Fotografie: Paulien van Beusekom
In de eerste paar maanden van Rosie’s leven ging ik een triljoen keer met haar naar de kinderboerderij. In feite vrij zinloos, want ze kreeg er weinig van mee.
‘Kijk Rosie, kippen! Kijk Rosie, schapen!’ Ik riep het allemaal wel, maar Rosie had haar ogen dicht of ze lag tegen de kap van de kinderwagen aan te kijken.
Inmiddels zijn de herfst en winter gepasseerd, heeft Rosie’s wagen een upgrade van bak naar buggy gekregen en Rosie zelf is ook geüpgraded. Ze kan nu dingen waarnemen en zo. Dus besloot ik weer eens met haar naar de kinderboerderij te gaan.
‘Kijk Rosie, dat konijntje eet een lekker worteltje. Ga jij thuis ook goed je wortelhapje eten?’ ‘Kijk Rosie, dat varkentje ligt lekker te slapen, ga jij straks ook een lekker slaapje doen?’ Ik probeerde overal gelijk praktische levenslessen aan te koppelen, als de educatieve ouder die ik ben. Rosie aanschouwde alle beesten aandachtig, maar ze keek er wel moeilijk bij, met een grote frons in haar kleine voorhoofdje. Ze leek te vinden dat alle dieren behoorlijk bespottelijk gedrag vertoonden.
‘Och Rosie, kijk nou! De geitjes hebben baby’s gekregen!’ Een enorme groep geiten dartelde over de geitenweide, waaronder vier ontzettend schattige lammetjes. Rosie bekeek ze eveneens gefronst. Een van de lammetjes rende woest rond en mekkerde daar luid bij. ‘Misschien is-ie zijn moeder kwijt’, zei ik tegen mijn ernstige kind. ‘Misschien heeft-ie honger.’
Nou, ik kan mijzelf wel Tara Vonk gaan noemen, want al snel vond het lam zijn moeder en begon te drinken. Hoewel, hij deed een poging tot drinken. En niet bepaald zachtaardig. Met aan wanhoop grenzende agressie gaf hij een ruk aan de uier. En nog eens. En nog eens. In mijn voorhoofd vormde inmiddels ook een frons. Het zag er behoorlijk pijnlijk uit. Moedergeit pikte dit gewelddadige gedrag niet en gaf haar kroost een flinke trap. Even wankelde het lam, maar hij herpakte zich en nam opnieuw een aanloop richting de uier. Moedergeit krijste het uit. Het was werkelijk een afgrijselijk tafereel. Mijn eigen tepels deden zeer van het aanschouwen ervan. Blijkbaar is dit hoe borstvoeding in het dierenrijk eraan toegaat. Fijn dat mijn borstvoedingsperiode achter me ligt, dacht ik.
Ik keek naar Rosie. Ze leek geamuseerd. Snel draaide ik haar buggy om. ‘Kom Rosie, we gaan naar de koeien.’ Dit schouwspel was misschien educatief, maar je wil je kind niet op ideeën brengen. ‘De geitjes waren melk aan het drinken, hè? Rosie krijgt straks ook melk. Uit een lekker flesje.’
Tara (30) is moeder van dochtertje Rosie (1). Volg haar momlife via Instagram.com/tarastokdijk
De zon schijnt, de ramen kunnen open en heel Nederland krijgt ineens de drang om kasten uit te mesten, plinten af te soppen en dat ene keukenkastje (je weet welke) eindelijk aan te pakken.
Patricia van Liemt is stewardess, schrijver en moeder van Maria (15) en Phaedra (13). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.
Spreekbeurten waren ooit bedoeld als een simpele opdracht, maar in sommige huishoudens uitgegroeid tot een complete productie. Waar het ene kind nog last-minute wat feitjes van Wikipedia print, zit het andere al weken in een strak gepland traject, met dank aan moeders die er nét iets te veel in opgaan.
Tussen TikTok-trends over verboden voedingsmiddelen, de ene na de andere health-hype en gadgets die je slaap, stappen en stressniveau tot op de seconde bijhouden, voelt gezond leven soms als een fulltime project. Alsof je altijd net iets beter, schoner of bewuster zou moeten eten. Met zoveel tegenstrijdige informatie online is het best een uitdaging om […]
Eline’s buren hadden blijkbaar problemen met haar kinderen. In plaats van dat gewoon aan te geven, besloten ze het op een ander manier aan te kaarten.
Wie jonge kinderen heeft, herkent het speelgoed ongetwijfeld: een zingende speelgoedtelefoon, tellende theepot of kletsende kinderkassa. Maar van wie is toch dat vrolijke stemmetje? Grote kans dat de 25-jarige Elaine Hakkaart dagelijks door je woonkamer klinkt.