Fotografie: Paulien van Beusekom
We verbleven een nacht in een poepsjieke hotelkamer met het gezin. Daar verheugden we ons erg op, ondanks dat we weleens moeilijke ervaringen hebben gehad in hotels.
Zo liep een poging om onze baby een potje te voeren in een hotelkamer zonder kinderstoel, maar mét witte vloerbedekking ooit niet zo goed af. Ook hebben we weleens een babybedje in een badkamer gepropt, in de hoop zelf nog iets aan onze avond te hebben nadat we onze baby om 19:00 uur naar bed brachten. Ik heb die nacht geen oog dicht gedaan vanwege een verkrampte blaas en het feit dat ik mezelf de mogelijkheid om naar de wc te gaan had ontnomen.
Maar goed, nu is ons kind 3 jaar, houden we niet meer zo wanhopig meer vast aan bedtijden en worden er ook geen potjes meer leeggegeten. What could go wrong? Nou, dat zal ik je vertellen.
De hotelkamer in kwestie zag er werkelijk prachtig uit, er hing alleen één ding aan de wand. De bron van al het kwaad. Een elektrische nachtmerrie. Een kwelgeest met touch screen.
Het was een bedieningspaneel voor de verlichting. Ofwel: het ging hier om een hotelkamer zonder lichtknoppen. Helaas was het bedieningspaneel niet voorzien van virtuele knoppen met teksten als ‘licht aan’ en ‘licht uit’. Nee, je moest kiezen uit thema’s.
‘Sunrise glow’ zorgde voor een boel verlichting in de kamer. ‘Golden hour’ voor net wat minder. Bij ‘Desert evening’ bleven er maar een paar lampen aan. En dan had je nog ‘African night’. Dan was het nagenoeg donker.
En met nagenoeg donker bedoel ik: er waren alleen nog een stel irritante spots net boven de vloer die licht gedimd aanbleven. Een van hen scheen precies in mijn dochters kinderbedje. Ook nog eens precies op de hoogte van haar gezicht. We kregen deze spots met geen mogelijkheid uit.
Wie heeft in godsnaam bedacht dat doodnormale lichtknoppen niet thuishoren op poepsjieke hotelkamers? Naar mijn bescheiden mening zijn lichtknoppen hele praktische, fijne dingen. En is het bloedirritant om minutenlang op allerlei lichtthema’s te moeten staan rammen om erachter te komen hoe je die ene bedlamp uitkrijgt. En dat -als die bedlamp eindelijk uitspringt- er dan weer drie andere lampen aanfloepen.
En waarom wordt er in hemelsnaam gekozen voor vage termen als ‘African night’. Niemand weet wat dat betekent! Hoewel, als ‘African night’ betekent dat je kind geen oog dicht doet vanwege een spotlight in haar smoel en dat je daarom de volgende dag kapot en gebroken door het leven moet, dan hebben wij zeker een ‘African night’ gehad…
Tara (32) is moeder van dochtertje Rosie (3). Haar boek ‘Blender zonder deksel: eerlijke verhalen over het ouderschap‘ is nú te koop.
Toen dochter Melody uit de kast kwam, was voor vader Jörgen meteen duidelijk dat zijn liefde en steun voor haar nooit ter discussie zouden staan, zo vertelt hij tijdens een interview met Libelle.
Even snel een appje beantwoorden tijdens het spelen, nog één keer je mail checken aan tafel of gedachteloos door je telefoon scrollen terwijl je kind een verhaal vertelt.
Yolanthe Cabau geniet volop van de tijd met haar zoon Xess Xava in de Verenigde Staten. Tijdens een bijzonder uitstapje legde ze een mooi moment vast dat haar duidelijk raakt.
Een ongeluk zit helaas in een klein hoekje, zeker als kinderen lekker aan het spelen zijn. Voor Kim Kötter en haar gezin kreeg hun vakantie dan ook een heel andere wending dan gehoopt.
De eerste dagen met een pasgeboren baby zijn vaak een mix van geluk, verwondering én gebroken nachten. Dat ervaart ook Daní Zijlstra, die samen met Joy van Swieten onlangs hun eerste kind mocht verwelkomen.
Voor het eerst sinds de bekendmaking van haar relatiebreuk met Rico Verhoeven laat Naomy van Beem van zich horen.