Beeld: Paulien van Beusekom
Patrick (54) is schrijver van romans en freelance tv-redacteur. Hij woonde over de hele wereld en heeft vijf kinderen. Voor zijn column put hij uit een oneindige bron van even herkenbare als opmerkelijke verhalen over het vaderschap.
Veel ouders zeggen trots: “Ik zou voor mijn kinderen sterven.” En eerlijk, dat klinkt natuurlijk heel
groots en heroïsch. Maar als ik er wat langer op kauw, is het ook een beetje een lege huls. Want ja, sterven kan iedereen. Het is één keer een knoop doorhakken en hop: exit toneel. Klaar. Leven voor je kinderen, dát is pas een uitdaging.
Leven betekent dat je je eigen trauma’s, krassen, onopgeloste familie-ellende en onverwerkte liefdesverdriet onder ogen durft te zien. En dat is een stuk minder Instagramwaardig dan een heldhaftige uitspraak op een regenachtige donderdagmiddag.
Kijk, kinderen zijn net kleine sponsjes met pootjes. Ze zuigen alles op: je blijdschap, je angsten, je patronen, je zwijgende woede. Denk je dat ze het niet merken als jij stiekem al jaren rondloopt met
die ene onverwerkte ruzie met je moeder? Spoiler: ze merken het. En ze nemen het mee. Niet in hun
rugzak, maar in hun zenuwstelsel. En zo gaat de stoelendans van generaties door. Willen we echt een mooiere, lievere wereld voor onze kinderen? Dan zullen we zelf de diepte in moeten. Niet in de speeltuin, maar in ons eigen binnenste. Dat is niet gezellig, niet makkelijk, en meestal ook niet geschikt voor social media. Maar o zo nodig. Doe eens een familieopstelling, bijvoorbeeld. Ja, dat klinkt zweverig. En nee, je hoeft er niet meteen je hele vriendenkring voor uit te nodigen. Maar het kan verhelderend zijn om te zien dat je eigenlijk al dertig jaar lang de ruzie van je opa met zijn broer aan het meeslepen bent. Of dat je je dochter voortdurend corrigeert omdat je eigenlijk je eigen kindertijd nog wilt repareren. Want ook jij hebt een deel van de shit die je meedraagt van jouw ouders meegekregen zonder dat je het in de gaten had. Ga eens naar een psycholoog. Die mensen bestaan niet voor niets. Of probeer ademwerk, meditatie, een psilocybine-ceremonie (nee, dat is geen paddo-tripje in de kelder van je neef, maar een serieuze reis met begeleiding).
Wat je ook kiest: doe íets. Want anders laat je je kinderen zwemmen in jouw onverwerkte shit. En geloof me: ze hebben genoeg aan hun eigen struggles. Ze hoeven die van jou er echt niet bij. En natuurlijk, ik hoor je denken: “Ja maar, ik heb toch ook gewoon m’n best gedaan?” Klopt. Maar goedbedoeld trauma doorgeven is nog steeds trauma doorgeven. Dus: stop met die doodsheldhaftige uitspraken. Dat jij bereid bent te sterven voor je kinderen is mooi, maar het gaat ze veel meer helpen als je besluit écht te léven. Door de modder heen. Met tranen, confrontaties, misschien wat gesnotter bij een therapeut. Het fijne is, je voelt je na het aankijken zelf ook een stuk lichter en gegrond. Het is moeilijk, ja en tegelijk ook het mooiste cadeau dat je kunt geven: een schonere start- en levenslijn. Want uiteindelijk willen we allemaal hetzelfde: dat onze kinderen later zeggen, “Mijn ouders… die hebben het niet perfect gedaan. Maar ze hadden wél de ballen om hun eigen rommel op te ruimen.” En dat, lieve ouder, vind ik pas écht liefde.
PS: dit is geen statement dat zegt dat jij het als ouder onder de huidige omstandigheden niet goed doet. Het zegt dat als je je trauma’s niet aankijkt, er nog zoveel meer ruimte is voor moois in jouw leven en dat van je kind en dat wens ik jou, je kind, je omgeving en de wereld toe. Fijne week.
Meer lezen van Patrick? Hier vind je al zijn andere columns.
Blijkbaar zijn Luke’s koffie, de eindeloze moeder-dochtergesprekken en Stars Hollow niet het enige wat we aan Gilmore Girls hebben overgehouden. Deze babynaam is namelijk steeds populairder geworden.
Als je kind midden in de nacht steeds benauwder wordt, wil je als ouder maar één ding: dat-ie zo snel mogelijk wordt geholpen. Kaj Gorgels belandde eind augustus met zijn tweejarige zoon Xavier op de eerste hulp op Ibiza, maar hield daar bepaald geen lekker gevoel aan over. Sterker nog: de ervaring laat hem twijfelen […]
Bij de Rijkerswoerdse Plassen bij Arnhem is dinsdagmiddag een lichaam gevonden. Vermoedelijk gaat het om zanger Ben Saunders die sinds dinsdagochtend onbereikbaar was voor familie en vrienden.
Kinderen die tijdens hun jeugd voortdurend probeerden ruzies te voorkomen of de sfeer in huis goed te houden, nemen die rol soms mee naar hun volwassen leven. Zelfs als ze zich daar helemaal niet bewust van zijn.
Een baby brengt natuurlijk vooral heel veel liefde, knuffels en gebroken nachten met zich mee. Maar voor wie droomt van gezinsuitbreiding, is het ook slim om even naar de bankrekening te kijken. Want luiers, opvang en die steeds voller wordende boodschappentas tikken uiteindelijk behoorlijk aan.
Trouwen, kinderen en ondertussen lekker samen genieten van het leven: Jutta Leerdam en Jake Paul hebben volop plannen voor de toekomst. In een Q&A op TikTok beantwoorden de twee vragen van nieuwsgierige fans. En hoewel ze nog niet alles verklappen, wordt wel duidelkijk dat er volop wordt gedroomd over hun leven samen.
