Patricia van Liemt is radiopresentator, schrijver en moeder van Maria (14) en Phaedra (11). Elke vrijdag schrijft ze rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.
Er zijn van die momenten waarop ik thuiskom na een lange kantoordag, mezelf op de bank laat vallen, en mijn telefoon mijn uitlaatklep is. Die vijf minuten voor mezelf veranderen dan in minstens 40 minuten scrollen, terwijl ik zéker weet dat het nog maar tien minuten waren. Zo voelt het in ieder geval. En hoewel ik die tijd stiekem mega koester, weet ik ook dat ik ondertussen een verkeerd voorbeeld geef aan mijn kinderen. Want eerlijk? Mijn schuldgevoel over schermtijd is bijna een tweede natuur geworden.
Ik weet dat ik ze soms bewust op hun scherm zet om zelf even op adem te komen. Vijf minuutjes, denk ik dan. Maar vijf minuten worden er tien, tien worden er twintig, en voor ik het weet voel ik me de grootste ploetermoeder ever. Dat schuldgevoel komt pas echt binnen als ik het weer een keer wil aanpakken. Al weken denk ik erover om ‘weer’ schermtijden in te stellen. Maar die apen weten bij mij altijd binnen no time de toegangscode. En daar word ik gestoord van!
Ik probeer het wel. Zo vraag ik iedere doordeweekse avond aan mijn oudste dochter om haar telefoon beneden te laten. Het voelt alsof ik probeer haar uit een soort apatische toestand te halen, af te kicken. En ik begrijp haar, omdat ik zelf maar al te goed weet hoe verslavend het is.
Wat me misschien nog wel het meest bang maakt, is de desinformatie waar ze mee te maken krijgen. Hoe bescherm ik mijn kinderen daartegen? Hoe leg ik uit dat niet alles wat ze zien de waarheid is, zonder ze te overspoelen met nóg meer waarschuwingen? Ik wil ze een veilige plek bieden in een wereld die in hun broekzak past, maar ik ben lost als het gaat om de spelregels.
Bij mijn vriendinnen merk ik dat ze net zo worstelen met de schermtijd van zichzelf en hun kinderen. We’re all running in circles. Wij zijn tenslotte de eerste generatie ouders met kinderen die geboren zijn in een digitale wereld. Met een sjiek modern woord ‘digital natives’ genoemd. En wij, ouders, hebben eigenlijk geen clue over ‘hoe om te gaan met schermtijd’. En we kunnen het ook niet weten, dus we moeten accepteren dat we de eerste generatie opvoeders zijn die hiermee moeten dealen. Ik improviseer en hoop dat ik niet compleet mijn kinderen verpest….
In het begin van een nieuwe relatie is het voor veel mensen een bekend patroon: je wilt ontspannen overkomen, terwijl je ondertussen constant checkt wat de ander doet, zegt of laat. App je te vaak? Vraag je te snel waar het heen gaat? Of houd je je juist in uit angst om te intens te […]
Sommige zinnen uit je jeugd blijven niet alleen hangen, maar duiken later in je leven ineens weer op, precies op de momenten dat je ze nodig hebt. Vaak kwamen ze van grootouders: geen lange verhalen, maar korte uitspraken die net iets te vaak werden herhaald om te vergeten. Toen misschien ouderwets of streng, maar achteraf […]
Moeder van een peuter, en nog steeds chronisch reislustig. Nu haar relatie voorbij is, stapt freelance redacteur Lianne Kooistra met haar dochter in een camper om voor lange tijd door Europa te trekken. Onderweg zoeken ze een nieuw ritme, nieuwe plekken en af en toe een speeltuin. In haar columns schrijft ze over hun tijdelijke […]
Elise (36) denkt dat een gezellige avond met haar eerste date positief is verlopen, maar zodra ze een vervolguitnodiging afslaat, slaat de sfeer volledig om. Wat volgt is een Tikkie dat ze nooit zal vergeten én betalen.
Voetbalster en voormalig Oranje-international Lieke Martens (33) heeft voor het eerst openhartig verteld over het verlies van haar zoontje Eden.
Je kiest de naam voor je kind heel zorgvuldig. De mooiste naam, dat moet hem worden. Heel irritant, als iemand dan continu de naam verkeerd uitspreekt.