leven.
Josine (43) is opvoedcoach en woont met haar man en twee dochters (9 en 11) in New York. Met haar oudertrainingen begeleidt ze ouders die met hun gezin in het buitenland wonen of van plan zijn die stap te maken. In haar columns schrijft ze eerlijk over de uitdagingen waar zijzelf en andere expatgezinnen tegenaan […]
Sinds de verhuizing naar Spanje heeft de familie Jelies allesbehalve stilgezeten. Inmiddels wonen ze alweer bijna drie jaar in Pinoso, waar ze hun leven opnieuw hebben opgebouwd. Naast het genieten van het Spaanse leven zijn ze ook druk bezig met een nieuw project: een eigen winkel.
Soms zit achter een ogenschijnlijk vanzelfsprekend gezinsverhaal een traject waarbij veel meer komt kijken dan je van buiten ziet. André Hazes deelt in zijn podcast openhartig hoe de komst van zijn zoon Dré niet vanzelf ging, maar het resultaat was van een bewust medisch traject dat hij samen met Monique Westenberg doorliep.
Na een periode van plannen, schuiven en geduld is het moment daar voor Vinenzo Wildeman: hij staat op het punt om zijn ouderlijk huis te verlaten. Een mijlpaal waar het gezin al een tijd naartoe leefde en die nu eindelijk concreet wordt.
We vroegen jullie op Instagram wat jullie van het tropenrooster vinden. En of jullie een mening hebben!
