Patricia van Liemt is radiopresentator, schrijver en moeder van Maria (13) en Phaedra (11). Elke vrijdag schrijft ze rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven en het moederschap.
Daar stonden ze aan mijn ziekenhuisbed… Als er een deur tussen mij en hen had gezeten, hadden ze er een voet tussen gezet. Ze stonden daar in full force, met meer overtuiging dan iemand met een geloof. Het waren twee afgezanten van het borstvoedingscomité. Ze bogen zich over me heen en begonnen in koor te ratelen waarom ik mijn kind écht wel borstvoeding moest geven. Het leek wel een scène uit De Reuzenperzik met die twee tantes. Terwijl ze maar door ratelden, viel hun speeksel op de grond. Kon iemand deze hysterische vrouwen alsjeblieft verwijderen van mijn bed? Ik had mijn eigen moeder nog niet eens gezien! Waarom stonden ze hier überhaupt? Zat dit per ongeluk bij mijn verzekering? Was dit een extraatje van het ziekenhuis?
Tijdens mijn pufcursus had ik al een deken van do’s over me heen gekregen, waarom nu nog een keer? Ze deden me denken aan mijn strenge biologie- en wiskundelerares, het soort mensen dat geen ‘nee’ duldt. Uitputtend, deze types.
Begrijp me niet verkeerd, als jij borstvoeding wilt en nog veel belangrijker, kunt geven, dan moet je dat natuurlijk doen. Maar er zijn legio vrouwen bij wie het niet lukt of die het om tal van redenen niet willen. Wat wisten deze twee kenaus van mijn achtergrond? En wie waren zij dan om zo tegen mij te praten Misschien had ik wel een trauma? Misschien waren mijn borsten net afgezet voordat ik zwanger werd! Zij
waren absoluut niet op de hoogte van het cv van mijn borsten. Het voelde grensoverschrijdend. Ik voelde me kwetsbaar en schuldig. Want ik had de moeilijke keuze gemaakt geen borstvoeding te geven the second time around.
Drie jaar eerder was het namelijk gruwelijk misgegaan. Ik wilde na acht weken stoppen met borstvoeding, want het was overduidelijk niet mijn ding. Mijn huisarts (man, zestigplus) zei dat ik prima in één keer kon stoppen, want acht weken waren volgens hem helemaal niet zo lang. Dit abrupt stoppen resulteerde in een gigantische borstontsteking. Ik heb jankend en creperend op bed gelegen van de pijn. Als iemand toen had aangeboden om mijn borsten te amputeren, had ik direct ingestemd, zoveel pijn had ik. Een paar dagen en een antibioticakuur later besloot ik dat ik dat nooit meer wilde ervaren.
“Dit wilde ik nóóit meer ervaren”
Goed, met de morfine die langzaam begon uit te werken en de pijn van mijn hechtingen die steeds voelbaarder werd, moest ik me weren tegen deze twee op mijn geweten inspelende bruten. Uiteindelijk riep ik: ‘Nee!’ Ze waren zichtbaar aangeslagen. Wat gebeurde hier? Een kersverse moeder die haar kleintje niet op nummer één zette?
Nee, wat hier gebeurde, was een moeder die zichzelf beschermde en daarmee ook haar kind. Het zijn mijn borsten, en dus mijn rechten!
In ons Kek Mama magazine lees je de mooiste verhalen, herkenbare columns en de leukste fashion en lifestyle tips. Abonneer je nu voor slechts € 29,95 per jaar en ontvang de glossy als eerste op je deurmat.
Relaties lijken soms vanzelf te lopen, totdat dat ineens niet meer zo voelt. Want hoe leuk de eerste verliefde fase ook is, een langdurige relatie vraagt onderhoud. Zonder aandacht, liefde en inzet kan zelfs een sterke band langzaam afbrokkelen.
Van hitlijsten en volle zalen naar knuffels, eerste woordjes en tranen bij de kleinste struikelpartij: het leven van Mart Hoogkamer ziet er tegenwoordig net even anders uit, en hij geniet daar zichtbaar van.
Het moederschap is een achtbaan van emoties, laat staan als je moeder bent van een drieling. Dat weet Fanishta, bekend van Meer dan Verwacht, als geen ander.
Het is belangrijk dat je kind leert zijn of haar grenzen aan te geven. Hier 5 zinnen die je kind helpen om voor zichzelf op te komen.
Eindelijk is het zover voor Aida Jelies: haar allereerste rijles. Net achttien, mag ze voor het eerst zelf de weg op, iets waar ze zowel naar uitkijkt als tegenop ziet.
Opgroeien met een beroemde broer klinkt misschien als een groot backstagefeest, maar de realiteit is vaak net even anders. Monique Smit (36) vertelt daar openhartig over in de podcast De Bevers geven zich bloot.