Remy Bonjasky woont samen met Renate Goet, zonen Cassius en Dean uit eerdere relaties en dochter Skye. Elke maand deelt Remy zijn belevenissen.
Lees verder onder de advertentie
Ik kom uit een arm gezin van vier kinderen en een moeder zonder werk. We leefden van een uitkering op een flatje in de Bijlmer. O ja, en een vader die ervandoor ging op mijn tiende. Het was niet makkelijk, maar ik ben toch best goed terecht gekomen. Daarom ben ik des te meer trots op mezelf dat ik mijn gezin een beter leven kan bieden dan dat ik zelf heb gehad.
Lees verder onder de advertentie
De zomervakantie was in die tijd niet veel meer dan een paar nachtjes logeren bij mijn neefje, vier flats verder met exact dezelfde situatie. Vergis je niet hoor, het was best leuk, alleen moest je wel iets meer je best doen om er wat van te maken. Dan gingen we bijvoorbeeld voetballen met frisdrankblikjes. Of we deden trappenhuistikkertje. Van oude kranten probeerden we eens een vlieger te maken. Al onze inspanningen ten spijt, kwam hij nooit van de grond.
Als je ouder wordt en een kans ziet, dan grijp je die aan en laat je niet los tot je het hoogtepunt hebt bereikt. Althans ik, en dat is ook gelukt: ik werd drie keer wereldkampioen kickboksen. Het gevolg is dat we nu heel wat verder weg op vakantie kunnen dan die vier flats. En vaker. Skye vindt hotels echt geweldig. Ze telt dan de nachtjes af tot we gaan.
Lees verder onder de advertentie
Voor mij is de zomervakantie elk jaar een hoogtepunt. Strand, zee, zon, een fashionable bestemming en veel luxe – die ingrediënten maken mij gelukkig. En daarnaast een voetbal voor Dean en een basketbal voor Cassius, want die twee doen niets liever dan de hele dag sporten.
Het klinkt misschien alsof ik het normaal vind dat wij van die luxe vakanties hebben, maar ik denk nog vaak terug aan de zomers uit mijn jongere jaren, toen het echt niet altijd meezat. Ik ben dankbaar dat ik die tijd heb mogen meemaken. Het heeft me geleerd om de kleine dingen in het leven te waarderen en bovendien ben ik er mentaal sterk van geworden. Dat komt zeker van pas in deze onzekere tijd, waarin we veel nieuwe stappen aan het voorbereiden waren tot corona roet in het eten gooide. Dan denk ik terug aan dat flatje in de Bijlmer en hoe je met creativiteit altijd wel een manier vindt om door te gaan.
Nog vóór je kind de deur uit stapt, is de emotionele “basislijn” voor de dag vaak al bepaald. Niet door een strak schema of een perfect afgevinkte routine, maar door iets anders: hoe veilig en verbonden je kind zich bij jou voelt.
Er is zo’n opvoedwijsheid die hardnekkig blijft hangen: zoals je een kind aanspreekt, zo gaat het zich ook gedragen. Geef je vertrouwen, dan groeit het. Praat je alsof het kind iets kan, dan gaat het eerder proberen om inderdaad “dat kind” te zijn.
Iedere week delen we op Kek Mama een dilemma van onze lezers. Deze week vraagt Mariët (34) zich af of het online verlanglijstje voor haar dochter eigenlijk wel zin heeft.
Sinterklaas is een gezellig kinderfeest, maar kan ook voor veel spanning zorgen. Bij Jikke (34) thuis zorgde de sinterklaassurprises dit jaar voor een portie kinderlijke wraak.