Als kind zag Kimberley zwarte schimmen: ‘Ik dacht dat ik de enige was en voelde me eenzaam, stopte het weg’

column kimberley Beeld: Captured on the island
Kimberley Helderop
Kimberley Helderop
Leestijd: 4 minuten

Kimberley is 35 jaar, intuïtief coach en moeder van twee dochters van 7 en 10. Samen met haar man en hondje vormen ze een gelukkig en avontuurlijk gezin. Kimberley heeft veel meegemaakt en sindsdien ademt ze levenslust. Ze woont met haar gezin op Ibiza, wat hen vrijheid, rust, avontuur en uitdagingen brengt. Je volgt haar op Instagram.

Lees verder onder de advertentie

In Kimberley’s vorige column lees je over haar ontmoeting met een vrouw die kaarten legt.

Zij liet mij herinneren wat ik als klein meisje allemaal allang wist. Ik kan verbinding maken en ervaren met de ongeziene wereld.

Als jong meisje ervaarde ik namelijk altijd een aanwezigheid in de deuropening van mijn slaapkamer. Alsof er een paar zwarte schimmen stonden te wachten op mijn toestemming. Maar die gaf ik ze niet, omdat ik er bang van werd. Ik vertelde het aan mijn moeder, maar zij deed alsof het niet bestond, terwijl ik ergens in haar ogen de schrik en angst zag van het feit dat ik dit kon ervaren. Alsof ze wel degelijk wist waar ik het over had, maar vanuit haar eigen angst mij maar liet denken dat het niet bestond. Ik voelde me onbegrepen, anders dan andere mensen en wist me geen raad, dus sloot ik me er na een tijdje voor af.

Lees verder onder de advertentie

Helingsproces

Tot nu. Totdat deze vrouw, die de kaartjes kwam leggen, mij vertelde dat ik niet alleen was. Maar dat mijn moeder nog altijd dicht bij me is. Ze hielp mij herinneren hoe ik die verbinding kon maken.

Dagen na haar bezoek was ik me hier heel bewust van. Ik koos regelmatig een moment uit waarin ik alleen in stilte kon zijn om vervolgens mijn moeder bij me te roepen en te voelen en ervaren wat dat met mij deed. In het begin was het vooral heel emotioneel. Ik kon in de aanwezigheid van haar energie veel loslaten. Loslaten wat ik in die afgelopen jaren allemaal zo had vastgezet in mijn lichaam. Dat luchtte enorm op en bood ruimte. Ruimte om mijn innerlijke stem weer te horen. De stem van je hart.

Lees verder onder de advertentie

Zo ging ik mijn helingsproces aan. Stap voor stap, in verbinding met mijn hart en intuïtie, volgde ik verschillende sessies, coachingtrajecten en cursussen. En ik kwam elke keer weer een stukje dichter bij mezelf.

Wie ben ík?

Omdat ik vrij jong en snel al leerde om altijd maar door te gaan, amper de tijd en ruimte kreeg om echt te voelen en huilen eigenlijk helemaal niet echt kon, wist ik niet eens meer hoe ik nu echt moest voelen. Daarnaast leek ik de enige te zijn met een spirituele verbinding, wat mij een eenzaam en alleen gevoel gaf. En waardoor ik me steeds meer begon aan te passen aan mijn omgeving. Ik raakte mezelf steeds meer kwijt en experimenteerde enorm veel en vaak met kledingstijlen, uiterlijk en uitstraling. Zoekende naar wat nu wel of niet klopte…

Lees verder onder de advertentie

Ik was dus ver van mezelf verwijderd en kwam op mijn 33e op een punt dat ik werkelijk niet meer wist wie ik was. Wat mij gelukkig maakt. Wat ik leuk vind om te doen. En wat voor leven ik nu echt wilde leiden… Zelfs het werk dat ik al zoveel jaar met veel passie deed, leek niet meer te kloppen. Maar hoe dan wel? Wat past dan wel bij mij?

En toen mijn coach mij vroeg: “Wie ben jij, wie is Kimberley?” Toen wist ik, naast mijn leeftijd, afkomst, huwelijk en het zijn van moeder, niet eens iets te antwoorden.

Meer columns van Kimberley lezen? Ze vertelt je haar levensverhaal hier.

Voeg ons toe als voorkeursbron
Lees verder onder de advertentie

Meest bekeken

Facebook Twitter Whatsapp E-mail