Patricia van Liemt is radiopresentator, schrijver en moeder van Maria (13) en Phaedra (10). Elke vrijdag schrijft ze rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven en het moederschap.
Lees verder onder de advertentie
“VERGEET NIET JE FIETSLAMPJE UIT TE ZETTEN!” schreeuw ik mijn dochter na. Ze kijkt achterom met een blik van waar heb je het over mam? Als ze die middag thuiskomt, krijg ik tekst en uitleg en val ik van de ene verbazing in de andere.
Er schijnt een heuse fietslampjesbrigade in het leven te zijn geroepen op haar school. Een wat? Juist, een groepje kinderen die ‘dienst’ hebben om, nadat de bel is gegaan bij álle fietsen op het schoolplein te controleren of er nog fietslampjes aan staan.
Lees verder onder de advertentie
De good old dynamo
Waar vroeger de good old dynamo op een zeer duurzame manier je fiets verlichtte, gebruiken de kinderen vandaag de dag afneembare goedkope fietslampjes van de Action. Wat. Een. Farce! En echt nul innovatie. Sterker nog, dit is volledige achteruitgang op het gebied van de fietslamp en dan trek ik ‘m meteen ook even door; op het gebied van Veilig Verkeer Nederland.
Je wilt niet weten hoeveel er van die halfbakken lampjes bij ons thuis in de la liggen, die het na één week al een soort van begeven hebben. Dus, bij deze heb ik een prangende vraag aan de Nederlandse fietsindustrie; hoe kan het dat de vaste fietslampen van onze kinderen het niet gewoon doen? Waarom moeten vijf op de zes jonge fietsers op zoek naar een alternatief? Ik begrijp daar echt helemaal niets van!
Lees verder onder de advertentie
Fietslampjesbrigade
Goed, terug naar de fietslampjesbrigade op de school van mijn jongste dochter. Door dit beleid in te voeren, en met ‘dit’ bedoel ik, kinderen die in kostbare schooltijd inleveren om de fietslampjes van ándere kinderen uit te moeten zetten, creëren we dan niet aartsluie kinderen? Wat een absurde wereld. Laten we nu echt een generatie opgroeien met een wegwerpmentaliteit én ook nog eens zonder verantwoordelijkheid voor hun eigen gedrag?
Misschien ga ik wel een eigen brigade oprichten, de Schijnwerper Schreeuwers, waar ik met andere ouders met megafoons bij de ingang van school, gaan vertellen dat de kids hun eigen fietslampje moeten uitzetten, en daarna door naar het Malieveld om aandacht te vragen voor de falende industrie die ons opzadelt met ondeugdelijke verlichting…
Sommige gezinnen passen niet in een standaardplaatje en dat hoeft ook niet. De familie Blom is daar een goed voorbeeld van: met acht kinderen is het huis zelden stil, maar wel altijd vol leven.
Josine (43) is opvoedcoach en woont met haar man en twee dochters (9 en 11) in New York. Met haar oudertrainingen begeleidt ze ouders die met hun gezin in het buitenland wonen of van plan zijn die stap te maken. In haar columns schrijft ze eerlijk over de uitdagingen waar zijzelf en andere expatgezinnen tegenaan […]
Na een periode van plannen, schuiven en geduld is het moment daar voor Vinenzo Wildeman: hij staat op het punt om zijn ouderlijk huis te verlaten. Een mijlpaal waar het gezin al een tijd naartoe leefde en die nu eindelijk concreet wordt.
Soms zit achter een ogenschijnlijk vanzelfsprekend gezinsverhaal een traject waarbij veel meer komt kijken dan je van buiten ziet. André Hazes deelt in zijn podcast openhartig hoe de komst van zijn zoon Dré niet vanzelf ging, maar het resultaat was van een bewust medisch traject dat hij samen met Monique Westenberg doorliep.
Als moeder ben je jarenlang druk met opvoeden. Luiers verschonen, boterhammen smeren, ruzies sussen, grenzen stellen en ondertussen hopen dat je iets goed doet en je later een hechte band hebt met je kind.