Beeld: Captured on the island
Kimberley is 35 jaar, intuïtief coach en moeder van twee dochters van 7 en 10. Samen met haar man en hondje vormen ze een gelukkig en avontuurlijk gezin. Kimberley heeft veel meegemaakt en sindsdien ademt ze levenslust. Ze woont met haar gezin op Ibiza, wat hen vrijheid, rust, avontuur en uitdagingen brengt. Je volgt haar op Instagram.
De situatie van mijn moeder verslechterde op den duur zo erg, dat maakte haar erg zwak. Zo zwak dat er een ziekenhuisbed in de woonkamer moest worden geplaatst, omdat zij de energie en de kracht niet meer had om naar boven te lopen.
Eten hield ze inmiddels ook niet meer binnen en daarom ging ze over op sondevoeding. Hiervoor kwam er dan ook regelmatig zorg aan huis om mijn moeder hierbij te ondersteunen.
Ik kan de juiste woorden gewoon niet vinden om te kunnen omschrijven hoe het is om je moeder te zien liggen in een ziekenhuisbed met sondevoeding via haar neus, compleet uitgemergeld, volgeplakt met morfinepleisters, verslaafd aan morfine-neusspray en ver verwijderd van zichzelf.
Maar ik kan je wel vertellen: ik denk dat ik hier nooit overheen kom. Nog altijd word ik enorm verdrietig als ik hieraan terugdenk. Zo volgde nog een lange lijdensweg.
De pijn werd alsmaar erger en de dosis morfine liep hard op. Naast dat ze morfinepleisters had, gebruikte ze ook een soort neusspray, een direct werkend shot. Ze raakte hier zo aan verslaafd dat, als het spuitje op bleek te zijn, er meteen een nieuwe gehaald moest worden.
Er is een moment dat mij zo is bijgebleven, en als ik eraan terugdenk, word ik er nog emotioneel van. Op een avond had mijn moeder haar laatste spuitje opgemaakt en er bleek dus geen nieuwe meer te zijn. De apotheek in het dorp was al dicht. Mijn moeder reageerde zoals een verslaafde reageert wanneer het product op blijkt te zijn. Dit was hartverscheurend en tegelijk verschrikkelijk om haar zo te moeten meemaken. Ze raakte zo ver verwijderd van zichzelf en viel vaak gewoon weg van sufheid.
We hielden om en om 24/7 de wacht om ervoor te zorgen dat ze niet het hele huis liet afbranden tijdens het roken van een sigaret. Ik weet dat ik de nachten zo enorm zwaar vond, half knikkebollend naast haar bed zat, hopend op een goed gesprek. Maar dit was allang niet meer mogelijk. In die stilte drong het af en toe even tot me door in welke situatie we nu zaten, maar tegelijk stopte ik het snel weg omdat ik de waarheid gewoon niet aankon.
De morfinepleisters droeg ze op haar rug en omdat zij die zelf niet kon opplakken, weet ik nog goed dat ik dit regelmatig voor haar deed.
Mijn moeder was altijd al mager, maar nu was er echt niks meer van haar over. Ik zie haar nog voorovergebogen voor me zitten met haar magere ruggetje, uitstekende ribben en ruggenwervels. Het was gewoon zoeken naar genoeg plek voor al die grote pleisters. Een beeld dat ik nooit meer vergeet.
Maar dat was niet het enige waarmee ik haar kon helpen. Ook naar het toilet gaan of douchen ging niet meer zonder hulp. Douchen was überhaupt geen optie, omdat ze hiervoor de trap op moest. Dus waste ik haar in de keuken op een stoel met een teiltje warm water en een washandje.
Ik voelde op dat moment haar verdriet zo binnenkomen. Daar zat ze dan, graatmager, met enorm veel pijn, wetende elk moment dood te kunnen gaan en gewassen te moeten worden door haar dochter omdat ze zelf gewoon helemaal niks meer kon.
Wat had ik met haar te doen. En tegelijk ook met mezelf, want wat wij op dat moment van zo dichtbij allemaal hebben moeten meemaken, is echt verschrikkelijk. Op dat moment leef je in zo’n roes en doe je het allemaal maar, terwijl ik hier jaren later nog altijd last van heb. Dit meemaken tekent je voor je hele leven. En dit was nog niet eens alles…
Meer columns van Kimberley lezen? Ze vertelt je haar levensverhaal hier.
Terwijl miljoenen voetbalfans reikhalzend kijken naar de prestaties van Oranje, beleeft één moeder het toernooi net iets anders. Voor Marjon de Bruijn draait het niet alleen om winst of verlies, maar vooral om haar zoon Frenkie de Jong, die opnieuw deel uitmaakt van de Nederlandse selectie.
Waar sommige kinderen liever op de achtergrond blijven, lijkt Fender de Mol zich juist helemaal thuis te voelen in de schijnwerpers. Volgens vader Johnny de Mol was al vroeg duidelijk dat zijn jongste zoon geen moeite heeft met aandacht en misschien zelfs wel in de voetsporen van zijn beroemde familie treedt.
Met drie jonge kinderen in huis is tijd met z’n tweeën soms een zeldzaam goed. Dus een onverwacht momentje samen is meer dan gewenst. Alleen reken je dan niet op publiek.
Na jaren samen een leven te hebben opgebouwd, hebben Channah Koerten en Nordin Blessing besloten ieder hun eigen weg te gaan.
Sommige zinnen uit je jeugd blijven niet alleen hangen, maar duiken later in je leven ineens weer op, precies op de momenten dat je ze nodig hebt. Vaak kwamen ze van grootouders: geen lange verhalen, maar korte uitspraken die net iets te vaak werden herhaald om te vergeten. Toen misschien ouderwets of streng, maar achteraf […]
Rianne Arendsen (35) is onderwijskundige, docent kinderyoga, schrijver en o ja: moeder. Vooral moeder. In haar columns deelt ze haar observaties en bespiegelingen rondom het ouderschap – aanmodderen met de beste intenties. Volg Rianne ook op Substack.
