Patricia van Liemt is radiopresentator, schrijver en moeder van Maria (14) en Phaedra (11). Elke vrijdag schrijft ze rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.
Er zijn van die momenten waarop ik thuiskom na een lange kantoordag, mezelf op de bank laat vallen, en mijn telefoon mijn uitlaatklep is. Die vijf minuten voor mezelf veranderen dan in minstens 40 minuten scrollen, terwijl ik zéker weet dat het nog maar tien minuten waren. Zo voelt het in ieder geval. En hoewel ik die tijd stiekem mega koester, weet ik ook dat ik ondertussen een verkeerd voorbeeld geef aan mijn kinderen. Want eerlijk? Mijn schuldgevoel over schermtijd is bijna een tweede natuur geworden.
Ik weet dat ik ze soms bewust op hun scherm zet om zelf even op adem te komen. Vijf minuutjes, denk ik dan. Maar vijf minuten worden er tien, tien worden er twintig, en voor ik het weet voel ik me de grootste ploetermoeder ever. Dat schuldgevoel komt pas echt binnen als ik het weer een keer wil aanpakken. Al weken denk ik erover om ‘weer’ schermtijden in te stellen. Maar die apen weten bij mij altijd binnen no time de toegangscode. En daar word ik gestoord van!
Ik probeer het wel. Zo vraag ik iedere doordeweekse avond aan mijn oudste dochter om haar telefoon beneden te laten. Het voelt alsof ik probeer haar uit een soort apatische toestand te halen, af te kicken. En ik begrijp haar, omdat ik zelf maar al te goed weet hoe verslavend het is.
Wat me misschien nog wel het meest bang maakt, is de desinformatie waar ze mee te maken krijgen. Hoe bescherm ik mijn kinderen daartegen? Hoe leg ik uit dat niet alles wat ze zien de waarheid is, zonder ze te overspoelen met nóg meer waarschuwingen? Ik wil ze een veilige plek bieden in een wereld die in hun broekzak past, maar ik ben lost als het gaat om de spelregels.
Bij mijn vriendinnen merk ik dat ze net zo worstelen met de schermtijd van zichzelf en hun kinderen. We’re all running in circles. Wij zijn tenslotte de eerste generatie ouders met kinderen die geboren zijn in een digitale wereld. Met een sjiek modern woord ‘digital natives’ genoemd. En wij, ouders, hebben eigenlijk geen clue over ‘hoe om te gaan met schermtijd’. En we kunnen het ook niet weten, dus we moeten accepteren dat we de eerste generatie opvoeders zijn die hiermee moeten dealen. Ik improviseer en hoop dat ik niet compleet mijn kinderen verpest….
Voor Dionne Stax liggen geluk en verdriet dicht bij elkaar. Terwijl ze volop geniet van het moederschap met dochter Lexie, verwerkt de presentatrice tegelijkertijd het verlies van haar moeder.
Op haar 29e lijkt Kiona Holland (36) een gezond en actief leven te leiden. Ze werkt met veel plezier in de zorg, woont samen met haar partner Phil (32) en denkt na over de toekomst.
Geen enkele ouder wil horen dat hun kind wordt buitengesloten of gepest. Maar minstens zo moeilijk is het moment waarop blijkt dat je eigen kind iemand anders pijn heeft gedaan of aan het pesten is?
Floor is al 25 jaar juf op een basisschool en moeder van Lotje (17) en Abel (19). Ze heeft een relatie met Roderik en is bonusmoeder van Kiki (10) en Feline (12). Op haar werk heeft ze te maken met 28 kleuters en 56 ouders. Maar wie is ze nou eigenlijk wat aan het leren? […]
Of het haar eigen kinderen zijn en zo niet, waarom ze geadopteerd heeft: deze – en meer – opmerkingen krijgt Rachel Garlinghouse wekelijks. En daar is ze helemaal klaar mee.
Op het eerste gezicht vond hij haar wat saai, zij hem ‘zo’n dj’. Toch zijn Dionne Stax en Steven Jansen al vier jaar stapelgek op elkaar. De vonk sloeg over tijdens een fanatiek potje karaoke.